Programchange voor Mehldau

Voor ons begon de dag met het optreden van Brad Mehldau en Mark Guiliana. Voor de gelegenheid omgedoopt in “Mehliana”. De begenadigde pianist is een nieuwe weg ingeslagen. Met veel electronica en een partner in crime achter de toetsen. Tussen de bedrijven door nog slechts enkele flitsen van het mooie pianospel. Nieuw zijn heel veel ritmes en klankenpatronen. Toen de cameradame zwenkte en iets meer inzoomde op het scherm waar Mehldau achter zat, zag ik met grote letters staan “Programchange”. En dat leek er ook te gebeuren. Grotendeels geautomatiseerde klanken die telkens een andere richting in werden gestuurd. Sommige stukken waren de moeite waard, bij andere stukken vond ik het erg langdradig. Mehldau lijkt nog zoekende en met weemoed denk ik terug aan de mooie pianoconcerten. Maar, we gaan het zien. Van Mehldau geen foto’s, deze meneer heeft daar problemen mee.

Darcy James en de andere kijk op de bigband

Darcy James Argue trad op met een grote bigband. Vooraf had ik mijn twijfels, maar het pakte perfect uit. Zijn Secret Society deed het fantastisch. Prachtige stukken met heel veel variatie en ook stukken die je niet direct bij een bigband zou plaatsen. Verrassend en soepel. Niet de logge geluidsfabriek die een bigband nog wel eens lijkt te zijn, maar een soepele perfecte machine met heel muzikale verrassingen en lol. De moeite waard om eens te zien.

Darcy James Argue’s secret society live at Gent Jazz 2014

Dave Holland; degelijk en goed

Na de bigband was het tijd voor Dave Holland de bassist die samen met zijn kwartet het programma “Prism” speelde. Holland is bekend om zijn strakke, duidelijke basspel en dat was uiteraard goed verzorgd. Iedereen speelde zijn solo’s prima en het optreden liep als een trein. Maar ik vond het wat mat overkomen.

De Beren Gierden weer volop

Passie, beleving, het experiment en volop expressie. Daar staan De Beren Gieren voor. En ze speelden inmiddels al voor het vijfde jaar in Gent en niet voor niks. Deze jongens sleuren aan hun instrumenten met een enorme passie en gaan altijd op zoek naar andere geluiden, naar andere vermengingen van klanken en dat is leuk om te horen, maar zeker ook om te zien. Leuk optreden in de Garden Stage.

De Beren Gieren live at Gent Jazz 2014

Gezien: Gent Jazz 2014 dag 3

tekst en beeld:

Maurits van Hout

14 juli 2014. Dag 1 Gent Jazz 2014 donderdag 10 juli 2014

Manu Katché en co gaven de donderdag een perfecte afsluiter

Startact op de donderdag was het Labtrio, een enthousiast gezelschap jonge muzikanten met onder hen Lander Gyselinck. Ondanks zijn jonge leeftijd wist Gyselinck al vaak te overtuigen, zo speelde hij onder andere in New York al met John Zorn. Het trio, met pianist Bram De Looze en bassiste Anneleen Boehme, zorgde voor spannende stukken meteen aan het begin van de donderdag. Ze spelen sinds 2007 samen en passen goed bij elkaar. Alledrie durven ze oude stukken nieuwe invullingen te geven en tegelijkertijd met nieuwe stukken openingen te forceren. Mooi is het klankenspel dat ze samen perfect beheersen. Helaas stonden ze erg vroeg geprogrammeerd waardoor het voor veel bezoekers te vroeg kwam.

Na het Labtrio was het de beurt aan Kellylee Evans, een mooie slanke, donkere verschijning met een stem die vergeleken wordt met Erykah Badu of Lizz Wright. Als je dit soort dingen leest, dan ga je onbewust vergelijken en dat moet je eigenlijk niet doen. Immers dat haalt de authentieke beleving eraf. Gek genoeg covert ze ook weer een groot aantal bekende nummers waardoor ze eigenlijk zelf wel vraagt om vergelijking. In ieder geval slaagde ze erin het aanwezige publiek enigszins op te warmen en op te vrolijken, iets waar het miezerige weer echt om vroeg. Haar stem is krachtig en hiermee kan ze wat mij betreft uitgroeien tot een gevestigde waarde.

Kellylee Evans. copyright Bruno Bollaert

Aansluitend werden de SABAM Jazz Awards uitgereikt. Sabam, het equivalent van de Nederlandse Buma Stemra keert jaarlijks een bedrag van 5000 euro uit aan aanstormend jazztalent en 10.000 euro aan een gevestigde waarde in de jazz. Dit jaar gingen de prijzen naar trompettist Bart Maris als gevestigde waarde en talent pianist Seppe Gebruers. Daarnaast kreeg fotograaf Jos L Knaepen de muzeprijs voor zijn verdiensten voor de jazz.

Sabam Awards — De winnaars van de Sabam awards. Links Fotograaf Knaepen, derde van links Seppe Gebruers en derde van rechts Bart Maris. foto: copyright Maurits van Hout

Na deze prijsuitreiking de naam waar toch velen voor kwamen: Bobby McFerrin die met zijn “Spirityouall” programma iets nieuws bracht. Niet de klanken die we kenden van “Don’t worry be happy”, of de rustige jazzynummers maar iets anders. Een optreden met verrassingen zoals bijvoorbeeld het bluesnummer ‘Psalm 25:15″. Juist in dit soort nummers haalt McFerrin de intensiteit die nodig is. Ondanks dat Mcferrin op het podium een erg rustige indruk maakte en zittend op een kruk regelmatig tussendoor een kop thee dronk wist hij uiteindelijk toch de mensen mee te nemen op een muzikale reis vol spiritualiteit. Het was even wennen, maar uiteindelijk toch zeker de moeite waard.

Bobby McFerrin trad op tijdens de eerste avond met een verrassend programma..

Bobby McFerrin trad op tijdens de eerste avond, achter hem zijn dochter…

luisteren naar de spirituele nummers van Bobby McFerrin

Tussen de bedrijven door trad in de Garden Stage als main act Zara McFarlane op. Een vrouw met een prachtige diepe volle stem, die zowel met jazzstandards als prachtige soulnummers uitstekend uit de voeten kan. Ik zou deze vrouw (die voor mij nu al de ontdekking van het festival is) graag eens op een groter podium zien, want deze stem gaat er zeker komen!

Andere Garden Stage acts waren: Blackflower en Jukwaa.

De afsluiter van dag 1 was echter muzikaal het hoogtepunt en dus buitengewoon goed geprogrammeerd.

Drummer Manu Katché, (bas)gitarist Richard Bona, pianist Eric Legnini en saxofonist Stefano di Battista brachten namelijk een zeer strakke set van uptempo jazz waarin de ene na de andere solo over het podium vloog en men elkaar uitdaagde om iets moois neer te zetten. Geen pure klassieke jazz, niet uitsluitend bop, maar verfrissende klanken die van bijna blues liepen tot prachtige wereldmuziek. Iedere muzikant had zijn eigen inbreng in de richting van de muziek en uiteindelijk bleek het telkens weer een meeslepend geheel zonder dat de heren op een foutje te betrappen waren. Ingespeelde topmuzikanten die lastige composities smeedden tot iets bijzonders. Uniek concert.