april 2024

17.4.2024

Het New Rotterdam Jazz Orchestra zoekt de grenzen op. Ze gaan voor het nieuwe, het onbekende, en de uitdaging. En dat al 20 jaar lang. Vandaar dat ProJazz het orkest naar Den Haag haalde. 27 maart jongstleden was het zover.

Het publiek had er zin in. Maar de muzikanten ook! Op het podium geen saaie boel. Dit 12-koppig orkest laat veel horen en er is veel te zien. Professionele topmusici die weten dat uitstraling en contact met de zaal net zo belangrijk is als de muziek. Een jonglerende hoornist, een enorme tuba die fonkelde in het podiumlicht, en (oeps) de trombonist annex dirigent struikelt bijna over het microfoonsnoer. Als het spotlicht de trombonist niet volgt kondigt hij de nummers gewoon in het donker aan.

Het orkest heeft de afgelopen 20 jaar niet stil gezeten. Er zijn veel projecten geweest, en er waren mooie samenwerkingen met musici zoals Carla Bley, Anton Goudsmit, Jeroen Spitzenberger of Kypski. Nu speelden ze verschillende nummers uit hun hele oeuvre (zoals Aquapopulus, Epiloog en Einzelgänger). Het paste mooi bij elkaar. Er kwamen composities van Johan Plomp, Luuk Boudesteijn en Rob van de Wouw voorbij (de nestoren en oprichters van het orkest). Ook de jongere garde componeert, we hoorden een nummer dat aangekondigd werd als ‘Het leven is een neerwaartse spiraal’ van Jelle Roozenburg. Ondanks de ontspannen sfeer waren de nummers ingetogen en tegelijkertijd krachtig. De stilte binnen de muziek hield het publiek bij de les. Soms neigde het naar chaos, dan was het weer orchestraal gearrangeerd, en steeds viel alles weer op zijn plek. Er waren prachtige solo’s van Rob van der Wouw, Miquel Boulens, Louk Boudesteijn, Jesse Schilders, Jelle Roozenburg en Romain Bly.

Het New Rotterdam Jazz Orchestra wil een orkest voor alle Rotterdammers zijn. Komt het door de eerdere samenwerking van Louk en Jan met de Haagse band Di-rect dat ze richting de Hofstad kwamen? Hoe dan ook, we zien ze graag weer terug op een Haags podium!

gezien: 20 jaar New Rotterdam Jazz Orchestra, de Regentes Den Haag 27.3.2024

Tekst: Vanessa Monfils

Beeld: Maurits van Hout

17.4.2024 Één van Nederlands beroemdste trompettisten, een fenomeen en vaak met een ingetogen rol van de trompet. Subtiel en beheerst, met het grootste gemak tovert hij de noten uit zijn trompet. Het zou zomaar een omschrijving van de muziek van Eric Vloeimans kunnen zijn.

Toch was het Eric Vloeimans die op 1 april, bij de start van het concert in Het Paard in Den Haag, de bezoekers vroeg of ze kwamen voor romantische, gevoelige muziek. Om direct die illusie te verpulveren: “vanavond wordt het funky en anders”. De trompet zou deze avond een andere rol gaan spelen. Niet subtiel en bescheiden, maar gewoon brutaal op de voorgrond. De band die hij had samengesteld in “Hotspot” was daar ook naar. Phaedra Kwant, Pascal Vermeer, Jerôme Hol en Sjoerd van Eijk niet de minste namen en ook één voor één podiumdieren waren klaar om een feestje te starten.

Maar er was variatie genoeg. Van Latinachtige muziek en funky stukken of juist bijna rock met de snerpende gitaar van Jerôme Hol. Dat riep bij mij wel een gevoel van identiteitscrisis op. Wie of wat zijn ze en waar willen ze naartoe? Mij persoonlijk spraken vooral de funky nummers aan en de stukken met meer tempo. Ik ben ook benieuwd waarop ze uitkomen straks. Wat altijd goed is, is de energie van Eric Vloeimans. Hij weet altijd iets moois neer te zetten en neemt de mensen mee.

Leuk concert en goed om te zien dat Vloeimans niks schuwt; keep on moving Eric!