Zoeken

Jazzphotography Holland

Photos and reviews of interesting jazz concerts

Tag

Pascal Vermeer

Eric Vloeimans slaat nieuwe weg in met Hotspot

17.4.2024 Één van Nederlands beroemdste trompettisten, een fenomeen en vaak met een ingetogen rol van de trompet. Subtiel en beheerst, met het grootste gemak tovert hij de noten uit zijn trompet. Het zou zomaar een omschrijving van de muziek van Eric Vloeimans kunnen zijn.

Toch was het Eric Vloeimans die op 1 april, bij de start van het concert in Het Paard in Den Haag, de bezoekers vroeg of ze kwamen voor romantische, gevoelige muziek. Om direct die illusie te verpulveren: “vanavond wordt het funky en anders”. De trompet zou deze avond een andere rol gaan spelen. Niet subtiel en bescheiden, maar gewoon brutaal op de voorgrond. De band die hij had samengesteld in “Hotspot” was daar ook naar. Phaedra Kwant, Pascal Vermeer, Jerôme Hol en Sjoerd van Eijk niet de minste namen en ook één voor één podiumdieren waren klaar om een feestje te starten.

Maar er was variatie genoeg. Van Latinachtige muziek en funky stukken of juist bijna rock met de snerpende gitaar van Jerôme Hol. Dat riep bij mij wel een gevoel van identiteitscrisis op. Wie of wat zijn ze en waar willen ze naartoe? Mij persoonlijk spraken vooral de funky nummers aan en de stukken met meer tempo. Ik ben ook benieuwd waarop ze uitkomen straks. Wat altijd goed is, is de energie van Eric Vloeimans. Hij weet altijd iets moois neer te zetten en neemt de mensen mee.

Leuk concert en goed om te zien dat Vloeimans niks schuwt; keep on moving Eric!

Gezien: Eric Vloeimans Hotspot, Paard Den Haag

Organisatie Projazz

tekst en beeld: Maurits van Hout

all rights reserved

Udo Pannekeet goes Dakota

28.1.2014 Als je als artiest in den Haag woont, dan moet je minstens een keer in Dakota gespeeld hebben en met de cd presentatie van “On” loste Udo Pannekeet dat in. De mensen van Pro Jazz kozen ervoor om hun “Dakota”-podium aan te bieden. En dat pakte goed uit, want de zaal zat vrijwel vol en na afloop vonden de cd’s gretig aftrek.

Maar daar moest Pannekeet met zijn viermansformatie wel iets voor doen. Twee uitstekende sets maakten het echter meer dan de moeite waard het druilerige weer te trotseren. Bassist Pannekeet koos, waar hij normaal gesproken wat meer op de achtergrond is, dit keer nadrukkelijk de schijnwerpers en bedacht en produceerde deze cd helemaal zelf.

De middag begon met het titelnummer ” On” wat een fris, snel nummer bleek te zijn. Daarna het prachtige “Nocturnal Visit” dat begon met een mooie pianosolo van Jeroen van Vliet die me meestal erg goed bevalt. En zo zouden er nog meer mooie stukken volgen. Eigenlijk heeft elk nummer van de cd wel een eigen verhaal. Zoals “Wizard of wishaw”  dat opgedragen is aan de favoriete snookerspeler van Pannekeet; John Higgins. Een verrassend nummer dat voorbij raast en zo snel als het kwam ook weer afgelopen is. Bijzonder was ook ‘Leaves and the sweeping man” een experimenteel nummer met veel improvisatie opgedragen aan de Haagse Zen leraar Destree. In dit nummer lijken alle instrumenten slechts heel licht beroerd te worden maar ze vormen wel een eenheid. Na de pauze is het vooral genieten met “Will they ever fly” een mooi pittig gespeeld compact nummer en “Downfall” met een mooie basintro. Goed optreden en een cd die de moeite waard is om eens te beluisteren.

Gezien: Cd Presentatie “On” van Udo Pannekeet en zijn kwartet bestaande uit: Jeroen van Vliet (piano), Pascal Vermeer (drums) Edwin Vann (sax) in Dakota Den Haag. Organisatie: ProJazz Den Haag

verslag en foto’s: Maurits van Hout

Angelo Verploegen overtuigend in Dakota

Dakota in Den Haag had vandaag (24.2.2013) weer een optreden staan van ProJazz Den Haag. Dit keer was het Angelo Verploegen met zijn quartet. Een uniek programma, want er werden uitsluitend ballads gespeeld. Heel subtiel, heel breekbaar en absoluut meeslepend. Redelijk klassiek (Cole Porter) maar ook wel meer moderne stukken (Herbie Hancock) en in ieder geval verrassend ( Wizard of Oz). Het wat oudere publiek in de zaal genoot met volle teugen. En eerlijk is eerlijk, het was de moeite waard. Prachtige solo’s van pianist Jeroen van Vliet (bv tijdens “For the time being”), de subtiele drums van Pascal Vermeer (intro Besame Mucho), het solide basspel van Guus Bakker met als hoogtepunt zijn solo tijdens Django en ten slotte het hele mooie subtiele trompetgeluid van Angelo Verploegen. Elke noot, elke ademstoot lag onder een vergrootglas. Missers konden niet, maar Verploegen lukte het. Met als hoogtepunt “”Somewhere over the rainbow” samen met Jeroen van Vliet gespeeld. Het was meeslepend en de luisteraars werden de muziek ingetrokken.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Maak een website of blog op WordPress.com

Omhoog ↑