Zoeken

Jazzphotography Holland

Photos and reviews of interesting jazz concerts

Zoeken openen
Tag

paard den haag

Eddie Chacon, the soul remains

27.3.2025

Bijzonder concert op een bijzondere avond in de kleine zaal van Paard in Den Haag; Eddie Chacon. In de jaren 90 had hij een wereldhit met zanger Charles Pettigrew (“would i lie to you?”), duo Charles en Eddie. Hoe hard de zon ook scheen; er hing een zwarte schaduw over het duo. Zanger Charles overleed in 2001 aan kanker (hij bleek al jaren ziek). Eddie Chacon was kapot en ging fotograferen in 2005 (fashion). Pas na tien jaar ging hij weer muziek maken.

Eddie Chacon en soulmuziek

Soulmuziek (vanuit het hart) en volstrekt doorleefd. Teksten over het leven en de liefde. Eddie Chacon bleek in het Paard nog steeds een mooie stem te hebben en maakte contact met het publiek. Veel mensen kenden hem niet (meer) en het was vooral Eddie vanavond en dat was goed. Ondanks dat de zaal bij lange na niet gevuld was, was het een prima concert waarbij het contact met het publiek opmerkelijk was. Mooi om te zien. Eddie was inmiddels een man op leeftijd maar wel met levenservaring en daardoor klonken de teksten ook echt en gemeend. En door het enthousiaste publiek kwam er uiteraard een toegift.

Het album “Lay Low” meteen maar even meegenomen.

Gezien Eddie Chacon “Lay Low” Paard Den Haag 27.3-2025

tekst en beeld: Maurits van Hout

0

Eric Vloeimans slaat nieuwe weg in met Hotspot

17.4.2024 Één van Nederlands beroemdste trompettisten, een fenomeen en vaak met een ingetogen rol van de trompet. Subtiel en beheerst, met het grootste gemak tovert hij de noten uit zijn trompet. Het zou zomaar een omschrijving van de muziek van Eric Vloeimans kunnen zijn.

Toch was het Eric Vloeimans die op 1 april, bij de start van het concert in Het Paard in Den Haag, de bezoekers vroeg of ze kwamen voor romantische, gevoelige muziek. Om direct die illusie te verpulveren: “vanavond wordt het funky en anders”. De trompet zou deze avond een andere rol gaan spelen. Niet subtiel en bescheiden, maar gewoon brutaal op de voorgrond. De band die hij had samengesteld in “Hotspot” was daar ook naar. Phaedra Kwant, Pascal Vermeer, Jerôme Hol en Sjoerd van Eijk niet de minste namen en ook één voor één podiumdieren waren klaar om een feestje te starten.

Maar er was variatie genoeg. Van Latinachtige muziek en funky stukken of juist bijna rock met de snerpende gitaar van Jerôme Hol. Dat riep bij mij wel een gevoel van identiteitscrisis op. Wie of wat zijn ze en waar willen ze naartoe? Mij persoonlijk spraken vooral de funky nummers aan en de stukken met meer tempo. Ik ben ook benieuwd waarop ze uitkomen straks. Wat altijd goed is, is de energie van Eric Vloeimans. Hij weet altijd iets moois neer te zetten en neemt de mensen mee.

Leuk concert en goed om te zien dat Vloeimans niks schuwt; keep on moving Eric!

Gezien: Eric Vloeimans Hotspot, Paard Den Haag

Organisatie Projazz

tekst en beeld: Maurits van Hout

all rights reserved

0

John Scofield laat fijnproevers genieten

17.3.2024 Ruim voor aanvang stond er een flinke rij voor de deur van het Paard. Veelal mannen van middelbare leeftijd en soms was er zelfs een echtgenote meegekomen. Mensen die thuis een goede stereoinstallatie hebben en genieten van pure muziek. Althans, zo schat ik het in.

Door de jaren heen had ik hem een paar keer gehoord en uiteraard ook gezien, maar dat is minder spannend. Behalve de gezichtsuitdrukkingen is er niet veel te zien, de man staat veelal op een vaste plek. Maar des te meer is er te luisteren. En het leek of al die mannen die vochten om een plek voor het podium, iedere beweging van zijn handen op de gitaar wilden volgen. Elke noot. En terecht. Want John Scofield is één van de allergrootste jazzgitaristen en past in een rijtje met Pat Metheny, Jim Hall, John McLaughlin, Al di Meola, George Benson en ook onze eigen Jesse van Ruller en Philip Catherine.

Deze avond een aantal beroemde covers zoals Tambourine Man van Bob Dylan en How blue can you get van BB King. Ik persoonlijk vond dat niet allemaal even mooi. Omdat het mij toch vooral ging over zijn gitaarspel. Bob Dylan is Bob Dylan. Maar bijvoorbeeld bij “Eyes of the world” van Grateful Dead kwam zijn gitaarspel echt heel mooi tot zijn recht. Dat was puur genieten. En dat zag ik ook om me heen gebeuren.

De Amerikaanse vlag lijkt zichtbaar in de achtergrond…

Het was een bijzondere avond. Met dank aan ProJazz.

gezien: John Scofield “Yankee go Home”.

tekst en beeld Maurits van Hout

all rights reserved

0

Duizendpoot Jef Neve laat Paard genieten!

Hemelvaartsdag 18 mei jongstleden speelde de Belgische pianist Jef Neve met zijn formatie en 2 vocalisten in en Haag. Neve die ik al enkele jaren volg, is meer en meer een muzikale duizendpoot. Soloprojecten, duo’s met onder andere de Nederlandse trompettist/bugelspeler Teus Nobel en samenwerkingen met grotere formaties toonden dit aan.

Nieuw album

Het huidige project is gerelateerd aan zijn binnenkort te verschijnen album: ”That Old Feeling“. Op het album dat zowel als cd en twee weken later tevens op vinyl zal verschijnen heeft hij de medewerking van een aantal imposante vocalisten zoals Madeleine Peyroux, Typhoon, Sam Merrick, Monique Harcum en Trijntje Oosterhuis om er maar enkelen te noemen.

Vocalisten blinken uit met standards

Tijdens de concerten wordt Jef vocaal gesteund door Monique Harcum en Sam Merrick die ieder een aantal heerlijke standards voor hun rekening nemen zoals “Cheek to Cheek”, ”The Nearnes of You”, “Piece of Clay” en het op geweldige wijze van een nieuw en zeer verrassend arrangement voorziene “Here Comes The Rain Again” van The Eurythmics, op het album met de vocalen van Sam Sparro maar tijdens de concerten met de vocalen van Sam Merrick.

Het ruim 2 uur durende concert in het Paard onderstreepte ook de kwaliteiten van Neve als componist/arrangeur. Jammer dat hij zo weinig te zien is in Nederland. Echter een mooie tip: Amersfoort Jazz later dit jaar!

Tekst & fotografie: Jacques Nachtegaal (Het Collectief N&P) 25-5-2023

0

Maak een website of blog op WordPress.com

Omhoog ↑