Zoeken

Jazzphotography Holland

Photos and reviews of interesting jazz concerts

Tag

Tutu Puoane

Toots Thielemans’ legende leeft voort op Jazz Middelheim

Jazz Middelheim (12-15 augustus) trekt 15.000 bezoekers

“happy birthday Toots”

“Toots 100 – The Sound of a Belgian Legend” is de titel van een expositie in het museum BKR in Brussel. De naam van de tentoonstelling in de Belgische hoofdstad ter gelegenheid van de 100e geboortedag van Toots Thielemans zou ook goed passen op het hoofdevenement van Jazz Middelheim, zondagavond 14 augustus. Daar werd de 100e verjaardag van Toots gevierd met een muzikaal eerbetoon. Zijn vrouw, Huguette Tuytschaever, keek goedkeurend toe.

Het Brussels Jazz Orchestra en het Metropole Orkest vormden de indrukwekkende basis voor gastsolisten. Meeste indruk maakte zangeres Tutu Puoane, afkomstig uit Zuid-Afrika, maar al jaren woonachtig in België.

Het Metropole Orkest maakte zijn reputatie als beste orkest ter wereld in de lichte muziek volledig waar. Een halve strijkerssectie van een symfonieorkest en een volledige big band, dat is de bezetting. De Amerikaanse dirigent en arrangeur Vince Mendoza gaf zondagavond tekst en uitleg bij de muziek uit het oeuvre van Toots. Een hoofdrol was weggelegd voor harmonicaspeler Gregoire Maret. Hij speelde bij elk nummer mee, een marathonprestatie omdat hij ook al eerder solist was bij het Brussels Jazz Orchestra. Ook gitarist Philip Catherine was enkele nummers van de partij.

Pianist Kenny Werner was door problemen in de luchtvaart niet in België gearriveerd. Als verrassing liep Fred Hersch het podium op. Met Philip Catherine en Gregoire Maret werd “Black Orpheus” vertolkt, een verwijzing naar Brazilië waar Toots zo’n nauwe band mee had. Ontroerend was “Smile” (van Charlie Chaplin) door Tutu Puoane. De Braziliaanse zanger Pedro sa Moreas trad ook overtuigend voor het voetlicht. En Tutu Puoane zong tot slot “What a wonderful World. Had ook “” What a wonderful Day” kunnen zijn.

Het Brussels Jazz Orchestra was begonnen met het eerbetoon aan Toots, die regelmatig met de big band heeft opgetreden. Ook hier schitterde Tutu Puoane met haar uitvoering van “The Man I Love”. Ook had ze het gedachtengoed van Miriam Makeba meegenomen op het podium. De toegift van het orkest was “Bluesette” – hoe kan het ook anders.

Ook Bert Joris vierde een feestje

Nog een verjaardag op de derde dag van het festival. Trompettist Bert Joris is 65 geworden en dat viert hij met een tournee die in Antwerpen van start ging. Hij heeft het octet van zijn zoon Sam, ook trompettist, gekozen om de concertreeks mee te doen. Bert Joris schreef speciaal muziek voor het octet en vormde sommige van zijn composities voor een big band om voor het kleinere gezelschap. Het was een concert een van de beste trompettisten van Europa waardig.

Bert Joris

Bassiste Anneleen Boehme timmert aan de weg

Bassist Anneleen Boehme en haar band Grand Picture Palace openden de dag. Vijf jazzmusici zijn aangevuld met een strijkkwartet en dat bleek een goede combinatie om composities van de talentvolle bassist uit te voeren.

Jef Neve goed op dreef

Pianist Jef Neve’s laatste project is Mysterium. Met drie tenorsaxofonisten, een bassist, een trompettist en en bastrombonist vermaakte hij het publiek vijf kwartier. Bassist Jasper Holtby en trompettist Teus Nobel zorgden voor fraai solowerk.

Taxiwars trapte sterke zaterdag af

TaxiWars is een bekende formatie in België. Aanvankelijk was het een popgroep met een jazzmusicus (saxofonist Robin Verheyen). Nu is het een jazztrio met een popzanger (Tom Barman). Het optreden zaterdag was het hoogtepunt van de dag, waarbij zanger en saxofonist ook de piano mee lieten doen.

Headliner was Iggy Pop, die duizenden fans naar het festivalterrein had weten te krijgen. Het was een show op niveau en daar kwamen de fans van de Godfather of Punk voor. Lust for Life zogezegd.

AKA Moon 30 jaar en startte dag 4

AKA Moon bestaat 30 jaar en dat werd maandag op Jazz Middelheim gevierd. Voor de gelegenheid was het trio versterkt met accordeonist Joao Barradas. Bij AKA Moon komen muzikale klanken uit alle windstreken samen. Jammer was wel dat het geluid van de accordeonist soms moeilijk te horen was door de straffe beat van drums en basgitaar.

Aka Moon

Kurt Rosenwinkel trio, technisch goed, maar…

Gitarist Kurt Rosenwinkel had met bassist Doug Weiss en drummer Gregory Hutchinson twee net zo beroemde collega’s meegenomen naar Antwerpen. Veel virtuositeit, maar ik miste wat een concert later er wel was. Gitarist Philip Catherine is ook een virtuoos, maar gevoel en warmte komen bij hem op de eerste plaats. Zijn pianotrio speelt harmonieus en melodieus. Violist Alexandre Cavalière kwam ook nog voor enkele nummers het podium op en dat voegde een fijne dimensie toe.

Kurt Rosenwinkel trio

Fred Hersch zorgt voor een “zen” Jazz Middelheim als afsluiter

Pianist Fred Hersch mediteert veel. Zijn recente album “Breath by Breath” gaat over meditatie. Die muziek bracht hij op de slotdag van Jazz Middelheim. Piano, bas en drums, het traditionele trio, kreeg versterking van het Desguin String Quartet: kamermuziek in enorme festivaltent. De duizenden bezoekers mediteerden mee. Applaus na een solo voelde bijna als ongepast, maar was het zeker niet.

Jazz Middelheim vond plaats van vrijdag 12 tot maandag 15 augustus in Park Den Brandt, Antwerpen. Op het jaarlijkse jazzfestival kwamen 15.000 bezoekers langs, wat met een maximumcapaciteit van 16.000 een nagenoeg uitverkochte editie was.

Tekst: Peter Beije

foto’s: Maurits van Hout behalve Aka Moon: Aka Moon.

Jazz Middelheim 2018, dag 2; topdag!

11.8.2018 Na een druilerige eerste dag, nu een dag waarop de zon doorbrak en ook op het podium de zon volop straalde.

De Beren Gieren lijken hun doorbraak te pakken

Zo begon voor mij de dag op het hoofdpodium met De Beren Gieren, een Belgisch-Nederlands trio met als stuwende kracht Fulco Ottervanger. Jaren terug zag ik ze in de kelder van het Belfort Hotel in Gent. Als beloftes speelden ze elke jamsessie die ze konden spelen en het kon niet experimenteel genoeg zijn. Nu een aantal jaren later lijkt alles op zijn plek te vallen en is de muziek gegroeid naar stukken die compleet zijn en uitnodigen om naar te luisteren. Muziek van een hoog niveau met meer dan volop uitdagingen in het spel. Zo mooi om deze gasten te zien genieten van wat ze bereiken!

Philip Catherine bouwt een muzikaal feestje on stage

Aansluitend de Philip Catherine Reunion Band. Philip Catherine verzamelde de muzikanten waarmee hij in 1974 een bijzonder album (September Man) opnam en ging met hen een feestje bouwen in Antwerpen. Na een wat aarzelend begin zagen we al vrij snel een enthousiaste Catherine, die vaak lachend de ene na de andere schitterende serie noten uit zijn gitaar haalde, aangevuld door een band van topmuzikanten die het onderling uiteraard ook goed konden vinden. De lol droop ervan af. Het publiek beloonde ze met een staande ovatie.

Philip Catherine by jazzphotographer maurits van hout
Antwerpen, 10 augustus 2018. Tijdens het jaarlijkse Jazz Middelheim treedt Philip Catherine op met zijn Reunion Band

Melanie de Biasio; beproeft recept voor intensiteit en diepgang

Zoals recent nog bij Gent Jazz te horen en te zien was: Melanie de Biasio brengt nummers uit het hart, uit het leven en dichtbij haarzelf. Met haar optreden kon ze de tent stil krijgen en een sfeer neerzetten die je wel moest raken. De Biasio heeft een prachtige stem en haar mimiek, bewegingen en frêle bouw ondersteunen het verhaal dat ze vertelt. Prima optreden.

Bijpodium te klein voor BJO

Tussen de bedrijven door stond op de clubstage het Brussels Jazz Orchestra met telkens een andere set geïnspireerd op thema’s als “We have a dream”. Zo was er ruimte voor literaire zang en woord door zangeres Fay Claassen en schitterende geladen songs door “Antwerpse” Tutu  Puoane. Slotakkoord was een optreden met rapper Junior Akwety. 

In alle gevallen een afgeladen tent; een veel te vol podium en schitterende muziek. Wat een feest om dit orkest te horen. Niet voor niets één van de besten van de wereld. Volgende keer graag op het hoofdpodium.

Gezien: dag 2 Jazz Middelheim 2018

tekst en beeld: maurits van hout

all rights reserved

 

 

 

 

Jazz Middelheim dag 3; dag van extremen met een onverwacht hoogtepunt..

Antwerpen, 15 augustus 2016. Dag 3 van Jazz Middelheim was een dag van extremen. In alle opzichten. Zo was het extreem druk (zonder dat dit tot vervelende dingen leidde overigens) extreem zonnig en waren er extremen tussen de optredens.

Zoals gebruikelijk begon de dag met een interview. Dit keer had Ashley Kahn Tutu Puoane en Eric Thielemans voor de microfoon. Ze bleken opvallende overeenkomsten te hebben. Beide muzikanten zijn dyslectisch en voor beiden speelde muziek een opvallende rol in hun jonge leven. Eric Thielemans groeide op in de Marollen (volkswijk in Brussel) Tutu Puoane in een zwart township in Zuid Afrika. Was de muzikale omgeving van Thielemans “knettergek”, in de omgeving van Puoane was je knettergek als je dacht aan muziek gaan maken als beroep. Maar geen muziek maken was voor beiden al jong geen optie.

Jazztalks Jazz Middelheim
Antwerpen, 14 augustus 2016. Tijdens Jazz Middelheim 2016 interviewt Ashley Kahn artiesten. Foto: Ashley Kahn interviewt Eric Thielemans en Tutu Puoane.

Aansluitend het eerste optreden. Voor de laatste maal dit festival Avishai Cohen die de dankbare taak had studenten van het conservatorium te begeleiden naar een optreden op het mainstage en uiteraard met ze te spelen. Na een wat aarzelend begin gooiden de studenten alle schroom van zich af en vlogen de solo’s door de tent met tussen de bedrijven door een excellerende Cohen. De stukken die ze speelden varieerden. Van wat ouder werk van Cohen tot zelfs Bach. Niet alles was even goed, maar het was zeer zeker uitstekend wat ze brachten.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Na de studenten tijd voor Tutu Puoane op de clubstage. Een overvolle tent genoot van de prachtige fluwelen stem van Tutu met uitstekende gastmuzikanten uit Nederland zoals bijvoorbeeld Tineke Postma op sax. Bijzondere zangeres.

 

En terwijl veel bezoekers al aansloten bij de diverse foodtrucks op het terrein stond er meteen alweer iets anders op het programma rond half zes. Jef Neve had weer eens een bijzondere samenwerking. Dit keer een optreden met rapper Typhoon die gedichten voorlas/zong. Boeiende teksten en een leuk contact met het publiek dat tijdens een nummer/gedicht het woord nooit mocht uitspreken. Mooie combi deze heren.

 

Met op de achtergrond optreden 2 van Tutu Puoane in de clubstage was het daarna heerlijk genieten van het avondeten in het park.

Rond half 8 even iets helemaal anders. Stuff vulde het podium in de mainstage. Al kan ik beter zeggen de tent. Want er was geen ontkomen aan de harde electronische klanken die deze heren door de tent joegen. Een mix van akoestisch en electronisch met een hoofdrol voor drummer Lander Gyselinck. Maar daarmee zou ik de rest tekort doen. Niet alle stukken vond ik even mooi maar de composities zaten strak in elkaar en de muziek was vernieuwend. Jazz of geen jazz.

 

Inmiddels was daarna de clubstage weer volledig gevuld voor het Rebirth Collective. Een groep van negen topmuzikanten in een mini big band setting met veel blazers. Pittige jazz in mooie arrangementen.

Rebirth Collective live op Jazz Middelheim 2016
Antwerpen, 14 augustus 2016. Rebirth Collective op Jazz Middelheim 2016.

De laatste act van deze avond was helaas niet te fotograferen. Daarom hier geen beschrijving. Zonder beeld geen tekst en andersom.

Al met al een prima dag weer op Middelheim met een onverwacht hoogtepunt in de vorm van de heren Neve en De Randamie (Typhoon).

tekst en beeld: Maurits van Hout

All rights reserved: Maurits van Hout

 

 

 

 

 

 

 

 

Maak een website of blog op WordPress.com

Omhoog ↑