november 2023

21.11.2023

Het was even wennen het concert van Ntjam Rosie in het Koorenhuis. Er verscheen een band op het podium en die begon te spelen. Drie stukken en nog geen Ntjam Rosie. Ik moest even denken aan een paar grote Amerikaanse artiesten die altijd hun band de boel lieten “voorverwarmen”. Denk aan Elvis, BB King en soulartiesten als Gladys Knight. Dus ik vroeg me af: is Ntjam Rosie van statuur veranderd?

Maar niks was minder waar. Na een aantal zeer succesvolle jaren met buitenlandse optredens wilde ze nieuwe energie. Ze wilde weer voelen hoe het was toen zij net begon en die enorme drive had. En dus gaf ze de jongens van Smandem het podium en later ook veel ruimte voor overigens prima solo’s.

Die energie hadden ze. Stuk voor stuk prima muzikanten die we allemaal nog vaker gaan zien in wat voor setting dan ook. Toch was ik vooral benieuw naar Ntjam Rosie. Vanavond zong ze stukken van “Elle-reworked”. Stukken van haar tweede album 13 jaar geleden en nu in een nieuw jasje. Ofschoon ik haar door de jaren heen vaker had gezien stonden die stukken me niet direct bij en kon ik eigenlijk gewoon vrij luisteren naar nieuwe muziek.

Wat Ntjam Rosie voor mij de moeite waard maakt is de prachtige stem die ze heeft. Vol soul en echt plezierig om naar te luisteren. Stukken over het leven, over vrouwen en uiteraard de liefde. De band is fris en zet een groovy jazzy sound neer met mooie solo’s van alle muzikanten.

Achteraf toch nog weer even geluisterd naar de nummers van “Elle” editie 1 en “Elle” nu. Bijvoorbeeld het stuk “In Need”. Het origineel is echt soul uit de jaren 80. Romantisch, met strijkers, melodieus. En de variant nu is veel meer groovy, swingender en frisser. Wat mij betreft een mooie remake. Maar tegelijkertijd genoot ik ook wel van stukken waarop ze solo song met een gitaar terwijl de band mocht luisteren. Prima concert. Mooi dat we zulke parels hebben in Nederland.

Gezien: Ntjam Rosie Smandem in Het Koorenhuis Den Haag

tekst en beeld: Maurits van Hout

13.11.2023

Na de eerdere edities van So What’s Next was ook deze elfde editie een succes met 15 verschillende optredens in de 5 locaties in het Muziekgebouw. Een veelzijdig muziekaanbod voor iedereen. Helaas heb ik niet alle acts kunnen zien maar de acts die ik zag waren overtuigend. Zoals het acoustic trio van trompettist Teus Nobel met onder andere een meer dan geweldige ode aan de ooit in Amsterdam overleden Chet Baker. Ook de rap en hiphop van de Eindhovense Fresku bracht de grote zaal in beroering. Saxofonist Joe Lovano die met gitarist Jakob Bro een bijzonder dubbeltrio meenam (twee drummers, 2 bassisten en een extra gitarist), waren bijzonder om te beluisteren en zoals gebruikelijk greep Lovano “muzikaal” in als de solo’s hem te lang duurden. Sabrina Starke toonde haar soulvolle veelzijdigheid en kwaliteit met haar strakke band. De youngsters (gemiddelde leeftijd 21 jaar) van Lüpa Gang Gang, uit België, (last minute invallers) speelden een ijzersterke, stevige set, waarin diverse muzikale stromingen bijeen kwamen met een eigen “Lüpa Gang Gang sound” die in de smaak viel.

Naast de zeer succesvolle slotact van dit festival door Cory Henry met zijn band The Funk Appostles (ex-Snarky Puppy) en twee geweldige vocalistes was het toch het concert van het Benjamin Herman Trio dat mij persoonlijk het meest aansprak. Niet in de laatste plaats door het subtiele maar ook stevige geluid van dit trio van saxofonist/fluitist Benjamin Herman. En zelfs als Herman zich waagt om de vocalen voor zijn rekening te nemen blijft hij recht overeind en weet hij de zaal te overtuigen. Dit trio staat als een huis met power-drummer Jimmi Hueting en bassist Thomas Pol. Vooral Hueting is een man van het betere trommelwerk, hij zweept zowel Thomas al Benjamin op tot op grote hoogte.

Het festival in Eindhoven begon, zoals standaard de laatste jaren, met een DJ Clubnight op vrijdag (drukbezocht), gevolgd door een sterke festivalavond op zaterdag dus en een gratis “So What’s Next around Town” op zondag dat zich afspeelde in kroegen en op onverwachte locaties in het Eindhovense centrum. Het laagdrempelig in contact te komen met nieuwe jazzmuziek is daarom wellicht het grootste succes van dit festival.

Deze elfde editie van So What’s Next, krijgt een serieuze notering in mijn jaarlijst van succesvolle Jazzfestivals waarbij ik reken op een even zo succesvolle twaalfde editie in 2024.

Jacques Nachtegaal

Gezien: So What’s Next 2023. Muziekgebouw Eindhoven 4 november 2023.

Tekst: Jacques Nachtegaal (Het Collectief N en P)