Zoeken

Jazzphotography Holland

Photos and reviews of interesting jazz concerts

Tag

Sanne Huijbregts

Greener Grass, stronteigenwijs, maar wel interessant..

7.3.2024

In de vooraankondiging van dit concert stond op de website van ProJazz: “wanneer je woorden vervangt door muzieknoten dringt het verhaal diep in je vezels door”. Dat mocht dan wel zo zijn, maar het waren wat mij betreft toch vooral de woorden die doordrongen.

In de kleine ruimte “het Ketelhuis” was de setting perfect. Publiek dicht op de band en een intieme setting voor kwetsbare muziek. Ook de muzikanten stelden zich kwetsbaar op. Over een mandoline die altijd bijgesteld moet worden tijdens een concert. De voorkeur van Sanne Huijbregts voor de meest exotische instrumenten en bijvoorkeur akoestisch. De acapella zang was mooi en meestal heel zuiver. Het leek lieflijk, maar zoals we van Huijbregts kennen werden er wel degelijk harde noten gekraakt. Over de harde wereld, relaties, jezelf en nog veel meer…

Op de website staan ze vaak met hun ogen dicht; een knipoog naar de muziek, waarbij het gewoon wel ok is om echt te luisteren en de muziek in je op te nemen. Muzikaal ziet de setting er prima uit met de bassist en mandolinespeler en de drie dames die zelf ook allerlei instrumenten perfect spelen. Soms moest ik aan Alela Diane denken qua sfeer. “Relatief” eenvoudige muziek, maar wat een verhaal en dat had ik hier dus soms ook.

Bijzonder ook dat duizendpoot Huijbregts in een compleet andere setting weer iets anders maakt, waarbij ik uiteraard wel direct haar stempel hoor.

De humor van de band en het makkelijke contact maken met de zaal waren leuk.

Prima concert. Kort maar de moeite waard. Blijf vooral jezelf!

Gehoord en gezien: Greener Grass met cd presentatie “Greener Grass”. 2 maart 2024

De Regentes Den Haag (projazz)

tekst en beeld: Maurits van Hout

all rights reserved

Cutting Edge Jazzfestival was super!

21.11.2017 Wat een feestje was dat Cutting Edge Jazzfestival afgelopen zaterdag! De vijfde editie had een wat andere opzet dan vorig jaar. Grote nadruk lag bij de hoofdact saxofonist Chris Potter en zijn trio. Er was extra publiciteit en dat bleek! Het was gewoon vol in alle zalen en mensen genoten.

De avond begon met een film over Coltrane in de bijzondere zwembadruimte genaamd het Diepe (De Nieuwe Regentes is een voormalig en omgebouwd zwembad) en vrijwel meteen ook het eerste optreden van Marzio Scholten in het sfeervolle Ketelhuis. Mooi fragiel gitaarspel waarbij het publiek zich liet meenemen van noot naar noot en kon ervaren hoe verhalend het spel op slechts 1 enkele gitaar kan zijn. Marzio is een absolute vakman en zijn twee korte optredens deze avond waren pareltjes.

 

Marzio Scholten gefotografeerd door fotograaf maurits van hout uit den haag rijswijk
Cutting Edge Festival Den Haag Marzio Scholten

Tegelijk met Marzio Scholten speelde het Spoken Saxophone Quartet in de Kleine Zaal. Dit gezelschap is bijzonder omdat het muziek kiest als een middel om een verhaal te vertellen. Beetje zoals Marzio Scholten, maar nog uitgebreider door meerdere instrumenten. Het optreden  begon met het opkomen van achter uit de zaal van de groep al spelend. Spannende muziek die direct kon passen bij bijvoorbeeld een detective. Belangrijke rol voor de “plus” Sanne Huijbregts, die naast zang ook diverse instrumenten voor haar rekening nam en veel van de stukken schreef. Bijzondere vrouw die lastige zaken niet uit de weg gaat. Boeiend optreden.

Spoken Saxophone Quartet gefotografeerd door fotograaf maurits  van hout
Cutting Edge Festival Den Haag Spoken Saxophone Quartet

 

Genieten met Chris Potter

Na een korte pauze tijd voor de hoofdmaaltijd Chris Potter met zijn partners in crime; Reuben Rogers op bas en Eric Harland achter de drums. De grote zaal zat stampvol en het was even de vraag hoe de heren zich zouden houden, want ze kwamen immers ’s middags uit Polen en had nauwelijks geslapen. Een korte powernap in Den Haag deed echter wonderen. Want wat een geweld barstte er los. Zelden een optreden gezien waar zo’n energie en power in zat. En nooit was er een moment van verslapping. Geen traditionele jazz, maar modern. Experimenten met klanken (herhaling en vervorming via de computer en een sampler) en elkaar uitdagen tot de mooiste solo’s zonder ooit die alsmaar doorrazende trein uit het oog te verliezen. Alles was even goed. En hoe moe de heren ook waren na afloop was er gewoon nog een uitstekende toegift. Alledrie de heren waren uitstekend! wat een topoptreden hadden de mensen van ProJazz naar de Nieuwe Regentes gehaald!

 

Na Chris Potter bleven de liefhebbers nog even voor de Haagse Jazzschool en de Greyheads. De Haagse jazzschool trad op met verschillende settings en solisten. In de binnenkomst foyer ook wel tearoom genoemd was het podium vandaag aan Vitopol en Patricia Lopez om de mensen tussendoor te vermaken. Dat was zeker na Chris Potter lastig, maar ze deden het prima.

 

Ten slotte. Tijdens het festival was er een expo van portretten van jazzmuzikanten uit het stadsdeel Segbroek. Foto’s afkomstig van ondergetekende.

Cutting Edge Festival Den Haag Expositie muzikanten uit Segbroek

 

foto’s en tekst: maurits van hout

all rights reserved.

 

 

 

 

Shirma Rouse kwam zag en overwon in Laren!

09.09.2014. Toen ik arriveerde bij Singer Laren moest ik even wachten bij de kassa. Op dat moment kwam er een jonge vrouw binnen. Onopvallend met een koffertje, vriendelijk en bescheiden. Ze kon eigenlijk niet goed naar binnen vanwege de drukte. Ik herkende haar als Shirma Rouse en vroeg de mensen haar erdoor te laten. Immers zij was waar ze vanavond voor kwamen. Toen Shirma na een verdienstelijk optreden van Humphrey Campbell in de theaterzaal op het podium kwam stond er een hele andere verschijning. Een prachtige vrouw in een mooie rode jurk met een mooie uitstraling. Achter haar de mij nog onbekende Dutch Concert Big Band, waarvan ik wel een aantal gezichten herkende. De combinatie bleek echter prima te werken en Shirma? Shirma was gewoon haarzelf. Grapjes makend met het publiek, ze op hun gemak stellend, lekker nuchter. In het begin van het eerste optreden was ze nog wat voorzichtig, haalde ze niet helemaal lekker door met haar stem, maar aan het einde van de eerste show kreeg ze de zaal eerst aan het dansen en daarna met een rustig nummer ook weer doodstil op de stoel. Deze vrouw heeft een bijzondere stem en maakt ook met haar persoonlijkheid een prima indruk. Uit de schaduw gestapt bij andere artiesten en doorgebroken met The Voice of Holland. Mooie nummers van Aretha Franklin kwamen voorbij. Think, Respect en ga zo maar door. En tussen de bedrijven door zie je dan ook weer dat fijne lieve mens. Niet gek dat Shirma het toch kritische publiek inpakte. Toen ik bij het tweede optreden van haar binnenliep in de zaal ging net het dak eraf en volgde een spetterende toegift. Shirma Rouse kwam zag en overwon.

 

Of Shirma het enige hoogtepunt was van Laren Jazz? Nee. Er waren verdienstelijke optredens van Humphrey Campbell en Deborah Carter. Een uitstekend optreden van de “jonge honden”  van Bruut!,  die jazz spelen met veel lef en tempo, en er was een leuk verrassend optreden van de jonge zangeres Sanne Huijbregts die een prima indruk maakte begeleid door het huiskwintet rond Frits Landesbergen en Jeroen de Rijk. Dit geheel werd nog aangevuld door vermakelijke optredens van Jazzconnection en Miss Hips. Tussen de bedrijven door werd de Laren Jazzaward uitgereikt aan altsaxofonist Maarten Hogenhuis van Bruut!. Al met al een prima avond in Laren! Tot volgend jaar.

Deze slideshow vereist JavaScript.

 

Gezien: Laren Jazz 6 september 2014, Singer Laren.

beeld en tekst: Maurits van Hout

Maak een website of blog op WordPress.com

Omhoog ↑