Zoeken

Jazzphotography Holland

Photos and reviews of interesting jazz concerts

Tag

in het koorenhuis

Simin Tander; met de jaren steeds beter

10.4.2025

Simin Tander was weer eens in Nederland. Het was alweer een tijdje geleden. Dit keer stond Simin Tander achtereenvolgens in Den Haag (Koorenhuis) Tilburg (Paradox) en Utrecht (Tivoli Vredenburg). De laatste tijd was zij veel in Duitsland en ook Noorwegen. Niet gek, want sinds 2012 woont ze alweer in Duitsland waar ze ooit geboren is. Toch vond ze het leuk om weer terug te zijn in Nederland en zeker bij Projazz is ze een graag geziene gast.

Simin Tander en haar band

Simin was vanavond met haar kwartet te zien en te beluisteren bij de presentatie van haar cd “The Wind”. Vanaf haar allereerste start zag ik Simin al in Nederland en ze heeft door de jaren heen met verschillende mensen gespeeld en zeker niet de minste. Haar huidige band is van een hoog niveau. Of het nu violiste Bansal is of de drummer Samuel Rohrer is ze sluiten naadloos aan bij haar zang.

Simin brengt verschillende muziek, of beter gezegd uit verschillende windstreken. Dat maakt dat concerten altijd verschillend zijn en de ene keer de snaar van het publiek meer raken dan de andere keer. De ene keer zijn er Afghaanse teksten en klanken de andere keer komen er net zo makkelijk Noorse klanken uit. Simin is een gevoelsbeestje en de nummers zijn altijd doorleefd.

Voorheen waren er altijd veel improvisatienummers met vooral veel klankenspel en soms zelfs fantasietaal, dit keer was er veel meer concrete tekst en dat beviel ondergetekende prima. Het kwam het concert ten goede en zeker de laatste nummers raakten het publiek. Naast de fluweelzachte stem, als dit nodig is, bleek Simin te beschikken over diepe uithalen die een enorme energie met zich mee brachten. Wat mij betreft heeft Simin een stevige groei doorgemaakt als zangeres en dat is uiteraard mooi om te zien en te horen.

Gezien Simin Tander In het Koorenhuis Den Haag, projazz

tekst en beeld: Maurits van Hout, all rights reserved

Michael Moore Universe Quartet

10.01.2025

Het Michael Moore Universe Quartet is een bijzonder gezelschap. Uiteraard is daar Michael Moore een man die met onder andere Fred Hersch speelde en altijd verschillende paden bewandelde. Hij maakte overal ter wereld muziek en ook muziek van overal ter wereld. Denk bijvoorbeeld aan zijn groep Istanpool uit 2013 waarbij hij speelde met muzikanten uit Turkije. Hij speelt, hij componeert en hij formeert. Ook won de in Nederland woonachtige Amerikaan de Boy Edgar Prijs in 1986. Om aan te geven hoe lang hij al mee loopt in het circuit. Vanavond speelde hij met Guillermo Celano op gitaar, Omer Govreen op contrabas en Onno Govaert op drums. Een bijzonder gezelschap met bijzondere muziek.

Afwisselend, want uit alle windrichtingen. Soms wat trage muziek, verhalend en met soms verrassende wendingen. Muziek voor de fijnproever en die zaten er voldoende in de zaal. Telkens andere accenten en in mooie harmonie met elkaar. Mooie luisteravond.

Gezien: Michael Moore Universe Quartet

In het Koorenhuis Den Haag (organisatie Projazz)

tekst en beeld: Maurits van Hout

all rights reserved

Tin Men and the telephone, creativiteit beloond

29.11.2024.

Op 29 november stond Tin Men and the telephone in het Koorenhuis in Den Haag. Een gezelschap dat de Boy Edgar prijs had gewonnen in 2024. Naast muzikaal was het ook een audiovisueel spektakel. Zo verschenen er bijvoorbeeld video’s van koekoeksklokken die afgingen en tegelijkertijd een rol in het stuk speelden.

Maar uiteindelijk ging het vanavond toch vooral ook over muziek. Ja, er zaten pure jazzstukken tussen, maar het was toch zeker ook improvisatie en verrassing. Dit kwam vooral op conto van Tony Roe die behalve met piano spelen een genie is met electronica. Iedereen stapt graag in een achtbaan, maar een achtbaan in het donker is nog spectaculairder.. zoiets dus. Je weet nooit waar het stuk naartoe gaat en dat maakt het zeer interessant. Daar hoort wel de voorwaarde bij dat er een lijn in zit en de instrumenten op elkaar aansluiten. Deze mannen zijn echter zo op elkaar ingespeeld dat ze elkaar naadloos aanvoelen.

Jaren terug zag ik deze mannen al op een festival en ze zijn alleen maar sterker en zelfverzekerder geworden. Volkomen terecht dat zij deze prijs wonnen. Jazz heeft de toekomst.

Gezien: Tin Men and the telephone In het Koorenhuis in Den Haag (projazz concert)

Tekst en beeld: Maurits van Hout

Virtuoze Goudsmit brengt quintet tot grote hoogte

Gezellig en eenvoudig
 
9.6.2023. Bij aankomst zit hij gezellig voor de deur op een bankje wat te keuvelen met wat bezoekers; gitarist Anton Goudsmit. Hij is mogelijk de meest eenvoudige virtuoos die er in muziekland te vinden is. Een man van “doe maar gewoon, dan doe je gek genoeg”.
 
Geniaal
 
Als hij later die avond in Het Koorenhuis in Den Haag zijn gitaar bespeelt is hij wel in staat tot gekke fratsen maar met een achterliggende muzikaliteit die nagenoeg aan het onmogelijke grenst. In Nederland is hij momenteel één der allergrootste gitaristen (bekend van New Cool Collective en vele samenwerkingen) en zeker op jazzgebied is Goudsmit een ongekroonde koning op de gitaar.
 
Aanstekelijk enthousiasme en virtuositeit
 
Het mooie is, dat tijdens het concert ook duidelijk zal worden dat zijn enthousiasme en virtuositeit zijn medemuzikanten Mete Erker (sax), Joost Buis (trombone en steelgitaar), Sean Fasciani (basgitaar) en benjamin in de groep Tim Hennekes (drums) tot muzikaal meesterschap verleidt. Hij zweept ze op,  maakt ze meester op hun instrument.  Een mooi voorbeeld hiervan is drummer Tim Hennekes, die ik vergelijk met zijn Vlaamse equivalent Lander Gyselinck. Jonge drummers die zo mateloos strak en subtiel zijn dat ze de allergrootsten kunnen begeleiden. Mede met bassist Sean Fasciani legt hij een tapijt neer voor het spel van Goudsmit en de rest, waardoor de zaal aan zijn/haar muzikale trekken komt. Van heerlijke ballade tot spetterende spectaculaire jazz. Daar voegt hij ook nog een werk van Bill Frisel aan toe, waarmee de avond niet meer stuk kan. “Ton Petit” van Anton Goudsmit is een heerlijke muzikale belevenis die achteraf ook terug te luisteren is op CD of vinyl verkrijgbaar is. Ook nog te zien in:

Amsterdam 10 juni (Red Light Jazz)
Rotterdam 1 juli (De Machinist)
Op zijn website staan nog meer concerten.http://www.antongoudsmit.nl
 
gezien; Anton Goudsmit plays “Ton Petit” in het Koorenhuis: 1-6-2023. 
 
tekst en beeld: Jacques Nachtegaal (Het Collectief N en P). 
 

Nefertiti, what’s in a name..

5.5.2023

Op 21 april stond een Frans jazzkwartet op het programma in het Koorenhuis in Den Haag. Hun naam is ontleend aan deze wonderschone dame. Al zal de reden hiervoor voornamelijk liggen in het feit dat Wayne Shorter een compositie zo noemde die hij in 1997 maakte voor een album van Miles Davis. Dus een stukje bewondering voor Wayne Shorter vermoeden we hier. Anyway, what’s in a name…

Het gaat dus vooral om de muziek. Deze groep muzikanten (2 mannen, 2 vrouwen) spelen interessante muziek. Tijdens het concert vertelden ze dat deze concerten (dit was er één van een reeks) de ideale mogelijkheid bieden om oude stukken “anders” te spelen.

Na afloop vroeg ik aan de saxofoniste Camille Maussion hoe dat zat. Het antwoord liet zich raden: geen gehele nieuwe varianten van oud werk, maar gewoon een hele ruime interpretatie. Ieder concert is anders door vrije interpretaties. En wat beïnvloedt dit dan? De vibe in de zaal, de sfeer, het gevoel.. zoiets dus. En om heel eerlijk te zijn, dit is natuurlijk ook gewoon waarom je jazz live moet zien en beleven. Door improvisaties kunnen concerten uitgroeien tot magische avonden.

Een mooi voorbeeld van zo’n stuk is het nummer “Morsecode” uit 2019. Onderdeel van het gelijknamige album. In het stuk heel veel korte repeterende tonen zoals bij morse. Echter het stuk blijft steeds een spannend geheel.

En zo ging dit het hele concert door. Verder veel prachtige solo’s met altijd als sterke rode draad het pianospel van Delphine Deau, die als een kapitein het schip door de woelige baren leidt.

Het stuk “Contemplation” was een perfecte finale van de avond met een hele mooie opbouw, prachtig sereen aan het begin en eindigend in een soort van finale waarin alle “stemmen” aan bod kwamen en uiteindelijk tot een explosie van prachtige klanken leidden. Veel improvisatie, maar zonder dat er een kakofonie ontstaat die niet meer thuis te brengen is.

Na afloop kwam een stel een cd kopen. “Welke koop je” vroeg zijn vrouw. Ze bleken al 3 cd’s te hebben van deze groep. Veel jazz is live het allermooiste… maar vanavond begreep ik ook de cd koper.

Op zijn Frans: chapeâu!

Gezien: Nefertiti

Locatie: In het Koorenhuis Den Haag

Organisatie: Projazz

Tekst en beeld: Maurits van Hout. all rights reserved.

Teus Nobel: hard graag.

2.4.2023

“In het Koorenhuis” was goed gevuld die donderdag 30 maart. Nobel en zijn Liberty Group hebben inmiddels een behoorlijke naam opgebouwd in de scene. Tijdens het concert gaf hij meermaals aan te spelen met de allerbeste muzikanten. Weinig aan toe te voegen. Het liep weer als een trein en het talent spatte er vanaf bij iedere solo. Persoonlijk sprong voor mij pianist Van Popta er in het bijzonder uit. Stukken waren vanavond voornamelijk van zowel Van Popta als Nobel. Eerstgenoemde was onder andere verantwoordelijk voor het stuk RIKU een bijzonder stuk gebaseerd op (foto’s van) het Noorderlicht. In veel stukken (vaak ook met bugel) speelde Nobel ingetogen en beheerst. Maar er zat een opbouw in het concert. Met als absolute apotheose het stuk Plastic Battle. Startend met een rustige opbouw. Maar uiteindelijk spetterend. En een hard blazende Nobel. Stevig, zuiver en goed. En dan komt zijn ware kwaliteit eruit. Zo mooi. Aanrader dit concert… hou ze in de gaten…

Gezien: Teus Nobel en Liberty Group

In het Koorenhuis Den Haag

Projazz Den Haag

Tekst en beeld: Maurits van Hout

all rights reserved.

Maak een website of blog op WordPress.com

Omhoog ↑