Zoeken

Jazzphotography Holland

Photos and reviews of interesting jazz concerts

Tag

Eric McPherson

Topdrukte op geslaagd Gent Jazz Festival 2022

Melody Gardot

De organisatie Gent Jazz kan terugzien op een geslaagd 21 e festival. Corona zorgde ervoor dat er geen

festival werd gehouden (2020) of een kleinere variant (2021). Van donderdag 7 juli tot en met zaterdag

16 juli passeerden bijna 42.000 bezoekers de toegangspoort. Dat is een record. Ook muzikaal gezien was het festival een succes.

Melody Gardot ongekend populair.

Zangeres Melody Gardot trok duizenden bezoekers naar het festivalterrein. Haar optreden op 12

juli was heel gevarieerd, met Amerikaanse standards, Braziliaanse nummers (haar voortreffelijke pianist

Philippe Powell is een zoon van Baden Powell, een van de grote Braziliaanse componisten) plus een

knipoog naar het Frans. Een optreden van de Amerikaanse is een relaxte gebeurtenis, waar duizenden

fans van genoten.

Sting

Sting maakt verwachtingen waar

Popster Sting was een dag later de hoofdact. Hij zou in 2019 al optreden in Gent, maar dat ging niet door

vanwege problemen met zijn stem. In 2020 en 2021 was corona de spelbreker, maar Sting was er nu wel

en hij zorgde voor een wervelende show. Het publiek werd opgewarmd met de Police-hit “Message in a

bottle” en “Englishman in New York”. De zanger en bassist bracht oude en nieuwere nummers. Hij

eindigde met gitaar en solo op het podium. “Fragile” was een waardige afsluiter van het optreden.

Sting

Slotdag

De slotdag van Gent Jazz Festival (zaterdag 16 juli) bracht een aantal van de beroemdste bassisten op het podium. Avishai Cohen en Christian McBride behoren tot de absolute wereldtop. Eerder was het de

Trio met grote toekomst

Belgische pianist Bram de Looze aan de beurt. Hij maakte met de Duitse bassist Felix Henkelhausen en de Amerikaanse drummer Eric McPherson het fraaie album “Vice Versa. Op het podium in Gent speelden de drie meesterlijk nummers van de cd. Het is een trio met een grote toekomst voor zich.

Sterke solisten

‘s Avonds was het de beurt aan Christian McBride’s Inside Straight. Met Warren Wolf (vibrafoon) en Steve Wilson (sopraan- en altsaxofonist) heeft het kwintet twee sterke solisten, die zich vooral goed thuis voelen in snelle nummers. Ook pianist Peter Martin en drummer Carl Allen lieten zich gelden, maar

bassist en leider McBride was toch de spil waarom alles draaide. Zijn diepe sound op de bas blijft een

genot om te horen!

Cohen brengt een uitgebalanceerde mix

De muziek van Inside Straight bouwt voort op de hardbop-traditie: powerplay – dat is een groot contrast

met het spel van Avishai Cohen. De muziek van de Israëlische Amerikaan is een mix van jazz, klassiek,

Europese volksmuziek, Afro-Amerikaanse klanken en Jiddische muziek. En het is beide jazz en dat maakt

deze kunstvorm zo boeiend.

“Shifting Sands” is het laatste album van zijn trio, waarin de Azerbeidjaanse pianist Elchin Shirinov en de

vrouwelijke drummer Roni Kaspi ook excelleren. Het slotconcert in Gent was enerverend en uitbundig,

met veel ruimte voor de “assistenten” van Avishai Cohen. Er werden nummers gespeeld uit het laatste

album, maar ook oud werk, zoals “Remembering”.

tekst: Peter Beije

Beeld: Maurits van Hout

all rights reserved!

Jazz Middelheim 2018; dag 3; een top jazzdag!

12.8.2018. Het lijkt deze editie iedere dag beter te worden. Zo ook dag 3, waar in een goed gevuld en zonnig Park den Brandt de nadruk voor het allergrootste deel lag op “echte” jazz, zonder overigens hierover een discussie te willen starten wat dat dan precies is.

De dag begon met het Ben Sluijs kwartet dat muziek bracht van een hoog niveau. Dromerig, melodieus en met prachtige solo’s van Sluijs zelf. Dit kwartet speelt sinds 2016 samen en lijkt de weg wel gevonden te hebben. Breekbare muziek met verstillingen erin, met altijd ruimte voor het experiment. Het uitgangspunt lijkt duidelijk; het eindstation niet en daarom was het de moeite waard om naar te luisteren.

Aansluitend stond Robin Verheyen’s quartet op het hoofdpodium. Dit was jazz op een andere manier. Powerjazz; dampend, opzwepend (niet in het minst door de zeer energieke Verheyen) en buitengewoon interessant om naar te luisteren. Wat heeft die man een ontwikkeling doorgemaakt en hij lijkt elk jaar beter te worden. Uitstekende mensen ook om zich heen.Wat te denken van legende Billy Hart op drums of Marc Copland achter de piano?

Robin Verheyen Quartet by Dutch Jazzphotographer Maurits van Hout
Antwerpen, 11 augustus 2018. Tijdens het jaarlijkse Jazz Middelheim trad Robin Verheyen op met zijn kwartet

Daarmee was het nog niet gedaan, want niemand minder dan Fred Hersch kwam op het hoofdpodium met zijn trio. Jaren geleden al bijna dood en begraven, maar niets is minder waar. Fred Hersch is springlevend en hoe! Prachtig subtiel pianospel, zeer gevarieerd. Zelden zag ik een tent zo aandachtig luisteren. Als we Jason Moran en Brad Mehldau goed vinden en hij was hun grote voorbeeld, dan is deze man bijna god. Geen speld tussen te krijgen technisch en toch zeer gevoelig. Topoptreden.

 

Tussen de bedrijven door een prima duo in de clubstage: de heren Rifflet en Mienniel uit Frankrijk. Creatief en vermakelijk, waarbij de laatste set het meeste in het oog sprong.

 

Het slotakkoord van dag 3 was voor het “Jazz loves Disney project“. Disney klassiekers gezongen door topvocalisten zoals Ben L’oncle Soul, Selah Sue, China Moses en Hugh Coltman. Op de achtergrond een Franse bigband aangevuld met conservatoriumstudenten uit Den Haag.

Of het aan de nummers lag die ze zongen, of de presentatie van de in mijn ogen gladde Nederlandse DJ Michiel Veenstra; het kwam op mij allemaal te commercieel over. Iets te gesmeerd en dat schuurt. Het meeste konden me nog de nummers van Selah Sue en China Moses bekoren, maar al met al was dit niet mijn ding. Het publiek leek het echter wel te waarderen.

Ondanks een wat minder einde, een absolute top-jazzdag!

beeld en tekst: Maurits van Hout

all rights reserved.

 

 

 

Maak een website of blog op WordPress.com

Omhoog ↑