23.05.2025
Op 10 mei stond het Cutting Edge Jazzfestival weer op het programma in de (Nieuwe) Regentes in Den Haag. “Dat was niet vanzelfsprekend”, aldus muziekprogrammeur en zakelijk leider van Projazz; Perry Lehmann. In deze tijden is de muziekwereld een ingewikkelde met alle kostenstijgingen die doorberekend moeten worden en de wensen van de muzikanten. Toch zijn ze er bij Projazz in geslaagd om weer een aantrekkelijke avond neer te zetten voor de Haagse jazzliefhebbers. Want de eerste editie van dit festival was in 2013 en dat is best een prestatie te noemen.
Maar zoals gezegd: het Cutting Edge Jazzfestival is springlevend en deze editie stonden er prachtige dingen te gebeuren. In de foyer trad Tamarae op als prachtige binnenkomer, er waren spoken word performances in de kleine zaal, er was een boeiende film over Lee Konitz, en uiteraard op het hoofdpodium twee prachtige concerten. Tenslotte; tussendoor een concert van Tamara Baas in de kleinere zaal in het voormalige zwembad, tegenwoordig “De Regentes”.
De aftrap vond plaats door Alex Koo en zijn trio en dat was direct genieten. De enorme passie en gevoel van drummer Dré Pallemaerts, het subtiele pianospel van Alex Koo met als hoogtepunt het melodieus fluiten van Koo tijdens een stuk over Ennio Morricone (western movies) en de rebelse bassist Lennart Heyndels. De stukken zijn prima en goed doordacht. Melodieus en toch buitengewoon uitdagend qua jazz; met veel ruimte voor improvisatie. Minpuntje; de zangkunsten van Koo. Dat mag er vanaf wat mij betreft, maar verder echt een heerlijk concert.
Daarna even een verbouwingspauze met platenmarkt, de film en een concert en daarnaast nog een spoken word performance. Ik koos voor de film en de spoken word performance van Van der Vegt en Kamperman. De kracht en creativiteit van taal en een film die de jazzmuzikant en zijn struggle liet zien.
Na de aantrekkelijke pauze was het tijd voor het tweede concert in de grote zaal Mathias Eick. Deze trompettist uit Noorwegen bracht met zijn kwartet een schitterend concert vol variatie en muzikale finesse. Een sterk ingespeeld geheel met prima solo’s. Naast het fluiten van Koo ook hier weer een extraatje; het neuriën van Mathias Eick. Tussendoor veel humor. Het trompetspel van Eick was voor mij het meest opvallende bij dit concert. Dat was puur genieten. De muziek was melodieus en dat mag voor mij wel spannender. Meer improvisatie. Of zat ik nog in mijn hoofd met het eerste concert?
gezien: Projazz Cutting Edge Jazzfestival 2025 Locatie: de (nieuwe) Regentes Den Haag
tekst en beeld: Maurits van Hout all rights reserved
Jazzphotography Holland 