Zoeken

Jazzphotography Holland

Photos and reviews of interesting jazz concerts

Tag

van Morrison

Gent Jazz 2022, de eerste week

GENT JAZZ FESTIVAL (deel 1)

LADY BLACKBIRD EERT STERKE VROUWEN

,,Gloria… G-L-O-R-I-A… Gloria’’ zingt met publiek massaal mee met Van Morrison. Het zijn de laatste tonen van het geslaagde  eerste deel van Gent Jazz Festival. De Noord-Ier, 76 inmiddels, was de hoofdact op zondag 10 juli. De hits van vroeger kwamen zoals verwacht aan het eind van het concert, dus ook “Brown Eyed Girl”. Meezingen deed een deel van het publiek ook al bij het eerste nummer, “Dangerous”.  Van The Man had in Gent op de Bijloke-site een goede band bij zich en hij speelde bluesy en jazzy op de mondharmonica. Sir Van –  hij werd in 2015 in de adelstand verheven – had er duidelijk zin in deze avond.

Van Morrison live at Gent Jazz 2022

Het festival begon donderdag 7 juli, met trompettist Ibrahim Maalouf als grote trekpleister. Mijn speciale aandacht vrijdag ging uit naar Lady Blackbird, de band van zangeres Marley Munroe, die ik nog nimmer had zien optreden. Het werd een verbazingwekkende goed concert.

Ibrahim Maalouf live at Gent Jazz 2022.

De zangeres kwam op en zette in. Ik noteerde: “Een Betty Carter-achtige intro” –  “Stem lijkt op Mahalia Jackson” – “Outfit doet me denken aan Josephine Baker” – “En aan Grace Jones”. Het tweede nummer van de setlist was “Blackbird”, een protestsong die Nina Simone vorige eeuw schreef. Weer een link van Marley Munroe met een sterke vrouw. “Blackbird, you ain’t ever gonna fly”… maar de krachtige zang scheert wel over de hoofden van het publiek. Indrukwekkend is nog zacht uitgedrukt.

De zang en de performance zijn van een vrouw die heldinnen eert en hun boodschap doorgeeft. Tegen onrecht en ongelijkheid in haar geboorteland Amerika en overal ter wereld. Hoe actueel wil je het hebben…

Het Britse trio GoGo Penguin heeft door de jaren heen een superstatus gekregen. Ritmisch spel, minimalistisch, improviserend vanuit minieme wijzigingen in het thema, hevig swingend. Het pad voor deze vorm van muziek van piano, drums en bas werd in Europa ooit geplaveid door het Esbjörn Svensson Trio. De bekendste volgers zijn Chris Illingworth, Rob Turner en Nick Blacka. Hun dynamische optredens spreken veel mensen aan – terecht.

De saxofonisten Charles lloyd (84) en Archie Shepp (85) zijn de grote namen op zaterdag 9 juli. Zij zijn van een generatie die niet wil ophouden met optreden: muziek met een boodschap is hun leven, hun missie.

Charles Lloyd & The Marvels with Bill Frisell staat in het programma. Bill Frisell is een gevierd gitarist. Er zijn weinig muzikanten die een zo’n breed spectrum van de muziek beheersen. Free jazz (bij John Zorn bijvoorbeeld), country en blue grass en concerten met een symfonie orkest; hij beheerst het allemaal. 

Het laatste album van Charles Lloyd, “Tone Poem”, grijpt terug op “klassieke” nummers uit het jazzrepertoire en is de rode draad tijdens het concert. Charles Lloyd speelt met overtuiging en weet als altijd prachtige sound uit zijn tenorsax te halen. Ook op fluit soleert hij meesterlijk. Bill Frisell en pedal steel guitar-speler Greg Weisz zijn onmisbaar voor de sound op “Tone Poem” – toch een wat ongebruikelijk instrument op een jazzfestival, de pedal steel guitar, maar het pakt prima uit. Als altijd heeft Charles Lloyd met bassist Reuben Rogers en drummer Kendrick Scott een ritmesectie van de buiten categorie. Het was een spetterend concert.

Charles Lloyd en Bill Frisell

Hoe anders was het optreden van Archie Shepp en pianist Jason Moran. Zij brachten vorig jaar het album “Let My People Go” uit. Daaruit werd ook geput voor het optreden in Gent. Voor Archie Shepp gaan de jaren tellen. Hij oogde broos op het podium, gezeten in een stoel, bracht zijn karakteristieke spel vol vuur, maar hij haalde niet het niveau op de cd. De Franse zangeres Marion Rampal voegde zich bij het tweetal op het podium en dat gaf het concert een nieuwe dimensie. De Française opende met “Blasé”. En weer noteerde ik  de naam van beroemde vrouw. De stem van Marion Rampal deed me herinneren aan Billie Holiday. 

Het trio van de Belgische saxofonist en componist Matthias van den Brande is de winnaar geworden van de B-Jazz International Contest. De Nederlandse bassist Tijs Klaassen en – eveneens uit Nederland – drummer Wouter Kühne zijn de andere leden van het trio. Er namen zes groepen aan de contest mee. De winnaars gaan optreden op enkele van de grootste Europese jazzfestivals.

Het tweede deel van Gent Jazz festival ( 12-16 juli) heeft onder meer Sting, Avishai Cohen en Christian McBride als trekpleisters. (Alle informatie op http://www.gentjazz.com)

Tekst: Peter Beije 

Foto’s: Maurits van Hout

Jazz Middelheim 2017 was weer bijzonder!

Jazz Middelheim 2017 uitstekende editie!

Joshua Redman en Charles lloyd samen op Jazz Middelheim

08.08.2017 Jazz Middelheim zit er weer op. De tent is weer opgeruimd en het mooie park, weer het mooie park. De rust is terug bij het prachtige kasteel. Deze editie geen bezoekersrecord. Dat was verklaarbaar door de programmering en het weer. Want zondag was het stralend weer en de afsluiter Van Morrison was een absolute publiekstrekker. Daarnaast familiedag en dus een uitverkocht huis. Op de andere dagen was het weer minder en wisselvallig en 2 absolute toppers Joshua Redman en Charles Lloyd stonden op de donderdag samen. Soms kan het niet anders, maar het verklaart dat er minder bezoek was.

Kwalitatief een sterk festival dus met: Charles Lloyd, Joshua Redman, Van Morrison, Randy Weston, Mark Guiliana, Tony Allen, Bill Frisell en de Mingus Big Band. Daarnaast uitstekende muziek in de Club Stage en een uitstekende Becca Stevens als relatieve onbekende.

Van de donderdag en vrijdag geen verslag, wel waren we dit jaar aanwezig op de zaterdag en zondag.

Tony Allen brengt mooie flashback

Op zaterdag begon de dag met drummer Tony Allen en zijn kwartet met een “tribute to Art Blakey”. Op zijn eigen wijze wist Tony Allen een mooie flashback te genereren, die je af en toe mee nam naar die prachtige muziek van Blakey. Zonder al teveel echte bokkesprongen, zodat het soms wat spannender mocht.

Bill Frisell’s ode valt tegen

Aansluitend stond Bill Frisell op het hoofdpodium met zijn ode aan John Lennon. Toegegeven; hij had een uitstekende groep muzikanten meegenomen (waaronder de uitblinkende violiste Jenny Scheinman) en zijn spel liet weer eens horen waarom hij als de allerbeste wordt beschouwd, maar het was wat tegenvallend. Niet alle stukken van Lennon laten zich zo makkelijk bewerken en in een ander jasje gieten, zelfs niet als je Bill Frisell heet. Het ene stuk was prima, zoals het uitstekende “Come together”, het andere verzandde dan weer in een soort van brei zoals “Strawberry fields”. Het was dus wisselvallig.

Petje af voor Randy Weston

Randy Weston was al eerder in Middelheim en telkens was het  van een heel hoog niveau. En dat was het ook deze keer weer. Deze inmiddels 91 jarige wist het publiek in te pakken vanaf minuut 1. Bij opkomst was zijn pianokruk niet helemaal goed. Hij lacht een keer; geen man overboord en een nieuwe kruk brengt uitkomst. Onverstoorbaar begint hij met een prachtige pianosolo. Daarna komt de rest van zijn band on stage en begint een prachtige ode aan Thelonious Monk, één van zijn helden. Tussen de bedrijven door vertelt hij verhaaltjes over de Afrikanen en hoe de jazzmuziek uiteindelijk in Amerika terecht komt vanuit Cuba. Zonder echter ooit langdradig te worden. Hij geeft inzicht in waar het allemaal vandaan komt en wat de invloeden zijn. Daarmee maakt hij jazz ook toegankelijk. De muziek zit vol met uitdagingen en uitstapjes en dat is leuk! Verder een prima rol voor Billy Harper op de tenorsax. Mooiste stuk: African Sunrise met een prachtige piano-intro  van Weston.

Guiliana weet studenten te inspireren op zondag

Artist in residence schitterde al eerder deze editie en op zondag beet hij de spits af samen met de studenten van het Koninklijk Conservatorium van Antwerpen. Mooie stukken en composities en positief; uitstekend spel van de studenten. Na een wat aarzelende start wierpen zij de schroom van zich af en gingen ze los onder de bezielende leiding van de meester en dat is knap. Prima optreden.

 

Becca Stevens prikkelt

“Best kept secret” wordt Becca Stevens in allerlei aankondigingen genoemd. Misschien geldt dit voor het grote publiek, maar Becca Stevens stond 4 jaar geleden al op Northsea Jazz en heeft inmiddels in Amerika al een grote naam. Becca Stevens toont dit ook aan op het podium in Antwerpen. Met haar band zet ze een prima optreden neer met vooral nummers van haar laatste cd; Regina. Haar nummers zijn poëtisch, maar soms ook weer rauw. In ieder geval de moeite waard en niet in het minste door haar grote vocale kwaliteiten. De muziek is heel gevarieerd. Soms jazzy, maar ook klassiek en pop komt voorbij. Prima optreden!

Dans Dans warmt tent op voor Van Morrison

Het is inmiddels etenstijd als Dans Dans opduikt in de tent om het hoofdpodium om te toveren in een psychedelische rocktempel met rook en spannend licht. Een perfecte overgang van Becca Stevens naar Van Morrison. De muziek is rauw, hard, soms snoeihard, electronisch en met verrassende composities. De heren zoeken de randen op van de muziek en durven er overheen te gaan. Het knalt van het podium af. Snoeiharde gitaren vs synthesizers en een opzwepende drum. Niet echt jazz, maar als je jazz ziet als vernieuwend en geïnspireerd, dan is het prima. Persoonlijk vond ik niet alles mooi. Mijn persoonlijke beleving ging van herrie tot interessant en uitdagend. Wisselvallig dus. Maar het kan zomaar zijn dat ik na Becca Stevens geen zit had de knop om te zetten, wat wel nodig was voor deze band.

Dans Dans
Antwerpen, 6 augustus 2017, Dans Dans treedt op tijdens Jazz Middelheim

 

Van Morrison doet het?

Het is kwart voor 8 in de avond, een kwartier voor de start van Van Morrison. Het park is afgeladen vol. Ik raak in gesprek met de buren die net als ik een heerlijke ligstoel hebben weten te bemachtigen net buiten de tent. Zij zijn speciaal vanuit Nederland gekomen om Van Morrison te zien. Van jazz weten ze weinig. De meeste namen zijn onbekend voor ze, maar Van Morrison beleven in deze setting is uniek. Zelden was een concert bezoeken zo ontspannen. Ook dat is Jazz Middelheim. Of ze ook nog iets anders moois hebben gehoord? Becca Stevens vonden ze wel iets. Wat verwachten ze van Van Morrison? Uiteraard de vele hits. De sfeer en gewoon om er te zijn. Dat lijken meer mensen gedacht te hebben, want ook buiten de tent is het heel druk dus. Om 20 uur is het dan zover. Van Morrison zet zijn trein in gang. Veel van de bekende hits komen voorbij. Leuk om te horen, maar voor mijn gevoel is het niet allemaal even zuiver. En soms lijkt het wel veel hetzelfde. Of zou ik dan gewoon een mindere fan zijn? En de tent? die interesseert het geen klap. Ze vinden het prachtig en genieten en de afsluiter “Gloria” doet het licht in de hoofdtent figuurlijk prima uit.

 

Van Morrison treedt op tijdens Jazz Middelheim 2017
Antwerpen, 6 augustus 2017 Van Morrison treedt op tijdens Jazz Middelheim 2017

 

Jazz Middelheim 2017 was ook nu weer een prima editie. Uiteraard zijn er altijd minpunten, maar in grote lijnen is Jazz Middelheim altijd een perfect feestje in de mooiste wijk van Antwerpen. Een feestje waar terecht ook veel Nederlanders terug komen. Tot volgend jaar!

 

gezien: Jazz Middelheim Antwerpen

tekst en beeld: Maurits van Hout

all rights reserved.

 

Interesse in 1 van de getoonde beelden? neem contact op via: info@mauritsvanhout.com

Gent Jazz dag 6; Van the Man!

18.7.2015. Het was warm en erg druk op de mooie Bijlokesite in Gent. Er was geen kaart meer te krijgen aan de kassa’s en buiten het terrein probeerden meisjes kaarten te kopen van mensen die ze over hadden of zich bedacht hadden. Veel oudere jongeren met een rock and roll uitstraling. Waren ze op Bony King de jonge singer songwriter afgekomen? Of op de inmiddels wel heel fragiele, breekbare Ginger Baker? Het antwoord is nee. Het was Van “the man” Morrison die hoogstpersoonlijk Gent Jazz met een optreden vereerde.

Maar het begon dus met Bony King (Bram Vanparijs) een Gentse singer-songwriter met zijn band. Hij speelde verdienstelijk. Leuke nummers over de liefde en het leven. Zijn stem is ingetogen maar zuiver. Soms is het meer Indie, het andere moment zelfs een beetje Americana.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Inmiddels was het terrein voller en voller geworden en nadat iedereen zijn natje en zijn droogje had genuttigd was het tijd voor Ginger Baker met zijn Jazz Confusion. Deze voormalige rocklegende (Cream met oa. Eric Clapton) houdt zich tegenwoordig bezig met jazz. De man is echter aan het einde van zijn latijn met een chronische longziekte en een geschiedenis van drugsverslavingen. Met een rolstoel arriveert hij bij het podium, om vervolgens plaats te nemen achter één van de mooiste drumkits die ik zag. Hij speelt desondanks nog prima en de muziek is mede door de inbreng van percussie speler Abass Dodoo mooi en afwisselend. Stukken van Charlie Parker, maar ook door hem zelf geschreven stukken zoals het stuk dat ging over zijn vriend die te vroeg overleden was  (Jack Bruce). De man kent zelfspot en zegt met een enorme hese stem: “75 but still alive”. Alsof hij zelf het einde ook voelt naderen. Vooralsnog levert hij nog mooie muziek af en dan mag hij wat mij betreft sterven in het harnas.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Maar dan, rond half negen, is het dan eindelijk zo ver. Van Morrison betreedt het podium. Om er direct in te knallen met een mooie saxofoon solo in “Celtic Swing”. Hij blijkt goed bij stem, heeft er zin in en houdt zijn niveau vast de hele show. Er komen nummers voorbij met een knipoog naar jazz, zoals “Close enough for jazz”, maar ook  nummers uit zijn religieuze periode zoals “whenever god shines his light” en “By his grace”. Het publiek vindt het fantastisch, danst of beweegt mee en kan de meeste nummers letterlijk mee zingen. Het 19e en laatste nummer is “Gloria”. Daarmee komt na dik anderhalf uur een einde aan een uitstekend optreden. Helaas moeten bij Van Morrison de fotografen op een behoorlijke afstand aan de zijkant, dus niet zoveel foto’s en vanuit 1 hoek, maar het geeft een beeld..

Deze slideshow vereist JavaScript.

Gezien: Gent Jazz 2015 dag 6.

tekst en beeld: Maurits van Hout

all rights reserved.

Gent Jazz belooft spannend programma komende zomer!

19.4.2015. Was er kortgeleden al een perspresentatie van Gent Jazz 2015 waar grote namen bekend werden gemaakt, afgelopen week kwamen er nog een paar bij.

Zo treden op in Gent: Neneh Chery, Gregory Porter, Van Morrison, Tony Bennet en Lady Gaga en jazzgrootheden als: Bill Laswell, Charles LLoyd, Abdullah Ibrahim en Vijay Iyer.

Ook op het tweede podium (waar gespeeld wordt tijdens de concerten op het hoofdpodium) The Garden stage staan weer een aantal puike optredens zoals onze eigen Yuri Honing en zijn kwartet.

 

sfeerbeeld binnenterrein..
sfeerbeeld binnenterrein..Gent Jazz

Voor het volledige programma klikt u hier:

http://www.gentjazz.com/programma/gent-jazz-festival/kalender/

voor kaarten klikt u hier:

http://www.gentjazz.com/tickets-festival/

Gent jazz is deze zomer te bezoeken op:

10 t/m 12 juli en 15 t/m 18 juli.

 

Gregory Porter live op So What's Next 2013
Gregory Porter

 

 

 

 

Maak een website of blog op WordPress.com

Omhoog ↑