23.06.2016 Met een conferentieprogramma, workshops, showcases en de uitreiking van de Edisons is Rotterdam komende twee dagen de hoofdstad van de jazz in Nederland. Op deze link kun je zien welke showcases je tijdens het “InFestival” gratis kan gaan bekijken.
http://www.injazz.nl/programma/festival
Daarnaast is er de uitreiking van de Edisons in het Nieuwe Luxortheater. Dit kost wel entree. Meer informatie over InJazz op:
26.01.2016. In een redelijk goed gevuld Lantaren Venster in Rotterdam was het zaterdag 23 januari een prima optreden van het Enrico Pieranunzi trio. Het begon allemaal vrij rustig, maar eenmaal op stoom gekomen bleken het meesterwerken. Daar waar het pianospel van Pieranunzi vaak tegen het klassieke aanzat waren het juist bij de ballads prachtige interventies van onder andere bassist Somsen, waardoor het prachtige improvisatiemuziek werd. Echter nooit zwaar of lastig om naar te luisteren. Er zat altijd vaart in het optreden en soms had ik zelfs het idee dat het bijna een commercieel optreden was. Dat was het niet, maar men speelde vlekkeloos en overgangen waren vrijwel naadloos. Jazz om van te genieten. Avontuurlijk en dus boeiend, zonder dat het zichzelf verloor in te ver doorgedreven passages en muziekstukken.
Een uitgebreider verslag is te vinden op jazzenzo.nl
11.9.2015. Als een intercity denderde het Tingvall Trio op deze vrijdagavond door het theater Lantaren Venster in Rotterdam. Strak geregisseerd en ook gedirigeerd door de uitermate energieke Martin Tingvall, die ook over humor bleek te beschikken, werd het ene na het andere nummer gespeeld. Weinig ruimte voor improvisatie. Elke solo was onderdeel van het nummer. Achter de schermen worden nummers wel aangepast, zoals “Beat” (het titelnummer van hun nieuwe cd) dat voorheen veel sneller was, maar nu uitermate goed beviel als ballad. Tussen al het geweld en uptempo stukken waren de ballads sowieso een aangenaam onderdeel. Melodieus pianospel, meeslepend en soms zelf melodramatisch alsof het stukken waren geschreven voor een film. En bijna altijd met een meer dan uitstekende bassist Omar Rodriguez Calvo. De snelle stukken kenden wel variatie. Was het soms bijna rockmuziek, het volgende nummer leek dan weer klassiek. En daar waar je bij snelle stukken als “The Hero” zou verwachten dat zeker het pianospel onnauwkeuriger zou worden, kwam je bedrogen uit. Pianist Tingvall gaf geen krimp. De passie en bevlogenheid waarmee hij speelde maakte dat je niet kon ontsnappen aan de muziek. Terecht een staande ovatie aan het einde.
Gezien: Tingvall Trio Lantaren Venster Rotterdam
tekst en beeld: Maurits van Hout
all rights reserved
Op 26 en 27 juni 2015 vond weer de Nationale Jazzdag plaats in Rotterdam. Op de 26e bezocht ik de showcases. Omdat veel tegelijkertijd geprogrammeerd stond op verschillende locaties, moesten er keuzes gemaakt worden. Hierbij een deel van de beelden als terugblik. All photos copyright mauritsvanhout.
15.11.2013 Het was een unieke avond in Rotterdam. Want het Rein de Graaff trio stond op het podium van Lantaren Venster samen met niemand minder dan de beste (dat vindt hij overigens zelf ook, knipoog) baritonsaxofonist ter wereld: Ronnie Cuber. Niet vreemd als je kijkt naar de lijst van artiesten/muzikanten waar hij mee en vóór speelde. Een kleine greep: Paul Simon, Frank Zappa, Aretha Franklin, Chaka Khan, B.B. King, Eric Clapton, Yoko Ono, David Byrne en Steely Dan. Daarnaast werkte hij uiteraard samen met vele jazzlegendes. De samenwerking met Rein de Graaff dateert al vanaf 1979 toen Cuber naast onder andere Tom Harrell aan zijn plaat “New York Jazz” meewerkte.
Waar echter de dag ervoor het Bimhuis in Amsterdam tot de nok toe uitverkocht was bleef de teller hier steken op slechts 50 bezoekers. Maar de thuisblijvers kregen ongelijk want het werd een onvergetelijk concert.
Het concert in Rotterdam opende met een prachtige uitvoering van Cole Porter’s “Night and Day”. En de grommende Ronnie Cuber leek in een goede bui want bij “St. Thomas” deed hij een dansje en tussendoor was er ruimte voor een chat met het publiek. Met de geïmproviseerde setlist, die totaal afweek van die van de avond er voor, leek Cuber het trio duidelijk uit te dagen. Hij zweepte het trio op om vooral meer up-tempo te spelen. Voorbij kwamen o.a. “Dear Old Stockholm” (alleen het trio), “The 1934 jazz standard Stompin’at the Savoy”, Freddie Hubbard’s “Little Sunflower”, “Lazy Bird” van John Coltrane en Stanley Turrentine’s “Sugar”. Na het laatste nummer, “Angel Eyes” met een kleine vocale bijdrage volgde een staande ovatie. Voor de toegift kwam Ronnie Cuber echter niet meer terug en Rein de Graaff sloot solo af met “Everytime We Say Goodbye”. Een perfecte avond in Rotterdam.
Bezetting:
Ronnie Cuber – baritonsaxofoon
Rein de Graaff – piano
Marius Beets – bas
Eric Ineke – drums
Gezien: Lantaren Venster Rotterdam 8 november 2013
tekst en beeld: Eddy Westveer
copyright Eddy Westveer
27.6.2013 Morgen en overmorgen staan in het teken van de Nationale Jazzdag in Rotterdam. In Lantaren Venster en Hotel New York zullen naast ontmoetingen tussen mensen die in de Nederlandse jazzwereld iets betekenen zoals programmeurs, artiestenmanagers en media ook diverse optredens plaatsvinden van (“nieuwe”) artiesten die zich presenteren aan het grote publiek zoals: Ana Elis de Jong, Batik, Benjamin Herman Trio, Simin Tander Kwartet en Maite Hontelé. Kijk voor het volledige programma op: http://www.jazzdag.nl/festival/programma-artiesten
Als opwarmer voor het aankomende North Sea Jazz in Rotterdam vond op 22 juni 2012 de Jazzdag plaats in Rotterdam. In intieme zalen (oa Hotel New York) en prachtige podia (Lantaren Venster) stonden na een conferentiedag , waarbij de jazzwereld elkaar ontmoette in bv speeddates, de showcases op het programma. Perfecte gelegenheden voor artiesten om zich in de kijker te spelen bij het professionele publiek; waartussen ook mensen die de artiesten boeken voor de zalen in het land. Dus niet zomaar een avondje muziek.
Dat uitte zich in een aantal verrassende “nieuwe” artiesten, zoals Celine Cairo en het Crescent Double Quartet dat liet zien en horen dat de combinatie van blazers en strijkers op een jazzpodium een hele mooie kan zijn. Verder reeds bekende muzikanten maar weer in verrassende nieuwe setting zodat er toch van alles te ontdekken viel. En als je dan van locatie A naar B ging was er altijd weer de prachtige wandeling langs het water. Amsterdam heeft het Bimhuis, maar jazz leeft zeker in Rotterdam. Aangezien ik voor Femuz.nl nogal eens jazzconcerten bezoek en vastleg wilde ik er graag bij zijn en daar kreeg ik geen spijt van. Hieronder een impressie van de optredens. Hoogtepunten waren voor mij Celine Cairo, het Crescent Double Quartet, Hermine Deurloo en de Didgeridoo intro van het New Rotterdam Jazzorchestra.
Jazzphotography Holland 