Zoeken

Jazzphotography Holland

Photos and reviews of interesting jazz concerts

Fish-Scale Sunrise bracht boeiende improvisatie naar het Bimhuis

26.02.2015 Op een grauwe zondagmiddag stond Fish-Scale Sunrise in het Bimhuis in Amsterdam. Fish-Scale Sunrise is het nieuwste project van Ab Baars en bestaat uit Kaja Draksler (piano) uit Slovenië, Joe Williamson (contrabas) uit Canada en Ab Baars op onder andere sax en klarinet. De naam van het trio stamt af van een gedicht en het is dan ook niet vreemd dat de meeste stukken op deze zondagmiddag dan ook verhalende muziek waren die soms ook over gedichten gingen zoals het stuk “Is that Dutch writing”. Bijzondere titels zoals bijvoorbeeld “De rode wurger” of “lamoen”. Een van de mooiere stukken vond ik “Gammer” (een Bargoense titel) Waar bijvoorbeeld de bassist een bijzondere rol speelde door geluiden op zijn bas te maken die leken op het rammelen aan een deur. Soms was de muziek subtiel, dan weer waren er felle uitroeptekens. In de zin van nadrukkelijke harde klanken. Het trio kwam op mij over als drie stemmen met telkens verschillende emoties. En de instrumenten waren hierbij slechts een doorgeefluik. Verrassend als je dit met muziek kan brengen. Het is muziek waar je voor open moet staan, maar zeker de moeite waard.

gezien: Bimhuis Amsterdam 4-2-2015

Upcoming: Jazz Maastricht!

25.02.2015 Binnenkort is het weer Jazz Maastricht. Eerst op 7 maart aanstaande is er een mini festival in de Ainsi zaal van het Theater aan het Vrijthof. Hier treden oa op: Julia Biel (uitstekende zangeres/pianiste), het Yuri Honing kwartet met een akoestische versie en de Big Band van het conservatorium uit Maastricht met de meer dan uitstekende Bert Joris.

Prins Claus Conservatorium en Yuri Honing
Yuri Honing

Op 21 maart vindt dan het grotere festival plaats met als grootste namen: Mulatu Astatke, Christina Branco en Craig Taborn. Dit keer ook in het Theater aan het Vrijthof, maar dan in de Bourbon Street zaal. Voor een volledig programma kijk op de website: Jazz Maastricht of klik op de data hierboven. Kaarten zijn te bestellen via:

Theater aan het Vrijthof 21-3

Theater aan het Vrijthof 7-3

Wilt u een passe-partout dan kan dit hier: passe-partout beide dagen

Trio Rubato trapte nieuwe reeks U Jazz concerten af in Tivoli

25.2.2015. In Utrecht is er een nieuw Tivoli/Vredenburg herrezen. Een prachtig hypermodern concertcentrum met vooral heel veel zalen. Dit betekende voor U Jazz ook nieuwe mogelijkheden, want in plaats van de wat lastig te bereiken, maar wél bijzondere locatie in Hoog Catharijne is er nu een prachtige concertruimte in Vredenburg met alle mogelijkheden.

De “U Jazz-in-de-club”- concerten zijn daarom nu omgedoopt naar “Cloudnights”  en vinden plaats in Club Nine. De aftrap werd gedaan door Trio Rubato met een prima voorprogramma ingevuld door het Lisanne Jacobs Kwartet.

Het Lisanne Jacobs Kwartet verrichte de muzikale aftrap bij de nieuwe reeks concerten in Tivoli/Vredenburg.
Het Lisanne Jacobs Kwartet verrichte de muzikale aftrap bij de nieuwe reeks concerten in Tivoli/Vredenburg.

 

Na Lisanne Jacobs was het tijd voor Trio Rubato. Geen onbekenden in de Utrechtse scene. Met voornamelijk stukken geschreven en gecomponeerd door gitarist Franky Douglas en veel improvisaties wist het Trio Rubato de handen op elkaar te krijgen. Antilliaanse Franky bracht humor in het optreden met leuke anecdotes over titels zoals “Marie Pompoen” (een stuk wat bijna het onofficiële volkslied van Curacao werd) en “Symphony”. Rietblazer Michael Moore wist te boeien met een prachtige ballad op klarinet samen met Douglas na de pauze en trombonist Wolter Wierbos bracht passie en vuur in de stukken. Een prima start voor U-Jazz in Tivoli Vredenburg. Voor meer concerten kijk op: U Jazz Cloudnights.

 

 

 

gezien: 30 jan. 2015

 

 

Jazz Belgrade 2014; a good edition with an excellent finish!

20.11.2014. Already a few weeks behind us but still interesting to look back. Jazz Belgrade the celebration edition of 2014 was worthwhile. It was the 30th edition of a Jazz festival which hosted a lot of great musicians throughout the years. To celebrate it, this years edition had an exhibition of photos from the international press covering the last few years. It also had many artifacts and posters from previous editions going 30 years back in time. Like the 1971 edition when the name of the festival was Newport Jazzfestival (connecting with the famous American festival) and a line up of Duke Ellington, Miles Davis, Dizzy Gillespie, Thelonious Monk and more….

This years edition started with a show of the Max Kochetov Quartet, a Serbian Ukraine Quartet lead by Max Kochetov an excellent saxophone player. Modern jazz, good vibes and an excellent young bass player. Lots of improvisations. Good start.

Was the first concert seated with a full hall, the next concert was without seats and even more people entered the Danilo Perez concert. Nobody could get in or out. In some moments it looked like a popconcert. For me it was distracting since the quiet intermezzos in the music need a quiet place to listen and feel the music coming to you instead of trying to get a normal place to listen. But considering the concert of the Danilo Perez trio it is possible to say a few things. There was the incredible vibe of Brian Blade behind the drums, always pushing the band to a higher level. But as a whole the group sometimes seemed to be playing hasty and Perez was hitting the pianokeys hard and less subtile as he can do. It seemed as if how more people were in the room, the more the musicians turned into themselves, making less contact. I heard them playing better.

Danilo Perez207 Danilo Perez197 Danilo Perez189 Danilo Perez166 Danilo Perez164

But the following artist finally made this evening a succes. In the different room upstairs there was the concert of Nils Petter Molvaer and Laurens von Oswald. In this seated room the quality of listening was back and the music was interesting. Molvaer is always trying to get new sounds, to create atmospheres by mixing normal instruments like his trumpet with computer created sounds. But always with a rhythm that shows a direction though never being dull. The combination with “soundmachine” Von Oswald is a good one, since Molvaer has more time to give attention to his interesting trumpet sounds.

Day 2 started with Serbian Jazz Bre!  A Serbian band with an excellent piano player Aleksandar Jovanovic and great background images made by VJ Ivan Grlic. The passion of percussionist Uros Secerov was giving the show a great boost as well.

The next show was all about Vasil Hadzimanov. First he performed with his trio, then later he performed with band in complete different music and then came a great finish David Binney a great altsax player from the United States. I liked this part the most, as it seemed Binney and Hadzimanov had a good musical click.

Then the show went on upstairs in the good atmosphere of the Americana Room with Puschnig, Sass and Diabate. To me this was a refreshing concert show so many different influences that almost every song was a surprise. The Austrian Wolfgang with his sax and flute supported the more jazzy compositions while Mamadou Diabate brought us African influences and energy followed by “cool” tuba player Jon Sass. Every song had a story to tell and you never knew the end. A good show.

The end of the evening was for Nils Wogram and his trio. The set was good and energetic but the real fireworks went off before…

On sunday the 26th of october the evening started with Jacob Anderskov from Denmark who gave the festival a complete new musical influence. A more classical one. Listeners enjoyed classical strings and classic compositions followed by drums and Anderskov on the piano. Interesting and good start of the 3rd evening.

jazz belgrade

But never a dull moment, so the next show was complete different as Italian trumpet player Paolo Fresu entered the stage. With jokes, a good story about his son and excellent compositions in a modern jazzy way he got the room in his grip en never let go. For many festival visitors one of the highlights of the festival.

Upstairs in the American Room the Red Trio from Portugal gave us experimental jazz in a catchy way.  If you don’t the experimental jazz or not it did not matter. The energy, the rhythms of Ferrandini on drums and the powerplay of Pinheiro on piano it never let you go.

Sylvie Courvoisier, Mark Feldman, Billy Mintz and Scott Colley finished the 3rd evening with a good concert more or less in line with the one before but with the extra of Mark Feldman on violin. I preferred the Red Trio though.

But then came the last evening. First the Charles Lloyd Quartet with a new show: “Wild man Dance Suite”. In the morning I met Charles Lloyd in my hotel having breakfast in the same room. A quiet, to me more or less old man entered the room saying nothing, being maybe a bit grumpy.. I don’t know. I left him with his breakfast and did not want to bother him with silly questions. At that time I was thinking: his show is called ” Wild man dance” but how wild could this man be?

In the specially for this evening arranged bigger venue Dom Sindikata he proved to me I was completely wrong. This man was really wild, playing his saxophone with so much energy, power and wildness. He made the sax dance and the audience was excited. Combined with his quartet of the more than excellent piano player Gerald Clayton, Eric Harland on drums and Joe Sanders on bass, it was outstanding. One of the best jazzperformances I saw in years.

After the break, in which everybody was catching breath again,  there was the last show of the festival. And again a piano player set fire to the room. It was Michel Camilo and his trio. Completely different music so I needed to make a switch in my head. But when the switch was done it was excellent. Camilo had so much speed in his fingers that sometimes I was wondering if the piano was not getting burned.

It was a remarkable night to end this edition of Jazz Belgrade with for me the best performance of the year, Charles Lloyd. A great compliment for the organization of getting this excellent line up in Belgrade, see you next year!

text & images: maurits van hout

Jazz Belgrade off to a good start!

25.10.2014. Although there were press conferences and a short show on wednesday, the official start of Jazz Belgrade 2014 for the audience was yesterday in Belgrade’s Dom Omladine the Youth Center organizing and hosting the festival so many years. Last night brought of course speeches and a look back but it also had the opening concert.

The opening speeches of the director of Dom Omladine and some former festival directors  were greatly supported by a slideshow of great moments throughout the 30 years of Jazz Belgrade. Like unique photos and videos of Miles Davis in Belgrade.

Ok. Enough history. This years edition started with a show of the Max Kochetov Quartet, a Serbian Ukraine Quartet lead by  Max Kochetov an excellent saxophone player.

Modern jazz, good vibes and an excellent young bass player. Lots of improvisations. Good start.

 

 

Deze slideshow vereist JavaScript.

 

Was the first concert seated with a full hall, the next concert was without seats and even more people entered the Danilo Perez concert. Nobody could get in or out. In some moments it looked like a popconcert. For me it was distracting since the quiet intermezzos in the music need a quiet place to listen and feel the music coming to you instead of trying to get a normal place to listen. But considering the concert of the Danilo Perez trio it is possible to say a few things. There was the incredible vibe of Brian Blade behind the drums, always pushing the band to a higher level. But as a whole the group sometimes seemed to be playing hasty and Perez was hitting the pianokeys hard and less subtile as he can do. It seemed as if how more people were in the room, the more the musicians turned into themselves, making less contact. I heard them playing better.

 

Deze slideshow vereist JavaScript.

But the following artist finally made this evening a succes. In the different room upstairs there was the concert of Nils Petter Molvaer and Laurens von Oswald. In this seated room the quality of listening was back and the music was interesting. Molvaer is always trying to get new sounds, to create atmospheres by mixing normal instruments like his trumpet with computer created sounds. But always with a rhythm that shows a direction though never being dull. The combination with “soundmachine” Von Oswald is a good one, since Molvaer has more time to give attention to his interesting trumpet sounds.

 

Deze slideshow vereist JavaScript.

 

More to come about Jazz Belgrade..

images and text: Maurits van Hout

 

 

Jazz Belgrade 30th edition has started!

22.10.2014. The 30th edition of Jazz Belgrade has started with an official kick off last night in the Belgrade Casino. On friday the main concerts will start and here you will find reviews and photos about Jazz Belgrade. To get already in the mood for friday; a small flashback of the last 2 years, enjoy it!

 

Jef Neve presenteert nieuwe cd in Amstelhotel

20.10.2014. Met een hightea voor pers en genodigden en prachtig pianospel tussendoor presenteerde Jef Neve afgelopen vrijdag in het prestigieuze Amstelhotel in Amsterdam zijn eerste solo-cd genaamd “One”. Onlangs nog vierde Jef Neve zijn tiende verjaardag met zijn trio. Nu was het dus tijd voor een solo-cd. En wat voor één! Niks is aan het toeval overgelaten, want met behulp van een grote naam op luidsprekergebied (Bowers en Wilkins) is het Neve gelukt de CD grotendeels op te nemen in de wereldberoemde Abbey Roadstudio’s waar ook de Beatles een basis legden voor vele successen. “Het was de bedoeling een geluid op te nemen dat de werkelijkheid van de piano het dichtste benadert”, aldus Neve. En terwijl de ene na de andere bijzondere kop thee voorbij komt, speelt Neve een aantal stukken. Met soms bijzondere verrassingen zoals ” We zullen doorgaan” van Ramses Shaffy, geschreven naar aanleiding van een documentaire die Neve over hem zag. Een nummer dat je weet te raken met de subtiele klanken zoals Neve die kan produceren en de intensheid die we kennen van Ramses Shaffy, Of zijn eigen versie van “Formidable” het recente succesnummer van Stromae. Een man die Neve bewondert vanwege zijn grote samenbindende factor. Neve vindt zichzelf dan ook geen Vlaming, maar bovenal Belg.

jef_neve019

Neve speelt de stukken met veel passie, weet de toetsen telkens weer anders te raken met de energie die nodig is voor die specifieke noot. Het is boeiend Neve te zien, maar vooral te horen spelen. Zijn hang naar perfectie en de daarbij horende keuze voor deze bijzondere samenwerking met Bowers en Wilkins laat zien wie Neve is. Maar dat is niet alles, Neve is een gevoelsmens. Deze cd was een hartewens. Een gevoel wat zo lang bij hem leefde. Hij wilde zich blootgeven en doet dit inderdaad met deze cd. De mens Neve is voelbaar in de muziek. Achteraf had ik een kort interview met Jeff Neve en vroeg hem een paar zaken:

Waarom het Amstelhotel? 

Neve: “Het is een plek met sfeer traditie en de grandeur die horen bij muziek met technische perfectie en  muziek hoort in een bepaalde sfeer geluisterd te worden”.

Waarom nu pas een soloplaat? 

Neve: “Het gevoel de plaat te willen maken had ik al veel langer, maar ik was er nog niet aan toe. Nu vielen alle stukjes op zijn plaats en moest het gebeuren.”

Hoe ziet de toekomst eruit? 

Neve: “Er staan momenteel optredens gepland tot oktober 2015 en we kunnen dus volop aan de bak, nu eerst binnen Europa, straks ook Azië”.

Ga je met deze cd een ander publiek aanboren? 

Neve: “Dat zou kunnen, maar is niet de intentie”.

jef_neve022

CD-presentatie Jef Neve “One” in Amstelhotel Amsterdam dd. 17-10-2014.

foto’s en tekst: Maurits van Hout

Van Lier en Van der Molen leveren spannend duet in Utrecht

13.10.2014. alweer 2 weken geleden was het dat het Bart van Lier trio op het podium stond van U jazz in Utrecht. Plaats van handeling was het inmiddels beruchte Mirliton theater in Hoog Catharijne. Nog even overigens want de organisatie maakte bekend te gaan verhuizen naar het nieuwe Muziekcentrum Vredenburg. In een goed gevulde zaal was het voor de pauze vooral genieten van de solo’s van Van Lier, één van de beste trombonisten van Nederland. Met de degelijke Ruud Ouwehand op bas en de soms wat uitdagende Peter Nieuwerf op gitaar een prima set. Het echte vuurwerk kwam echter net na de pauze. Op het kleine podium werd snel een stoel bijgeschoven voor trompettiste Ellister van der Molen die momenteel hard aan de weg aan het timmeren is. Van der Molen en Van lier startten direct met een paar prachtige stukken waarin ze elkaar maximaal gingen uitdagen. En ondanks dat ze eigenlijk nauwelijks van tevoren hadden geoefend en dus van een ingespeeld geheel geen sprake was, spraken ze elkaars taal. Het leek prima te passen en de improvisaties waren spannend om naar te luisteren. Ze vulden elkaar perfect aan. Daarna uiteraard nog meer stukken en solo’s maar dat haalde het niet meer bij de start van de tweede set. Het zou mooi zijn om daar meer van te horen.

gezien: Bart van Lier Trio feat. Ellister van der Molen in Mirliton Utrecht (U-Jazz)

beeld en tekst: Maurits van Hout

Late Summer Jazz in Uden verlengt de zomer nog even…

1 oktober 2014. Op 19 en 20 september 2014 werd in Uden het Late Summer Jazzfestival in Uden gehouden. Een nieuw festival met een grote ambitie. Het moet een jaarlijks terugkerend festival worden en gelet op de line-up leek het ons een goed idee om eens te gaan kijken bij deze eerste editie. Fotografe Liesbeth van Asseldonk kwam terug met de volgende beelden en een kort verslag. Geniet nog even na.

20140920_Late summer Jazz 2_1816

Het festival werd gehouden in het Theater Markant in Uden op in totaal 4 locaties: de theaterzaal, de lounge, het jazzcafe en de evenementenzaal. Op beide avonden was de publieke belangstelling prima, op de zaterdagavond iets drukker. Qua sfeer en akoestiek een prima keuze om hier een festival te houden. De line up was goed. Goede Nederlandse namen die de moeite waard waren en  een paar zogenaamde “jonge honden” zoals The Cool Quest. In de programmering veel variatie. Verrassende ingetogen pianomuziek van Michiel Borstlap, swingende bigbands, tributes, soloartiesten met veel variatie, uitstekende zangeressen zoals Ntjam Rosie en Shirma Rouse en Elizabeth Simonian.

De vrijdag-avond begon voor mij met New York Round Midnight: een voorstelling met elf toonaangevende Nederlands musici. Het programma voor deze voorstelling is volledig in de sfeer van de jazz en swing periode van de vorige eeuw. Levensverhalen van o.a Louis Armstrong, Billy Holiday en Frank Sinatra worden afgewisseld met muziek uit die tijd. Deborah Carter en Paul van Kessel namen de zang voor hun rekening, en het geheel werd aan elkaar gepraat door Koen Schouten (voormalig jazz-jouralist van o.a de Volkskrant). Een voorstelling die zeker de moeite waard is als je van jazz-muziek en mooie verhalen houdt.

Deze slideshow vereist JavaScript.

In de lounge speelde CaboCubaJazz ondertussen Latin-Jazz voor de liefhebbers. De groep ontstond in 2009 als gelegenheidsproject maar groeide uit tot een volledige band met een repertoire dat de moeite van het beluisteren waard is, maar waar ook prima op te dansen is.

20140919_Late summer jazz_0931
CaboCubaJazz trad op in de lounge op vrijdagavond.

Snel door naar de evenementenzaal waar de Tribute to Miles Davis al begonnen was. Een prachtig optreden met o.a trompettist Michael Varenkamp en zangeres Ntjam Rosie. Naast de mooie klanken zorgde een live vj op het podium voor indrukwekkende beelden die de muziek versterkten: een geweldige combinatie!

Aansluitend in het Jazzcafe een prima optreden van Ilja Reijngoud met zangeres Elizabeth Simonian. Eerder door ons beschreven tijdens hun optreden in Theater Dakota.

 

20140919_Late summer jazz_1075
Ilja Reijngoud en Elizabeth Simonian.

 

De enthousiaste “jonge honden” van The Cool Quest tijdens hun optreden in de Lounge:

Deze slideshow vereist JavaScript.

Tribute to Ray Charles door Frank Montis & band:

 

Na dit swingende optreden was het tijd voor ‘verstilling’ in de theaterzaal. Michiel Borstlap kreeg hier in zijn eentje de zaal muisstil. Zo stil dat zelfs de fotografen nauwelijks durfden te knippen, omdat het geluid van de sluiter al storend was:-). De geluiden die uit zijn vleugel kwamen gingen van dromerig tot percussief, en er waren zelfs momenten dat het even op gitaarspel leek.

20140919_Late summer jazz_1218
Michiel Borstlap zette een uitstekend optreden neer.

 

Marcel Schimscheimer en  friends sloten de avond af in de evenementenzaal.
Marcel Schimscheimer en friends sloten de avond af in de evenementenzaal.

 

De zaterdag begon prima met The Soulsnatchers in de Lounge. Frisse funky music met voldoende enthousiasme.

The Soulsnatchers speelden verdienstelijk in de Lounge.
The Soulsnatchers speelden verdienstelijk in de Lounge.

 

Daarna was het tijd voor een optreden van The Jazz Orchestra van het concertgebouw: een kwalitatief heel hoogstaand optreden met veel ruimte voor solo’s in de sax-sectie.

20140920_Late summer Jazz 2_1692

 

In de evenementenzaal daarna het Tribute to Stevie Wonder met onder andere Shirma Rouse (lees ook op deze site over haar optreden op Laren jazz). Een prima tribute, waarbij het publiek gevraagd werd mee te doen. Niet gek bij een artiest met zoveel wereldhits. Ook hier weer een grote rol voor Shirma Rouse.

 

In het Jazzcafe Erwin Hoorweg met Esther Hart.

 

Snel weer naar de evenementen-zaal waar het optreden van de Jazzinvaders en Azymuth plaatsvond. De Jazzinvaders nodigden de samba/funk jazz sensatie uit de jaren 70 uit om met hen de studio in te gaan en een aanntal concerten te doen in Nederland. En dit was er een van. Alleen voor de ‘pandeiro’-solo was dit optreden het bezoeken al waard. Prima rol voor zangeres Lilian Vieira.

 

In de concertzaal brachten Mike Bodde en Cor Bakker (aangevuld met saxofonist Tom Beek) een programma met verhalen over idolen en muziek. En natuurlijk bleef het niet bij verhalen maar was er ook veel muziek te horen. Omdat het optreden veel later begonnen was dan aangegeven verlieten echter veel mensen al eerder de zaal om ook nog een deel van het optreden van New Cool Collective te kunnen horen. Jammer want daardoor kreeg het optreden niet de aandacht die het verdiend had.

20140920_Late summer Jazz 2_1980

 

En als waardige afsluiter: New Cool Collective. Het was voor mij al weer een tijdje geleden dat ik ze voor het laatst live gehoord had, maar het swingde als vanouds. Na het laatste nummer (met een geweldige drumsolo van Joost Kroon), vroeg het publiek dan ook om een toegift.

 

Late Summer Jazz zorgde voor een heerlijk einde van de zomer! Tot volgend jaar.

 

Beeld en tekst: copyright Liesbeth van Asseldonk.

 

 

Maak een website of blog op WordPress.com

Omhoog ↑