Zoeken

Jazzphotography Holland

Photos and reviews of interesting jazz concerts

Zoeken openen
Tag

Projazz

Ntjam Rosie haalt nieuwe energie bij de jeugd

21.11.2023

Het was even wennen het concert van Ntjam Rosie in het Koorenhuis. Er verscheen een band op het podium en die begon te spelen. Drie stukken en nog geen Ntjam Rosie. Ik moest even denken aan een paar grote Amerikaanse artiesten die altijd hun band de boel lieten “voorverwarmen”. Denk aan Elvis, BB King en soulartiesten als Gladys Knight. Dus ik vroeg me af: is Ntjam Rosie van statuur veranderd?

Maar niks was minder waar. Na een aantal zeer succesvolle jaren met buitenlandse optredens wilde ze nieuwe energie. Ze wilde weer voelen hoe het was toen zij net begon en die enorme drive had. En dus gaf ze de jongens van Smandem het podium en later ook veel ruimte voor overigens prima solo’s.

Die energie hadden ze. Stuk voor stuk prima muzikanten die we allemaal nog vaker gaan zien in wat voor setting dan ook. Toch was ik vooral benieuw naar Ntjam Rosie. Vanavond zong ze stukken van “Elle-reworked”. Stukken van haar tweede album 13 jaar geleden en nu in een nieuw jasje. Ofschoon ik haar door de jaren heen vaker had gezien stonden die stukken me niet direct bij en kon ik eigenlijk gewoon vrij luisteren naar nieuwe muziek.

Wat Ntjam Rosie voor mij de moeite waard maakt is de prachtige stem die ze heeft. Vol soul en echt plezierig om naar te luisteren. Stukken over het leven, over vrouwen en uiteraard de liefde. De band is fris en zet een groovy jazzy sound neer met mooie solo’s van alle muzikanten.

Achteraf toch nog weer even geluisterd naar de nummers van “Elle” editie 1 en “Elle” nu. Bijvoorbeeld het stuk “In Need”. Het origineel is echt soul uit de jaren 80. Romantisch, met strijkers, melodieus. En de variant nu is veel meer groovy, swingender en frisser. Wat mij betreft een mooie remake. Maar tegelijkertijd genoot ik ook wel van stukken waarop ze solo song met een gitaar terwijl de band mocht luisteren. Prima concert. Mooi dat we zulke parels hebben in Nederland.

Gezien: Ntjam Rosie Smandem in Het Koorenhuis Den Haag

tekst en beeld: Maurits van Hout

all rights reserved

0

The Bad Plus zoekt altijd naar vernieuwing..

Het was even wachten, want het concert begon een uur later dan verwacht met plots een voorprogramma-tje in de kleine zaal van Het Paard in Den Haag, maar dan kreeg je ook wat.

The Bad Plus-oprichters Anderson (bas) en King (drums) hadden eerder al een keer de pianist vervangen, maar dit keer was de verandering rigoureuzer. Dit keer zelfs géén pianist meer en vrijwel geen klassieke jazzstukken meer, maar bij vlagen gewoon harde rock. Daar zorgden gitarist Ben Monder en saxofonist Chris Speed wel voor. Want juist in de stukken waarin zij het voortouw namen zat snelheid, variatie in en een heerlijk mix van jazz en rock. Ik hou het kort, geen lange verhalen over de stukken. Gewoon een prima concert.

Gezien in het Paard in Den Haag: The Bad Plus. 29 oktober 2023.

Beeld en tekst: Maurits van Hout. all rights reserved.

0

Sanne Sanne beklimt hoge bergen

06.10.2022

Alweer ruim een week geleden was ik bij “Sanne Sanne” in het Koorenhuis te Den Haag.

Een bijzonder concert werd het. In de band van Sanne Huybregts geldt namelijk dat iedereen moet zingen. En dat kunnen ze. Allemaal, en zuiver. Daarnaast bespelen ze allemaal een instrument en ze doen dat nog goed ook. En wat het nog mooier maakt, er zit een prachtige harmonie in.

Sanne is een topper op de vibrafoon, maar ze is er ook niet vies van instrumenten te vermengen of met Roosmarijn Tuenter (alt-viool) een start van een duet te zingen en dit vervolgens als een saus door het stuk heen te samplen. Maar altijd weer in een mooie harmonie.

Tussendoor mooie solo’s van onder andere bassist Pat Cleaver en Sanne zelf. Sanne vertelde ons dingen over haarzelf. Hoezeer ze van de bergen houdt. Hoe ze stukken schrijft in de bergen en daar oplaadt voor “de wereld”. Vooral het stuk “mountainchild” is daarbij een mooi voorbeeld van haar verhaal. Maar Sanne is ook bewust. Zo gaat het stuk “Paper Skin” over het “Me Too” verhaal en voel je bijna de verontwaardiging in haar stem.

Ik ga niet verder schrijven, ga haar gewoon een keer beluisteren als ze in de buurt is!

gezien: Sanne Sanne in Het Koorenhuis Den Haag, een Projazz productie.

tekst en beeld: Maurits van Hout all rights reserved.

0

Afwisselend concert Richard Bona en Metropole Orkest in Amare

5.9.2023

In een vrijwel uitverkochte(!) grote zaal in Amare Den Haag kreeg Richard Bona gisteren alle aandacht. Hij zat weliswaar tussen het Metropole Orkest, maar hij stond altijd in de schijnwerpers. Gelet op het grote aantal bezoekers moet de verwachting groot zijn geweest. Maar de vraag is of hij dit waarmaakte.

Het antwoord is divers. Allereerst de combinatie met het Metropole Orkest. Dat was smullen. Ze speelden allemaal zijn stukken, behalve de opener zonder Bona, die was van de dirigent/componist Collier. Wat moest Bona genieten van de enorme diepte die er in zijn muziek kwam door dit fenomenale orkest. Persoonlijk ben ik helemaal weg van de strijkers. Wat die lieten horen; fantastisch. Ook het MO had solisten en die pasten naadloos in de stukken. Denk bijvoorbeeld aan de ruime blazerssectie.

Dan zijn specialiteit; de basgitaar. De solo’s die hij liet horen waren geweldig. Op dat moment ging het concert dan ook vaak de jazz-kant op. Maar Richard Bona is meer. Zo zingt hij uiteraard in het Kameroens en brengt hij werelden samen. Zijn stem is mooi en innemend, maar juist deze stukken vond ik melodieus niet zo uitdagend en vooral eigenlijk kabbelend. Uiteraard vertelde hij soms iets over de nummers, maar behalve de grapjes erom heen raakte het me niet zo. Stel je Andre Hazes voor, maar zonder dat je de tekst verstaat; raakt het je?

Maar al met al een prima concert met een meer dan goed Metropole Orkest en een Amare dat de mensen echt een avond uit bezorgt.

Gezien: Richard Bona en het Metropole Orkest

Locatie: Amare Den Haag

Organisatie: Projazz icm met Amare

tekst en beeld: Maurits van Hout

all rights reserved.

0

Virtuoze Goudsmit brengt quintet tot grote hoogte

Gezellig en eenvoudig
 
9.6.2023. Bij aankomst zit hij gezellig voor de deur op een bankje wat te keuvelen met wat bezoekers; gitarist Anton Goudsmit. Hij is mogelijk de meest eenvoudige virtuoos die er in muziekland te vinden is. Een man van “doe maar gewoon, dan doe je gek genoeg”.
 
Geniaal
 
Als hij later die avond in Het Koorenhuis in Den Haag zijn gitaar bespeelt is hij wel in staat tot gekke fratsen maar met een achterliggende muzikaliteit die nagenoeg aan het onmogelijke grenst. In Nederland is hij momenteel één der allergrootste gitaristen (bekend van New Cool Collective en vele samenwerkingen) en zeker op jazzgebied is Goudsmit een ongekroonde koning op de gitaar.
 
Aanstekelijk enthousiasme en virtuositeit
 
Het mooie is, dat tijdens het concert ook duidelijk zal worden dat zijn enthousiasme en virtuositeit zijn medemuzikanten Mete Erker (sax), Joost Buis (trombone en steelgitaar), Sean Fasciani (basgitaar) en benjamin in de groep Tim Hennekes (drums) tot muzikaal meesterschap verleidt. Hij zweept ze op,  maakt ze meester op hun instrument.  Een mooi voorbeeld hiervan is drummer Tim Hennekes, die ik vergelijk met zijn Vlaamse equivalent Lander Gyselinck. Jonge drummers die zo mateloos strak en subtiel zijn dat ze de allergrootsten kunnen begeleiden. Mede met bassist Sean Fasciani legt hij een tapijt neer voor het spel van Goudsmit en de rest, waardoor de zaal aan zijn/haar muzikale trekken komt. Van heerlijke ballade tot spetterende spectaculaire jazz. Daar voegt hij ook nog een werk van Bill Frisel aan toe, waarmee de avond niet meer stuk kan. “Ton Petit” van Anton Goudsmit is een heerlijke muzikale belevenis die achteraf ook terug te luisteren is op CD of vinyl verkrijgbaar is. Ook nog te zien in:

Amsterdam 10 juni (Red Light Jazz)
Rotterdam 1 juli (De Machinist)
Op zijn website staan nog meer concerten.http://www.antongoudsmit.nl
 
gezien; Anton Goudsmit plays “Ton Petit” in het Koorenhuis: 1-6-2023. 
 
tekst en beeld: Jacques Nachtegaal (Het Collectief N en P). 
 
0

Duizendpoot Jef Neve laat Paard genieten!

Hemelvaartsdag 18 mei jongstleden speelde de Belgische pianist Jef Neve met zijn formatie en 2 vocalisten in en Haag. Neve die ik al enkele jaren volg, is meer en meer een muzikale duizendpoot. Soloprojecten, duo’s met onder andere de Nederlandse trompettist/bugelspeler Teus Nobel en samenwerkingen met grotere formaties toonden dit aan.

Nieuw album

Het huidige project is gerelateerd aan zijn binnenkort te verschijnen album: ”That Old Feeling“. Op het album dat zowel als cd en twee weken later tevens op vinyl zal verschijnen heeft hij de medewerking van een aantal imposante vocalisten zoals Madeleine Peyroux, Typhoon, Sam Merrick, Monique Harcum en Trijntje Oosterhuis om er maar enkelen te noemen.

Vocalisten blinken uit met standards

Tijdens de concerten wordt Jef vocaal gesteund door Monique Harcum en Sam Merrick die ieder een aantal heerlijke standards voor hun rekening nemen zoals “Cheek to Cheek”, ”The Nearnes of You”, “Piece of Clay” en het op geweldige wijze van een nieuw en zeer verrassend arrangement voorziene “Here Comes The Rain Again” van The Eurythmics, op het album met de vocalen van Sam Sparro maar tijdens de concerten met de vocalen van Sam Merrick.

Het ruim 2 uur durende concert in het Paard onderstreepte ook de kwaliteiten van Neve als componist/arrangeur. Jammer dat hij zo weinig te zien is in Nederland. Echter een mooie tip: Amersfoort Jazz later dit jaar!

Tekst & fotografie: Jacques Nachtegaal (Het Collectief N&P) 25-5-2023

0

Big Band laat Dakota swingen

19.05.2023.

Het was niemand minder dan pianist/arrangeur Willem Friede van de New Cool Collective Big Band die met de studenten van de Royal Conservatoire Big Band aan de slag ging om binnen een paar dagen een mooi swingend geheel te maken voor deze avond op 29 april 2023.

Dat leek wonderbaarlijk goed gelukt. Wonderbaarlijk omdat ze zich nieuw werk eigen moesten maken binnen drie dagen en ook nog eens aan moesten voelen wat Willem Friede als dirigent van ze verwachtte. Ga er maar aan staan.

Maar gelet op de interactie tussen de muzikanten spelen ze al een tijd samen en zat er een goede energie in het geheel. Solo’s verliepen soepel iedereen kreeg zijn moment. Op mij maakte de blazerssectie de beste indruk, maar de drummer haalde een goede tweede plaats. Bij de mooie stukken van New Cool Collective waren er ook een paar songs met drie zangeressen. Eerst individueel, later met alledrie samen. Dat was wisselend. De ene had een mooie jazzstem, de andere was wat minder overtuigend.

Maar in grote lijnen had ik nooit het idee dat ik naar een stel studenten zat te kijken dat hun stukken volgens papier afwerkte, maar juist naar een goed ingespeeld geheel dat prima klonk en ook flair had. Van deze internationale groep (ik schat in dat slechts een enkeling Nederlander was) gaan we in verschillende settings nog wel meer horen en zien. Ik heb ervan genoten en geloof me, ik ben niet direct een bigband liefhebber.

gezien:

Royal Conservatoire Big Band KC plays New Cool Collective, theater Dakota Den Haag

organisatie Projazz Den Haag

tekst en beeld: Maurits van Hout all rights reserved

0

Nefertiti, what’s in a name..

5.5.2023

Op 21 april stond een Frans jazzkwartet op het programma in het Koorenhuis in Den Haag. Hun naam is ontleend aan deze wonderschone dame. Al zal de reden hiervoor voornamelijk liggen in het feit dat Wayne Shorter een compositie zo noemde die hij in 1997 maakte voor een album van Miles Davis. Dus een stukje bewondering voor Wayne Shorter vermoeden we hier. Anyway, what’s in a name…

Het gaat dus vooral om de muziek. Deze groep muzikanten (2 mannen, 2 vrouwen) spelen interessante muziek. Tijdens het concert vertelden ze dat deze concerten (dit was er één van een reeks) de ideale mogelijkheid bieden om oude stukken “anders” te spelen.

Na afloop vroeg ik aan de saxofoniste Camille Maussion hoe dat zat. Het antwoord liet zich raden: geen gehele nieuwe varianten van oud werk, maar gewoon een hele ruime interpretatie. Ieder concert is anders door vrije interpretaties. En wat beïnvloedt dit dan? De vibe in de zaal, de sfeer, het gevoel.. zoiets dus. En om heel eerlijk te zijn, dit is natuurlijk ook gewoon waarom je jazz live moet zien en beleven. Door improvisaties kunnen concerten uitgroeien tot magische avonden.

concert Nefertiti in In Het Koorenhuis Den Haag

Een mooi voorbeeld van zo’n stuk is het nummer “Morsecode” uit 2019. Onderdeel van het gelijknamige album. In het stuk heel veel korte repeterende tonen zoals bij morse. Echter het stuk blijft steeds een spannend geheel.

En zo ging dit het hele concert door. Verder veel prachtige solo’s met altijd als sterke rode draad het pianospel van Delphine Deau, die als een kapitein het schip door de woelige baren leidt.

Het stuk “Contemplation” was een perfecte finale van de avond met een hele mooie opbouw, prachtig sereen aan het begin en eindigend in een soort van finale waarin alle “stemmen” aan bod kwamen en uiteindelijk tot een explosie van prachtige klanken leidden. Veel improvisatie, maar zonder dat er een kakofonie ontstaat die niet meer thuis te brengen is.

Na afloop kwam een stel een cd kopen. “Welke koop je” vroeg zijn vrouw. Ze bleken al 3 cd’s te hebben van deze groep. Veel jazz is live het allermooiste… maar vanavond begreep ik ook de cd koper.

Op zijn Frans: chapeâu!

Gezien: Nefertiti

Locatie: In het Koorenhuis Den Haag

Organisatie: Projazz

Tekst en beeld: Maurits van Hout. all rights reserved.

0

Teus Nobel: hard graag.

2.4.2023

“In het Koorenhuis” was goed gevuld die donderdag 30 maart. Nobel en zijn Liberty Group hebben inmiddels een behoorlijke naam opgebouwd in de scene. Tijdens het concert gaf hij meermaals aan te spelen met de allerbeste muzikanten. Weinig aan toe te voegen. Het liep weer als een trein en het talent spatte er vanaf bij iedere solo. Persoonlijk sprong voor mij pianist Van Popta er in het bijzonder uit. Stukken waren vanavond voornamelijk van zowel Van Popta als Nobel. Eerstgenoemde was onder andere verantwoordelijk voor het stuk RIKU een bijzonder stuk gebaseerd op (foto’s van) het Noorderlicht. In veel stukken (vaak ook met bugel) speelde Nobel ingetogen en beheerst. Maar er zat een opbouw in het concert. Met als absolute apotheose het stuk Plastic Battle. Startend met een rustige opbouw. Maar uiteindelijk spetterend. En een hard blazende Nobel. Stevig, zuiver en goed. En dan komt zijn ware kwaliteit eruit. Zo mooi. Aanrader dit concert… hou ze in de gaten…

Gezien: Teus Nobel en Liberty Group

In het Koorenhuis Den Haag

Projazz Den Haag

Tekst en beeld: Maurits van Hout

all rights reserved.

0

Maak een website of blog op WordPress.com

Omhoog ↑