15.11.2013 Vanavond in het prachtige Mirliton Theater in Utrecht een leuk optreden:
Steven Kamperman en zijn Horizon Trio. lees meer op: Ujazz.nl:
Vanavond 15-8.2013 start het jaarlijkse Jazz Middelheim in Park Den Brandt in Antwerpen. Meest opvallende namen vandaag: Toots Thielemans en Lizz Wright…. kaarten zijn verkrijgbaar op: http://www.jazzmiddelheim.be/nl/
7.8.2013. weer een aantal nieuwe artiesten toegevoegd. Beelden van Danilo Perez, Roy Ayers, Lou Donaldson, The Four Tops, Kool and the gang, Brian Blade, Hein van de Geyn, Philip Catherine, Hiromi, Archie Shepp en Liz Mc Comb… more to come…
Met een uitverkochte laatste avond en muzikaal vuurwerk tot de laatste minuut van Elvis Costello is Gent Jazz 2013 geëindigd op zaterdagavond 20 juli. In totaal passeerden 34000 bezoekers de ingang. Nieuwe zaken als het extra podium in de tuin (Garden Stage) en een gratis festivalkrant bleken een schot in de roos. Tel daarbij op het weer (geen druppel regen) en editie 2013 was een groot succes! Later nog meer over Gent Jazz wanneer de laatste verslagen en foto’s van de festivaldagen geplaatst gaan worden.
Op zaterdag 13 juli stonden Phronesis, Kurt Elling en Diana Krall op het hoofdpodium van Gent Jazz. Het werd een mooie avond. Niet alleen was het weer zeer aangenaam; de muziek was van hoog niveau.
De avond begon met het Brits-Deense Phronesis trio. Onderscheiden met de Londen Jazz Award in 2012 was hun reputatie al vooruitgesneld. Bij vlagen vond ik het erg interessant en spannend, maar delen waren ook wat aan de saaie kant. Daar waar de versnelling in het spel optrad en drummer Eger en bassist Hoiby de zaak ritmisch opstuwden werd het spannend. Andere delen waren voor mij wat vlak en minder toegankelijk.
Heel anders werd het toen Kurt Elling het podium betrad. De man die al jaren achtereen als beste jazzvocalist geldt wist het zonder meer waar te maken. Niet alleen was hij in staat het publiek op te zwepen met zijn sterke stem en schitterende mimiek, hij wist met zijn band een sfeer neer te zetten die je meenam naar een hele andere tijd. Je moet het maar kunnen. Charismatisch, knettergek, het zou allemaal van toepassing kunnen zijn op Kurt Elling, maar een zekere genialiteit hoort daar absoluut bij. Deze avond bracht hij een ode aan een generatie tekstschrijvers op Broadway zoals Paul Simon en Burt Bacharach. Prachtig was “a house is not a home” en “I only have eyes for you”. Zijn schitterende stem in dit nummer en theatrale manier van zingen a la Frank Sinatra leverde hem een daverend applaus op. Het momentum wat ie hier had kon ie echter niet verzilveren omdat ie aansluitend met allerlei rare geluiden die net iets te lang duurden een intro inzette van “On Broadway”. Dat was echter toch weer vrij snel vergeten en met “La vie en rose” was de op en top performer weer helemaal het heertje en kwam hij na een staande ovatie 3x terug om het publiek te bedanken en nog even te spelen. Uitstekend optreden!
Na Kurt Elling was het de tijd voor Diana Krall. Dit was een apart optreden. Enerzijds omdat de muzikale kwaliteiten van Diana Krall zeker te horen waren en het pianospel uitstekend was. Anderzijds omdat ze soms wat nerveus of bijna ongeïnteresseerd over kwam. Zo kwam ze het podium op, brabbelde wat tegen het publiek zonder ze aan te kijken en ging zitten spelen. Tussendoor vertelde ze ook dingen die erop konden wijzen dat ze misschien gewoon wel eens een mindere dag had. Zo praatte ze over het spelen van Ukele in een met Duvel gevuld bad weggezonken na een slechte dag. Of vertelde ze bij “The Wedding song”: “Geniet ervan want de meeste nummers gaan over misère zoals kapotte relaties”. Toch was het niet alleen drama. Ze vroeg het publiek om lievelingsnummers en dat leidde tot hilarische reacties omdat ze uiteindelijk liet weten, toch zelf maar te bepalen wat er gespeeld ging worden (“That request window is closed!”). Muzikaal gezien was het een ruim spectrum wat ze speelde. Van de klassieke Vaudeville-Jazz uit de jaren twintig (waarbij de setting van het podium perfect paste met grote rode gordijnen) tot nummers van Bob Dylan, Pink Floyd en Neil Young. Even was er zelfs een popmedley te horen. Niet alle covers bevielen me even goed, maar bijvoorbeeld “Boulevard of broken dreams” vond ik erg mooi en Ook “Simple twist of faith” was perfect. Haar wat rauwere soms ook doorleefde stem maakte het altijd weer boeiend en zoals genoemd, het pianospel was uitstekend. Goed en vermakelijk optreden.
een warme relaxte zomeravond en mooie muziek, dat is Gent Jazz! kijk op Gent Jazz voor de laatste festivalavonden! er zijn nog enkele kaarten verkrijgbaar….
Op vrijdag 12 juli stond de eerste dag op het programma. Het optreden van The Unrevealed Society was net iets te vroeg, dus werd het eerste optreden dat ik ging bekijken Jacky Terrasson met zijn “Gouache” project. En het stond al aangekondigd in de programmagids, het zou geen voorspelbaar optreden worden. Diverse muziekstijlen passeerden de revue, van latin tot bebop jazz. Van een uptempo song, met de schitterende zangeres Cécile Mclorin Salvant, tot een mooie ballad. En altijd weer die gepassioneerde Jacky Terrasson die geen moment stil achter zijn piano zat maar met zijn opzwepende spel continu de vaart erin hield… Ik noteerde in mijn notitieblok: “Toen Terrasson achter de Hammondorgel kroop en ging spelen dacht ik: virtuoos of knettergek”. In ieder geval de moeite waard! Het samenspel tussen Terrasson op de piano/Hammond en trompettist Belmondo vond ik persoonlijk het mooiste van deze avond. Goed optreden.
Na Terrasson was het de beurt aan Dee Dee Bridgewater en Ramsey Lewis. De vaak onderscheiden Bridgewater kende ik al uitgebreid, maar ik was benieuwd naar de combinatie met pianist Lewis. Winnaar van meerdere Grammies en dus ook zeker niet de minste. Het werd een boeiend optreden waarbij in eerste instantie de immer gepassioneerde Bridgewater de zaak op sleeptouw nam met haar schitterende stem (bijvoorbeeld met “On Broadway”) en nog betere performance, maar later was het Ramsey die de aandacht trok met virtuoos spel. Hij leek er echt in te moeten komen, want zo tam als het in het begin was, met zoveel vuur speelde hij aan het einde. Aan het einde brachten ze ook een variant van “Can’t help it” van Stevie Wonder en Michael Jackson en dat was erg mooi.
Afsluiter van avond 1 was Joe Lovano die net als op Northsea Jazz optrad met een bigband (het Metropole Orkest red.); dit keer het Brussels Jazz Orchestra. Van dit optreden bleven me vooral bij het perfecte samenspel met de blazerssectie en de diverse trompetsolo’s. Daarnaast het mooie spel van pianiste Nathalie Loriers en het vrijwel naadloos samengaan van Lovano met de BJO terwijl hij toch zijn stempel kon blijven drukken. De uitvoering van de composities van Lovano was prima zoals bij “The Streets of Naples”.
Omdat het een “chilly night” was met weinig zon en niet echt zomerse temperaturen was het minder druk en leek de stemming ook minder uitbundig dan we later gingen meemaken op het festival. Tel daarbij op de goede en degelijke optredens zonder echt heel groot vuurwerk en dag 1 was een rustige start van het festival, maar voor de fijnproevers onder ons toch prima muziek!
Gent Jazz festival 2013. Vrijdag 12 juli 2013
tekst en beeld: Maurits van Hout
Het eerste weekend van Gent Jazz 2013 zit erop! Later volgt nog een uitgebreid verslag, maar hier alvast beelden van de eerste twee dagen! Vanavond Bryan Ferry en Bobby Womack! Be there…
Jazzphotography Holland 