Na de eerdere edities van So What’s Next was ook deze elfde editie een succes met 15 verschillende optredens in de 5 locaties in het Muziekgebouw. Een veelzijdig muziekaanbod voor iedereen. Helaas heb ik niet alle acts kunnen zien maar de acts die ik zag waren overtuigend. Zoals het acoustic trio van trompettist Teus Nobel met onder andere een meer dan geweldige ode aan de ooit in Amsterdam overleden Chet Baker. Ook de rap en hiphop van de Eindhovense Fresku bracht de grote zaal in beroering. Saxofonist Joe Lovano die met gitarist Jakob Bro een bijzonder dubbeltrio meenam (twee drummers, 2 bassisten en een extra gitarist), waren bijzonder om te beluisteren en zoals gebruikelijk greep Lovano “muzikaal” in als de solo’s hem te lang duurden. Sabrina Starke toonde haar soulvolle veelzijdigheid en kwaliteit met haar strakke band. De youngsters (gemiddelde leeftijd 21 jaar) van Lüpa Gang Gang, uit België, (last minute invallers) speelden een ijzersterke, stevige set, waarin diverse muzikale stromingen bijeen kwamen met een eigen “Lüpa Gang Gang sound” die in de smaak viel.
Naast de zeer succesvolle slotact van dit festival door Cory Henry met zijn band The Funk Appostles (ex-Snarky Puppy) en twee geweldige vocalistes was het toch het concert van het Benjamin Herman Trio dat mij persoonlijk het meest aansprak. Niet in de laatste plaats door het subtiele maar ook stevige geluid van dit trio van saxofonist/fluitist Benjamin Herman. En zelfs als Herman zich waagt om de vocalen voor zijn rekening te nemen blijft hij recht overeind en weet hij de zaal te overtuigen. Dit trio staat als een huis met power-drummer Jimmi Hueting en bassist Thomas Pol. Vooral Hueting is een man van het betere trommelwerk, hij zweept zowel Thomas al Benjamin op tot op grote hoogte.
Het festival in Eindhoven begon, zoals standaard de laatste jaren, met een DJ Clubnight op vrijdag (drukbezocht), gevolgd door een sterke festivalavond op zaterdag dus en een gratis “So What’s Next around Town” op zondag dat zich afspeelde in kroegen en op onverwachte locaties in het Eindhovense centrum. Het laagdrempelig in contact te komen met nieuwe jazzmuziek is daarom wellicht het grootste succes van dit festival.
Deze elfde editie van So What’s Next, krijgt een serieuze notering in mijn jaarlijst van succesvolle Jazzfestivals waarbij ik reken op een even zo succesvolle twaalfde editie in 2024.
Jacques Nachtegaal
Gezien: So What’s Next 2023. Muziekgebouw Eindhoven 4 november 2023.
Tekst: Jacques Nachtegaal (Het Collectief N en P)
Beeld: Maurits van Hout (all rights reserved) Gebruik van dit materiaal is niet toegestaan zonder toestemming. Dat geldt voor zowel tekst als beeld.
So What’s Next 2023 zet “jazz”-minded Eindhoven weer drie dagen op stelten (3,4 en 5 november). Een swingende jazznight met prima dj-sets op vrijdag, een festivalavond op zaterdag met topnamen en een verrassende jazzmiddag/avond op zondag op verrassende locaties in Eindhoven.
Simpel
Het idee van SWN is simpel. Op een laagdrempelige manier de Eindhovenaar bekend maken met opkomende en gearriveerde jazzmuziek die grensverleggend is. Dat kan door een mengeling van stijlen en ook door verrassende concerten. Waarbij verschillende uitstapjes (denk bv aan electro, rap of wereldmuziek) mogelijk zijn.
Niet meer weg te denken
Uiteindelijk is SWN na een aantal jaren niet meer weg te denken uit Eindhoven. Dat valt ook terug te lezen bij eerdere verslagen van SWN op deze site.
Waarom gaan kijken op zaterdag?
Een greep uit de concerten die je moet gaan zien:
Gallowstreet: toffe brassband met vele blazers uit Amsterdam; jonge honden vol energie.
Lovano/Bro: aimabele saxofonist Joe Lovano speelde met alle groten in de jazz en is zelf ook een hele grote, de combi met gitarist Jakob Bro is weer een mooie nieuwe samenwerking voor deze avonturier in de jazz.
Nubya Garcia:
Eerder gezien op Gent Jazz. Absolute topper van nu. Gaan zien!
Teus Nobel:
Edison award winnaar Teus Nobel laat zijn kwaliteiten nu akoestisch horen en dan hoor je echt hoe goed hij blaast. Oogt jong, maar is al jaren een topper. Mooier wordt het niet op trompet deze dag.
Fresku:
Eindhovense rapper en ondertussen ook een geweldige ambassadeur van de stad. Weet je altijd te raken met teksten en muziek.
Cory Henry:
Al eerder te gast in Eindhoven. Zette toen een dampende show neer. Toetsenist met de kwaliteit een hele zaal op te zwepen met zijn klanken. Ja inderdaad, zat bij Snarky Puppy voor de kenners.
Dit was zo maar een greep uit de namen die er staan. Er is nog meer… Tickets zijn verkrijgbaar via:
Jazz Middelheim 2021 zal de boeken in gaan als een bijzondere editie. Jazz Middelheim markeert een nieuwe periode waarin we weer veilig met elkaar kunnen genieten van de allerbeste muziek. Natuurlijk moeten we ons inenten tegen een gevaarlijk virus of ons laten testen zodat we anderen niet aansteken. Maar het geweldige nieuws is dat het weer kan. Muzikanten stonden te trappelen om weer te beginnen en het enthousiasme was groot. Jazzliefhebbers troffen elkaar weer en wat hadden we het allemaal gemist. Want muziek brengt mensen samen en speelt een grote rol in ons leven.
Een wat uitgebreider verslag is te lezen op www.jazzineurope.com maar terugkijkende op 4 dagen schitterende jazz (13 t/m 16-8) kunnen we stellen dat het niveau weer zeer hoog was. Van de eerste dag, met veel moderne Belgische Jazz (electronische muziek met vele uitstapjes naar andere genres) zoals onder andere STUFF en Dans Dans, tot de laatste dag met schitterende concerten van Avishai Cohen en zijn trio, Joe lovano en Philip Catherine met een speciaal programma.
Het is bijna niet te geloven, maar vandaag gaat Jazz Middelheim van start in Antwerpen. 4 dagen jazz in het vertrouwde Park den Brandt. Door allerlei covidperikelen met aanpassingen, maar desalniettemin. Er zal dit keer slechts sprake zijn van 1 podium en geen twee. Maar het festival kan doorgaan.
We kijken daarom uit naar prachtige livejazz in Antwerpen. Namen als John Zorn, Avishai Cohen, Stefano di Battista, Philip Catherine en Joe lovano, staan garant voor absolute topconcerten. Het festival start vandaag met veel Belgische namen die moderne wegen van de jazz volgen en het experiment niet schuwen. Denk aan Dans Dans en zeker ook afsluiter Stuff.
23.09.2019. Alweer even terug, maar hierbij dan toch een mooie terugblik in beeld op Jazz Middelheim 2019.
Jazz Middelheim had een hoog kwaliteitsniveau
Jazz Middelheim werd dit jaar gekenmerkt door een enorm hoog kwaliteitsniveau van de concerten en helaas een wat druilerig weer. Daarom niet de grote publieksopkomsten van andere jaren, maar wel maximaal muzikaal genieten voor de bezoekers.
De variatie aan eten op het terrein was ook dit jaar prima in orde.Uitstekend eten met als bijzondere publiekstrekker de “krokettenmuur” met wel bijzondere hapjes zoals een verse garnalenkroket. Het prijskaartje daarvan in mijn optiek ietwat aan de hoge kant, maar goed ik ken niet alle afwegingen.
Op dag 1 begon de dag met Idris Ackamoor and the Pyramids. Een solide draaiend muzikaal rariteitenkabinet vol verrassingen. Wat een energie brengt die man op het podium met zijn 68 jaar. Zijn band bestaat als sinds 1971 en draait recent weer als een geoliede machine.
Idris Ackamoor and the pyramids
Daarna een uitstekende David Murray on sax met zijn kwartet en “spoken word” guest Saul Williams. Rauw en direct maar inhoudgevend aan de muziek.
david murray quartet
Ambrose Akinmusire (artist in residence dit jaar) zorgde voor een prima eerste contact met Jazz Middelheim, mede door de prachtige stukken zang van Carl Walker (iets meer neigend naar rapmuziek) en een groep strijkers erbij.
ambrose akinmusire
Het slotakkoord van dag 1 was voor Pharoah Sanders 79 jaar en nog steeds zeer goed op zijn saxofoon. Fysiek iets minder en tussendoor regelmatig rust, maar de noten die hij blies werden perfect geraakt. Klassiekers van Coltrane en eigen werk. Alles even sterk. Mooie persoonlijkheid deze legende.
pharoah sanders
Tevens op dag 1 een prima Reggie Washington die op het bijpodium een aantal verschillende sets speelde met wisselende muzikanten (ook met Ambrose) en bescheiden op de achtergrond toch vaak de hoofdrol pakkend.
Charles Lloyd blies alles omver…
Dag 2.
Wederom een dag met vele hoogtepunten. Uitstekend begonnen met Eric Legnini die een uitstekende set speelde met zijn “tribune to Less Mccann”, het Kenny Werner Quartet, het hoogtepunt voor mij met Charles Lloyd (die werkelijk alles en iedereen omver blies (die man speelt geen saxofoon, die praat door zijn saxofoon; met een enorme variatie en een schitterend verhaal) en tenslotte Enrico Rava die zijn 80e verjaardag opluisterde met een prachtig concert.
Antwerp, Eric Legnini performs live at Jazz Middelheim 2019
Charles Lloyd live at Jazz Middelheim
Enrico rava live at Jazz Middelheim
Dag 3 Een dag met meerdere gezichten
Dag 3 was er één met meerdere gezichten. Allereerst “De Beren Gieren” op het hoofdpodium. De band met die bijzondere naam wordt ieder jaar beter. Hun muziek is ontwikkeld van zeer experimenteel naar nu zelfs filmische meeslepende muziek. Perfecte opwarmer. Daarna Ambrose Akinmusire met Mae Mae een mooie project met zanger Dean Bowman in een stevig blues-sausje.
Antwerpen, 17 augustus 2019. Jazz Middelheim. Artist in residence Ambrose Akinmusire performs. photo: ambrose and singer Dean Bowman.
Antwerpen, Jazz Middelheim 2019. De Beren Gieren
Nubla Garcia is de stijgende ster in de jazzscene en het bijzonder de Londense jazzscene. Ze pakte de tent redelijk eenvoudig in bracht jazz in een jasje dat ook de veelal jonge Belgische bezoekers kon boeien. Energiek en ook gewoon goed.
Antwerpen, 17 augustus 2019. Jazz Middelheim. Nubia Garcia performs at Jazz Middelheim photo: Nubia Garcia (r) with drummer Sam Jones
Tijd daarna voor Stuff. In België een hele populaire band met onder andere drummer Lander Gyselinck. Harde electronische geluiden, een set vrijwel in het donker met sterke lichteffecten en een band qua podiumopstelling in zichzelf gekeerd. Het jonge publiek dat speciaal voor hen kwam genoot. Voor de echte jazzliefhebber een glimlach op de mond en kijken wat de Louis Cole Big Band ging brengen.
De Louis Cole Big Band was vooral een visueel spektakel. Louis Cole en zijn band waren in skeletkleding aangeland op het podium en even zat ik in een cultact. Muzikaal gezien moest ik er even inkomen, maar daarna was het prima in orde.
Antwerpen, 17 augustus 2019. Tijdens het jaarlijkse Jazz Middelheim treedt Louis Cole met zijn bigband op.
Antwerpen, 17 augustus 2019. Tijdens het jaarlijkse Jazz Middelheim treedt Louis Cole met zijn bigband op.
Antwerpen, 17 augustus 2019. Tijdens het jaarlijkse Jazz Middelheim treedt Louis Cole met zijn bigband op.
Dag 4 bracht een passend slot
Dag 4 bracht een passend slot van dit festival. Om te beginnen het Ragini Trio aangevuld met de prachtige Indiase zangeres Sawani Mudgal en Bojan Z. Jazz met een “werelds randje”. Gevolgd door Ambrose Akinmusire die liet zien studenten te kunnen brengen in een serieuze set.
Antwerpen, 18 augustus 2019. Tijdens het jaarlijkse Jazz Middelheim in Antwerpen treedt Ambrose Akinmusire op met studenten van het Antwerps conservatorium op.
Tijdens het jaarlijkse Jazz Middelheim in Antwerpen treedt het Ragnini trio op met als speciale gasten Bojan Z op toetsen en zangeres Sawani Mudgal. foto: Sawani Mudgal
Tijdens het jaarlijkse Jazz Middelheim in Antwerpen treedt het Ragnini trio op met als speciale gasten Bojan Z op toetsen en zangeres Sawani Mudgal.
Tijdens het jaarlijkse Jazz Middelheim in Antwerpen treedt het Ragnini trio op met als speciale gasten Bojan Z op toetsen en zangeres Sawani Mudgal. foto: Nathan Daems
Joe lovano mocht de mensen opwarmen voor het slot van dit festival en dat deed hij prima. Terwijl velen gingen eten of net gegeten hadden zette hij een stevige set neer. Zoals hij dat kan. Joe Lovano weet de noten meestal goed en hard te raken. Een degelijke set zoals we van hem kennen. Iets minder verrassend, maar gewoon wel goed.
Antwerpen, 18 augustus 2019. Tijdens het jaarlijkse Jazz Middelheim in Antwerpen treedt Joe Lovano op.
Als afsluiter van de zondag stond het Tribune to Toots op het programma.
in eerste instantie Kenny Werner (piano) en mondharmonica speler Grégoire Maret en later met andere vrienden van Toots zoals Philip Catherine (gitaar) en Dré Pallemaerts (drums). Toots die zo vaak op Middelheim de tent plat speelde en later festival vader werd zal het met een glimlach hebben aangezien. Ik miste die kenmerkende hoge stoel in het midden van het podium net als de grapjes en de glimlach van Toots. Want Toots was veel meer dan goed kunnen spelen. Toots was een bijzonder mens, die je na een concert altijd met een glimlach naar huis liet gaan. Desondanks een mooi einde aan een muzikaal uitstekende editie van Jazz Middelheim.
Antwerp, 18 august 2019. Gregoire Maret and Kenny Werner play a tribute to Toots Thielemans
Antwerp, 18 august 2019. Gregoire Maret and Kenny Werner play a tribute to Toots Thielemans
Antwerp, 18 august 2019. Gregoire Maret and Kenny Werner play a tribute to Toots Thielemans. photo: Gregoire Maret
gezien: Jazz Middelheim Antwerpen
beeld en tekst: maurits van hout
all rights reserved
a broader review and photos can be found at jazz in europe
7.11.2017 Voor het jaarlijkse Cutting Edge Festival in Den Haag heeft ProJazz een wel heel bijzondere artiest weten te strikken; Chris Potter met zijn trio. Deze wereldberoemde saxofonist zal in De Nieuwe Regentes optreden met Reuben Rogers en Eric Harland. Daarnaast uitstekende muziek van Vitopol, Marzio Scholten, Greyheads, Spoken Saxophone Quartet, Jazzschool Den Haag, DJ Jazz Min Lau, een foto-expositie van jazzartiesten uit Den Haag (waarover later meer…) en een documentaire over Coltrane.
Het Cutting Edge Jazz Festival XS vindt plaats op zaterdag 18 november 2017 in Theater De Nieuwe Regentes, Weimarstraat 63 Den Haag. Aanvang: 19:00 uur.
16.8.2015 Ofschoon de zon bij de start van vrijdagmiddag anders deed vermoeden zijn de eerste twee festivaldagen van Jazz Middelheim getroffen door behoorlijke regenbuien. Haaks op deze weermisère staat echter de kwaliteit van de muziek en de sfeer. Deze is uitstekend.
Een totaalverslag komt na het festival, hierbij alvast het beeldverslag van de eerste twee dagen.
Op vrijdag 12 juli stond de eerste dag op het programma. Het optreden van The Unrevealed Society was net iets te vroeg, dus werd het eerste optreden dat ik ging bekijken Jacky Terrasson met zijn “Gouache” project. En het stond al aangekondigd in de programmagids, het zou geen voorspelbaar optreden worden. Diverse muziekstijlen passeerden de revue, van latin tot bebop jazz. Van een uptempo song, met de schitterende zangeres Cécile Mclorin Salvant, tot een mooie ballad. En altijd weer die gepassioneerde Jacky Terrasson die geen moment stil achter zijn piano zat maar met zijn opzwepende spel continu de vaart erin hield… Ik noteerde in mijn notitieblok: “Toen Terrasson achter de Hammondorgel kroop en ging spelen dacht ik: virtuoos of knettergek”. In ieder geval de moeite waard! Het samenspel tussen Terrasson op de piano/Hammond en trompettist Belmondo vond ik persoonlijk het mooiste van deze avond. Goed optreden.
Deze slideshow vereist JavaScript.
Na Terrasson was het de beurt aan Dee Dee Bridgewater en Ramsey Lewis. De vaak onderscheiden Bridgewater kende ik al uitgebreid, maar ik was benieuwd naar de combinatie met pianist Lewis. Winnaar van meerdere Grammies en dus ook zeker niet de minste. Het werd een boeiend optreden waarbij in eerste instantie de immer gepassioneerde Bridgewater de zaak op sleeptouw nam met haar schitterende stem (bijvoorbeeld met “On Broadway”) en nog betere performance, maar later was het Ramsey die de aandacht trok met virtuoos spel. Hij leek er echt in te moeten komen, want zo tam als het in het begin was, met zoveel vuur speelde hij aan het einde. Aan het einde brachten ze ook een variant van “Can’t help it” van Stevie Wonder en Michael Jackson en dat was erg mooi.
Deze slideshow vereist JavaScript.
Afsluiter van avond 1 was Joe Lovano die net als op Northsea Jazz optrad met een bigband (het Metropole Orkest red.); dit keer het Brussels Jazz Orchestra. Van dit optreden bleven me vooral bij het perfecte samenspel met de blazerssectie en de diverse trompetsolo’s. Daarnaast het mooie spel van pianiste Nathalie Loriers en het vrijwel naadloos samengaan van Lovano met de BJO terwijl hij toch zijn stempel kon blijven drukken. De uitvoering van de composities van Lovano was prima zoals bij “The Streets of Naples”.
Deze slideshow vereist JavaScript.
Omdat het een “chilly night” was met weinig zon en niet echt zomerse temperaturen was het minder druk en leek de stemming ook minder uitbundig dan we later gingen meemaken op het festival. Tel daarbij op de goede en degelijke optredens zonder echt heel groot vuurwerk en dag 1 was een rustige start van het festival, maar voor de fijnproevers onder ons toch prima muziek!
Het eerste weekend van Gent Jazz 2013 zit erop! Later volgt nog een uitgebreid verslag, maar hier alvast beelden van de eerste twee dagen! Vanavond Bryan Ferry en Bobby Womack! Be there…
Jazzphotography Holland 