zalen/podia

Van Lier en Van der Molen leveren spannend duet in Utrecht

13.10.2014. alweer 2 weken geleden was het dat het Bart van Lier trio op het podium stond van U jazz in Utrecht. Plaats van handeling was het inmiddels beruchte Mirliton theater in Hoog Catharijne. Nog even overigens want de organisatie maakte bekend te gaan verhuizen naar het nieuwe Muziekcentrum Vredenburg. In een goed gevulde zaal was het voor de pauze vooral genieten van de solo’s van Van Lier, één van de beste trombonisten van Nederland. Met de degelijke Ruud Ouwehand op bas en de soms wat uitdagende Peter Nieuwerf op gitaar een prima set. Het echte vuurwerk kwam echter net na de pauze. Op het kleine podium werd snel een stoel bijgeschoven voor trompettiste Ellister van der Molen die momenteel hard aan de weg aan het timmeren is. Van der Molen en Van lier startten direct met een paar prachtige stukken waarin ze elkaar maximaal gingen uitdagen. En ondanks dat ze eigenlijk nauwelijks van tevoren hadden geoefend en dus van een ingespeeld geheel geen sprake was, spraken ze elkaars taal. Het leek prima te passen en de improvisaties waren spannend om naar te luisteren. Ze vulden elkaar perfect aan. Daarna uiteraard nog meer stukken en solo’s maar dat haalde het niet meer bij de start van de tweede set. Het zou mooi zijn om daar meer van te horen.

Peter Nieuwerf

Ruud Ouwehand

Bart van Lier

Bart van lier

Ellister van der Molen (r)

Van der Molen en Van lier (r)

Ellister van der Molen

gezien: Bart van Lier Trio feat. Ellister van der Molen in Mirliton Utrecht (U-Jazz)

beeld en tekst: Maurits van Hout

oktober 13, 2014 0

Benjamin Herman maakt jazz toegankelijk

1 oktober 2014. Alweer even terug (13 september) stond Benjamin Herman in Lantaren Venster in Rotterdam. Of het aan de korting op de entree lag (er was een groot cultuurweekend in Rotterdam; 24 uur cultuur) weet ik niet, maar de zaal was uitverkocht. Door de jaren heen mocht ik Benjamin Herman al heel wat keren fotograferen en ik heb dan ook besloten dit alleen nog maar te doen als er iets nieuws te melden was. Dat was dit keer het geval want Benjamin trad op met zijn trio aangevuld met Daniel von Piekartz waarmee hij het album “Trouble” heeft opgenomen. 1 vervanging; op de bas Thomas Rolff van Bruut! in plaats van Ernst Glerum die verhinderd was.

Gelet op bovenstaande zou je kunnen denken dat Benjamin Herman niet de moeite waard is, maar niets is minder waar. Benjamin Herman zoekt telkens naar nieuwe wegen en nieuwe samenwerkingen. Dit keer de samenwerking met “jonge hond” Daniel von Pieckartz die hij uit het Amsterdamse circuit kent. Geen klassieke jazzstandards, maar juist funk, soul en pop. Von Pieckartz, een perfecte ADHD-er achter de piano nam regelmatig brutaal de leiding en wist met zijn songs het publiek wel te raken, aangevuld met prima pianospel. De jazzsound van Herman en co werd hierdoor soms naar de achtergrond verdrongen, waardoor het een heel levendig optreden werd. Stukken van Mancini, maar ook van JJ Cale of Sly Stone (Walking in my baby’s name) kwamen voorbij met een prima zangpartij van Von Pieckartz. Het trio wist dit prima aan te vullen en pakte de regie met solo’s terug waar nodig en excelleerde in bijvoorbeeld het uptempo “Curacao”. Herman deed uiteraard zijn ding, op een uitstekende manier zoals we kennen van hem. Voor de pure jazzliefhebbers zal het wellicht wennen zijn geweest, maar het applaus was er niet minder om.

Herman en co lieten echter zien hoezeer jazz eigenlijk vertegenwoordigd is in allerlei stromingen en door een en ander met elkaar te mengen ontstaat er een mix die jazz uitermate toegankelijk maakt voor een groter publiek. Niet in de minste plaats door de humorvolle stijlkikker Herman himself.

Daniel von Piekartz

Benjamin Herman

Benjamin Herman met achter hem invaller bassist Thomas Rolff.

Benjamin Herman trad op met zijn trio aangevuld met Daniel von Piekartz.

terwijl drummer Joost Patocka zijn solo speelt kijkt de rest toe.

na afloop nemen Daniel von Piekartz, Thomas Rolff, Joost Patocka en Benjamin Herman het applaus in ontvangst.

Gezien: Benjamin Herman Trio met Daniel von Pieckartz in Lantaren Venster Rotterdam, 13-9-2014.

Beeld en tekst: Maurits van Hout

Beelden en een verslag zijn ook te zien op: http://www.jazzenzo.nl

oktober 1, 2014 0

Jyoti Verhoeff presenteerde cd op magische avond!

1.7.2014 Inmiddels alweer een paar dagen geleden, maar nog steeds is het nagenieten van die prachtige avond met Jyoti Verhoeff in Paradiso. Afgelopen vrijdag (27 juni) stond Jyoti Verhoeff samen met celliste Maya Fridman, het Symfonie Orkest Midden Holland en het koor “Classic Frogs” op het podium in Paradiso. De avond begon magisch met 2 gongen waarop, in een heel klein beetje licht, heel zacht maar indringend werd gespeeld. Een perfecte binnenkomer van Joy Catsburg en Wendy Neuzerling die precies aanraakten waar de muziek van Jyoti Verhoeff en Maya Fridman over gaat. Hierna volgde een spannende aankondiging van een goochelaar in mysterieuze kleding, waarna het echt de beurt was aan Fridman en Verhoeff ondersteund door Fieke van den Hurk en Joris van de Kerkhof op toetsen. Verhoeff straalde deze avond voor een vol Paradiso buitengewoon veel zelfvertrouwen uit, wat zich uitte in grapjes en het kwetsbaar durven zijn. Het contact werd steeds gezocht met het publiek en toen er wat technische problemen waren vulde ze moeiteloos het gat met oplezen van namen van mensen die via crowdfunding meebetaalden aan de prachtige dubbelcd “Riven, Full moon/dark Moon” die deze avond gepresenteerd werd. Maar dit zelfvertrouwen zorgde voor meer. Haar stem was overtuigend en geen moment onzuiver. Elk woord was goed en duidelijk te verstaan en ze wist de aanwezigen meer dan te raken met teksten die het leven aanraken, die laten zien hoezeer we met uitersten te maken hebben en keuzes moeten maken. Was er in het eerste deel vooral veel aandacht voor Verhoeff en Fridman, de tweede helft werd het podium compleet gevuld door het al genoemde Symfonie Orkest en koor en kreeg de muziek een geheel andere lading. Meer bombastisch en ondanks dat het mooi en meeslepend was kreeg je ook weer een beetje heimwee naar die prachtige intieme stukken van het eerste deel, waarbij het echt genieten was van de hele mooie stem van Verhoeff. In die fase deed ze me bij vlagen denken aan Kate Bush, een heldin uit mijn jeugdjaren. Ofschoon het de mystieke sfeer rondom het album en de prachtige videobeelden van de Nieuwe Wildernis echt versterkte vroeg ik me na de pauze af of Verhoeff dit allemaal nodig heeft. Haar stem en innemende persoonlijkheid, haar prachtige teksten en mooie verschijning maken dat zij op elk podium kan staan en vergezeld van de uitstekende celliste Maya Fridman de zaal kan betoveren. Ik kon me echter wel vinden in het speciale karakter van de avond. Ga er maar aan staan. Jouw eerste cd presentatie in notabene Paradiso en dan gelijk een megaproject aangaan met video, een koor, een symfonieorkest en prachtige mystieke danseressen. Dat lef valt absoluut te prijzen en ondanks dat het koor en het orkest elkaar nauwelijks kenden liep alles vrijwel vlekkeloos. Op een paar technische problemen na echt een prima show. Verhoeff en Fridman flikten het hem. Mochten Jyoti Verhoeff en Maya Fridman ergens in de buurt gaan optreden, ga er naartoe!

Jyoti Verhoeff trad op in Paradiso samen met celliste Maya Fridm

gezien: CD presentatie Jyoti Verhoeff Paradiso Amsterdam dd 27 juni 2014

tekst en beeld: Maurits van Hout

juli 1, 2014 0

Mijke en Co Live haalt de top in jazz op de radio!

22.05.2014. Het was even wennen, live muziek luisteren in een radiostudio met publiek, maar al vrij snel sloeg dit om. In de live radiostudio van Radio 6 was het puur genieten met artiesten als Kenny Werner (de favoriete pianist van Toots Thielemans) en David Sanchez, Frank McComb en het Terence Blanchard Quintet. Tel daarbij op de leuke interviews en het was de moeite waard om eens te gaan kijken bij Mijke en Co live @Sugarfactory in Amsterdam. Hieronder een fotoimpressie.

Mijke van Wijk interviewt Frank McComb. copyright mauritsvanhout

Frank McComb tijdens zijn optreden in Mijke en Co live. copyright maurits van hout

Mijke van Wijk interviewt Terence Blanchard. copyright Maurits van Hout

Terence Blanchard. copyright Maurits van Hout

Mijke van Wijk interviewt Kenny Werner. copyright mauritsvanhout

Kenny Werner live in Mijke en Co live. Copyright Maurits van Hout

David Sanchez live in Mijke en Co Live. Copyright Maurits van Hout

E.J. Strickland live in Mijke en Co Live. Copyright Maurits van Hout

Terence Blanchard live in Mijke en Co. copyright Maurits van Hout

Terence Blanchard Quintet live in Mijke en Co. Copyright Maurits van Hout

Kenny Werner live in Mijke en Co. Copyright Maurits van Hout

Kenny Werner en David Sanchez kwartet live in Mijke en Co. Copyright Maurits van Hout

gezien 21 mei 2014. Sugarfactory Amsterdam. Radio-opnames Mijke en Co Live @ Sugarfactory.

Tekst en beeld; Maurits van Hout

mei 22, 2014 0

Toon Tellegen en een bijzondere avond in Dakota

29.4.2014 ProJazz in Den Haag houdt wel van een experiment. Zo stond er onlangs al een heuse big band op het programma in het Dakota Theater. Op donderdag 17 april was er weer een bijzondere avond. Schrijver en dichter Toon Tellegen kwam voorlezen uit eigen werk, met in zijn kielzog het Wisselend Toon Kwintet onder leiding van Corrie van Binsbergen. Leuke inspirerende verhalen over het dieren-/insectenrijk met metaforen die gaan over het leven van alle dag, zoals de sprinkhaan die in zijn winkel een portie gerede twijfel verkoopt. Tellegen kan je met zijn stem meenemen en zet een denkbeeldig landschap neer, waar je als luisteraar ingezogen wordt. Op de achtergrond speelden Corrie van Binsbergen op bas en het Wisselend Toonkwintet een belangrijke rol door op belangrijke momenten geluiden te maken die naadloos aansloten bij het verhaal. Vaak met humor, zoals de drummer die tijdens een verhaaltje over een everzwijn de geluiden van het everzwijn nadoet door op twee plastic varkens te bijten. Daarnaast speelden zij de pauzes naadloos aan elkaar. Een leuke verrassende avond waarbij het mooi was om te zien en te horen dat jazz ook ondersteunend kan werken en toch heel mooi kan zijn.

Toon Tellegen Kwintet gefotografeerd in Dakota Den Haag dd 17-4-

Gezien Toon Tellegen en het Wisselend Toonkwintet Theater Dakota Den Haag 17.4.2014

organisatie: ProJazz Den Haag

Fotografie en tekst: Maurits van Hout

april 29, 2014 0

Torun Eriksen; Noorse pop in een jazzy jasje…

15.4.2014. Op 12 april stond Torun Eriksen alweer voor de tweede keer op het podium van de North Sea Jazz Club in Amsterdam. Dit keer voor de presentatie van haar vierde album “Visits”. In 2006 stond ze voor het eerst op het North Sea Jazz Festival. Aangezien ik haar niet kende ging ik af op de aankondiging die er op de site van de North Sea Jazz Club te lezen viel. Mijn verwachting was: mysterieuze, subtiele jazzsongs met als bodem bekende popnummers. Eriksen speelde uitsluitend covers. Allemaal met een persoonlijke vertaling naar eigen smaak en gevoel. Soms was die vertaling mooi en subtiel en op het lijf geschreven van de mooie, geschoolde stem van Torun, maar zeker niet altijd. Zo was voor mij “Hearts and bones” van Paul Simon een mooie vertolking met de intimiteit die bij het nummer hoort, maar bijvoorbeeld “Sign of the times” van Prince echt een brug te ver. “Beat Angels”, (de enige song met een videoclip vertelde ze) van Ricky Lee Jones was dan weer erg mooi en meeslepend. Ook bijvoorbeeld “Close your eyes” van James Taylor was echt bijzonder. Het publiek, dat naast muziek ook eten voorgeschoteld kreeg, genoot en was muisstil bij dit ingetogen nummer. Het ontlokte de opmerking “You are allowed to drink, even when we are quiet” uit de mond van Eriksen. Tussen de bedrijven door vond ze het leuk om wat uitleg te geven bij de songs, zoals “Fix you” van Cold Play een nummer wat ontstond toen ze de radio aan had in de auto. Vooral in het eerste deel van het concert veel rustige nummers met een jazzy inslag, na de pauze was het toch vooral popmuziek. En stiekem kwam bij mij toch ook de gedachte op; hoe zou het zijn als deze dame gewoon eigen nummers zou zingen. Zou dan die intensiteit en vertaling van gevoel niet gewoon nog sterker zijn?

Torun Eriksen live in Northseajazz club dd 12-4-2014

gezien: Torun Eriksen en band

dd 12-4-2014 North Sea Jazz Club Amsterdam

Beeld en tekst: Maurits van Hout

april 15, 2014 0

Tamikrest bracht de woestijnblues naar Amsterdam…

1.4.2014. Zo af en toe is het leuk om eens iets helemaal anders te doen. Vandaar dat ik inging op een verzoek van collega magazine Jazzenzo om foto’s te schieten bij een optreden van de Frans-Malinese band Tamikrest in de Northsea Jazz Club in Amsterdam. Altijd spannend dit soort wereldmuziek. Met een continu strak ritme wist de band allerlei dames voor het podium in beweging te krijgen. Soms liepen de ritmes van drums en slaginstrumenten door elkaar heen, maar er was geen ontkomen aan. En altijd weer die klaagzang van de zangeres er doorheen. Bijzonder optreden. Of ik er vaker naartoe zou gaan weet ik niet, maar voor een keer is dit zeker de moeite waard. Kijk voor een uitgebreid verslag met foto’s van mij op jazzenzo.nl.

tamikrest live in Northsea Jazz Club 30-3-2014

Gezien: Northsea Jazzclub Amsterdam dd 30-3-2014

foto’s maurits van hout

april 1, 2014 0

Simin Tander overtuigt met nieuwe cd!

27.3.2014 Ruim een week geleden alweer stond Simin Tander met haar kwartet op het podium van het Bimhuis. Reden: de geboorte van zoals ze zelf zei; haar muzikale baby “Where water travels home”. Ofschoon Simin zowel met haar kwartet als met anderen al enkele jaren op vele podia speelde, is dit pas haar tweede cd. Dit keer grotendeels via een moderne manier gefinancierd: crowdfunding. Tijdens het optreden speelde ze meestal nummers van deze nieuwe cd, maar ook “Wagma” de titelsong van haar eerste cd kwam voorbij.

Het werd een verrassende avond. Zo begon het concert na een subtiele intro met het prachtige “Behind the curtain”. Een nummer dat meeslepend eindigde en de zaal volledig meekreeg. Er was geen ontsnappen meer mogelijk aan de stem van Simin. Daarna volgden onder andere een aantal intieme, vertellende ” Pashtoe” songs; de taal van haar Afghaanse vader die ze speciaal voor deze cd heeft geleerd. Ondanks dat de zaal de inhoud niet verstond was de emotie en het gevoel in de nummers niet te missen. Het mooiste hiervan vond ik “De Kor Arman” waar je je op een pleintje ergens in Aghanistan waande. Maar ook Engelstalige nummers als “Above the ground” met uitstekend pianospel van Jeroen van Vliet en het jazzy “Traveling on” kwamen voorbij. Simin zingt ook op deze cd over het leven, de liefde, melancholie, afscheid nemen en reizen en altijd met heel veel passie en een uitstekende beheersing van de stem. Tel daarbij op de werkelijk perfecte samenwerking met een ingespeelde band en het is niet moeilijk voor te stellen dat het publiek enthousiast was. Maar waren er rustige stukken in de songs dan kon je een speld horen vallen. Ook dat maakte het een bijzondere avond. Als toegift kwam Simin met een Franstalig nummer “La chanson des vieux amants”, bijna net zo mooi als de versie van Jacques Brel, maar zeker zo meeslepend. De ruwe diamant die Simin heet is weer een stuk mooier geslepen, de cd een juweeltje.

cd presentatie Simin Tander in Bimhuis dd 20-3-2014

Gezien: CD Presentatie ” Where water travels home” van Simin Tander in Bimhuis Amsterdam dd 20.3.2014

Zang: Simin Tander

Bas: Cord Heineking

Drums: Etienne Nillesen

Piano: Jeroen van Vliet

Tekst en beeld: Maurits van Hout

maart 27, 2014 0

Jannah en Martini lieten de lente beginnen in Dakota

25.2.2014. afgelopen zondag was het schitterend weer. Geen reden om naar binnen te gaan voor een concert zou je denken. Wolf Martini en Denise Jannah lieten de lente echter beginnen in het sfeervolle Haagse Dakota theater. Op het programma nummers van hun cd “Live in Johannesburg”. Met de warme meeslepende stem van jazzdiva Denise Jannah en de virtuoze gitaarbegeleiding van Wolf Martini was het genieten. Ondanks dat ik deze show inmiddels een paar maal had gezien was het toch weer anders. Beide artiesten zijn in staat door improvisatie telkens weer verrassingen te brengen en ook de humor van het goed op elkaar ingespeelde duo zorgde voor veel lol. Aan bod kwamen nummers als “There will never be another you”, het mooie ingetogen “Skylark” over een leeuwerik en “Nature boy” een bijzondere variant op de hit van George Benson. Maar ook het mooie “Sondongo” naar een Zuid Afrikaans gedicht. Tussen de bedrijven door zorgt Denise Jannah voor een vertaalslag door wat Zuid Afrikaanse woorden te gebruiken en zo het publiek mee te nemen naar de sfeer van Zuid Afrika. Wolf Martini beheerst op zijn beurt de gitaar zo goed dat ie moeiteloos de toon weet te zetten in een nummer en bruggen kan slaan tussen de verschillende delen in een nummer. De warmte en de humor van beiden maakte vervolgens het optreden volledig af. In Dakota was de lente begonnen.