Theater De Regentes timmert stevig aan de weg. Een onderdeel hiervan zijn ook jazzoptredens. Op 31 mei 2024 stond het North Sea String Quartet in het sfeervolle (max 50 bezoekers) Ketelhuis, waar het publiek vrijwel tussen de muzikanten zit.
Eerlijk is eerlijk; vooraf dacht ik dat vier strijkers zou gaan vervelen. Maar niks was minder waar. Het North Sea String Quartet gebruikte hun instrumenten op een manier dat je de andere instrumenten niet ging missen. Elk strijkinstrument heeft een klankkasten en zie daar het ritme is gemaakt. Met een ukelele kun je ook versnellingen en stemmen creëren en ga zo maar door. Het was een boeiend geheel en het gepresenteerde album “Splunge” mag er zijn. Voor mij persoonlijk was het stuk “mojito” het hoogtepunt van het concert. Dat zat hem vooral in de wijze waarop de vier samenspeelden. Alles leek te kloppen.
Spelen ze binnenkort bij jou in de buurt? Ga even kijken en luisteren.
Gezien: North Sea String Quartet, De Regentes Den Haag. Organisatie Projazz.
Het was niemand minder dan pianist/arrangeur Willem Friede van de New Cool Collective Big Band die met de studenten van de Royal Conservatoire Big Band aan de slag ging om binnen een paar dagen een mooi swingend geheel te maken voor deze avond op 29 april 2023.
Dat leek wonderbaarlijk goed gelukt. Wonderbaarlijk omdat ze zich nieuw werk eigen moesten maken binnen drie dagen en ook nog eens aan moesten voelen wat Willem Friede als dirigent van ze verwachtte. Ga er maar aan staan.
Maar gelet op de interactie tussen de muzikanten spelen ze al een tijd samen en zat er een goede energie in het geheel. Solo’s verliepen soepel iedereen kreeg zijn moment. Op mij maakte de blazerssectie de beste indruk, maar de drummer haalde een goede tweede plaats. Bij de mooie stukken van New Cool Collective waren er ook een paar songs met drie zangeressen. Eerst individueel, later met alledrie samen. Dat was wisselend. De ene had een mooie jazzstem, de andere was wat minder overtuigend.
Maar in grote lijnen had ik nooit het idee dat ik naar een stel studenten zat te kijken dat hun stukken volgens papier afwerkte, maar juist naar een goed ingespeeld geheel dat prima klonk en ook flair had. Van deze internationale groep (ik schat in dat slechts een enkeling Nederlander was) gaan we in verschillende settings nog wel meer horen en zien. Ik heb ervan genoten en geloof me, ik ben niet direct een bigband liefhebber.
gezien:
Royal Conservatoire Big Band KC plays New Cool Collective, theater Dakota Den Haag
organisatie Projazz Den Haag
tekst en beeld: Maurits van Hout all rights reserved
Op 21 april stond een Frans jazzkwartet op het programma in het Koorenhuis in Den Haag. Hun naam is ontleend aan deze wonderschone dame. Al zal de reden hiervoor voornamelijk liggen in het feit dat Wayne Shorter een compositie zo noemde die hij in 1997 maakte voor een album van Miles Davis. Dus een stukje bewondering voor Wayne Shorter vermoeden we hier. Anyway, what’s in a name…
Het gaat dus vooral om de muziek. Deze groep muzikanten (2 mannen, 2 vrouwen) spelen interessante muziek. Tijdens het concert vertelden ze dat deze concerten (dit was er één van een reeks) de ideale mogelijkheid bieden om oude stukken “anders” te spelen.
Na afloop vroeg ik aan de saxofoniste Camille Maussion hoe dat zat. Het antwoord liet zich raden: geen gehele nieuwe varianten van oud werk, maar gewoon een hele ruime interpretatie. Ieder concert is anders door vrije interpretaties. En wat beïnvloedt dit dan? De vibe in de zaal, de sfeer, het gevoel.. zoiets dus. En om heel eerlijk te zijn, dit is natuurlijk ook gewoon waarom je jazz live moet zien en beleven. Door improvisaties kunnen concerten uitgroeien tot magische avonden.
concert Nefertiti in In Het Koorenhuis Den Haag
Een mooi voorbeeld van zo’n stuk is het nummer “Morsecode” uit 2019. Onderdeel van het gelijknamige album. In het stuk heel veel korte repeterende tonen zoals bij morse. Echter het stuk blijft steeds een spannend geheel.
En zo ging dit het hele concert door. Verder veel prachtige solo’s met altijd als sterke rode draad het pianospel van Delphine Deau, die als een kapitein het schip door de woelige baren leidt.
Het stuk “Contemplation” was een perfecte finale van de avond met een hele mooie opbouw, prachtig sereen aan het begin en eindigend in een soort van finale waarin alle “stemmen” aan bod kwamen en uiteindelijk tot een explosie van prachtige klanken leidden. Veel improvisatie, maar zonder dat er een kakofonie ontstaat die niet meer thuis te brengen is.
Na afloop kwam een stel een cd kopen. “Welke koop je” vroeg zijn vrouw. Ze bleken al 3 cd’s te hebben van deze groep. Veel jazz is live het allermooiste… maar vanavond begreep ik ook de cd koper.
Op zijn Frans: chapeâu!
Gezien: Nefertiti
Locatie: In het Koorenhuis Den Haag
Organisatie: Projazz
Tekst en beeld: Maurits van Hout. all rights reserved.
In het gloednieuwe Amara gebouw is een prachtige ruimte genaamd “Studio”. Je denkt aan iets kleins, maar het blijkt een grote ruimte. En dat is maar goed ook, want tijdens het concert van Coal Harbour op 29 april 2022 stonden er ineens 11 mensen op het podium en werd alles ondersteund door een groot scherm met visuals van collectief Knetterijs.
Coal Harbour uit Rotterdam vertelde een mooi verhaal dat ging over maatschappelijke thema’s zoals klimaat en ongelijkheid. Alle stukken waren episodes uit het verhaal met Tom Ridderbeex op trompet vaak als hoofdrolspeler. Mooie solo’s maar ook mooie composities en uitstekend pianospel van Robert Koemans, die een soort leidende rol in het collectief op zich nam.
Terecht een goed applaus achteraf. Ook voor Amare dat echt wel iets moois aan Den Haag toevoegt.
Coal Harbour in Amare Den Haag een projazz concertCoal Harbour in Amare Den Haag een projazz concertCoal Harbour in Amare Den Haag een projazz concertCoal Harbour in Amare Den Haag een projazz concertCoal Harbour in Amare Den Haag een projazz concert
gezien: Coal Harbour, studio Amare Den Haag, projazzconcert
tekst en beeld: Maurits van Hout. all rights reserved.
Op 1 april stond het Rembrandt Trio op het podium van het Koorenhuis in Den Haag. En dat was geen grap. Rembrandt Frerichs is een bijzondere muzikant met een mooi duo naast hem. Rembrandt Frerichs is een perfectionist en een ontdekker. Alles in zijn muziek klopt en alles is bedoeld. Tegelijkertijd zit er ruimte in voor experiment, maar dan ook weer bedoeld. Wat ik ook heel aardig vind is dat hij ook een echte gastheer is voor zijn publiek. Hij vertelt over zijn reizen, het programma van de avond, leuke anekdotes en uiteraard zijn drijfveren. Altijd op een leuke manier.
De avond stond in het teken van hun nieuwe cd met een te lange naam: ‘A Wind Invisible Sweeps Us Through The World’. En wat ik leuk vond aan deze avond: hij ging vooral de stukken spelen die internationaal vaak de hoogste waardering van het publiek kregen. Een soort van: “the best of”. Dat maakte dat ieder stuk de moeite waard was, maar ook tegelijkertijd heel verschillend.
Van hele rustige serene stukken tot dan ineens weer hele snelle dynamische stukken.
Jazz Middelheim 2021 zal de boeken in gaan als een bijzondere editie. Jazz Middelheim markeert een nieuwe periode waarin we weer veilig met elkaar kunnen genieten van de allerbeste muziek. Natuurlijk moeten we ons inenten tegen een gevaarlijk virus of ons laten testen zodat we anderen niet aansteken. Maar het geweldige nieuws is dat het weer kan. Muzikanten stonden te trappelen om weer te beginnen en het enthousiasme was groot. Jazzliefhebbers troffen elkaar weer en wat hadden we het allemaal gemist. Want muziek brengt mensen samen en speelt een grote rol in ons leven.
Een wat uitgebreider verslag is te lezen op www.jazzineurope.com maar terugkijkende op 4 dagen schitterende jazz (13 t/m 16-8) kunnen we stellen dat het niveau weer zeer hoog was. Van de eerste dag, met veel moderne Belgische Jazz (electronische muziek met vele uitstapjes naar andere genres) zoals onder andere STUFF en Dans Dans, tot de laatste dag met schitterende concerten van Avishai Cohen en zijn trio, Joe lovano en Philip Catherine met een speciaal programma.
It was an amazing mix of musical styles on stage yesterday at Belgrade Jazz. Starting with the Spanish pianist David Pena Dorantes who combined jazz with classical music and flamenco adding a great show with a dancing lady. After that worldwide awarded sax player Miguel Zenon and his band gave us a good proof of the speed of jazz, followed by Italian Francesco Cafiso and his sextet in the upstairs room who added folk music to jazz making a great party with his blowing section. And finally Austrian Lia Pale who brought the peace back to the room with music based on famous poetry. Although I’d preferred having Pale and Cafiso in a different order it was a great night.
11 juli 2015. Gent Jazz 2015 is gestart met een uitdagend programma. Niet met grote namen die een breed publiek trekken, maar juist veel improvisatie met muziek voor mensen die al beter thuis zijn in de jazz. Ook de opbouw van de dag was prima. Vond ik het begin met Keenroh XL iets te veel in de experimentele fase zitten en te weinig lijn bevatten, het einde van Bill Laswell met zijn combi band was uitermate spannend en een voorbeeld van hoe mooi fusion kan zijn. De strakke bas van Laswell (wel iets te hard heren technici!) als dragende factor voor opzwepende jazz met Afrikaanse ritmepatronen, aangevuld met uitstekende trompetsolo’s. En daarmee was het nog niet klaar. Voor de die-hards onder ons was er nog een prima optreden in de garden stage van het trio Reijseger, Fraanje, Sylla, waarbij ook de combi Afrikaanse muziek en jazz de moeite waard was. De verplaatsing van de garden stage naar een aparte eigen plek op het terrein lijkt een succes. Daarmee was de eerste dag er puur één voor liefhebbers en is Gent Jazz 2015 prima gestart. Hieronder een aantal beelden… later meer…
Bill Laswell tijdens Gent Jazz 2015
Bill Laswell tijdens Gent Jazz 2015
Bill Laswell tijdens Gent Jazz 2015
Bill Laswell tijdens Gent Jazz 2015
Bill Laswell tijdens Gent Jazz 2015
Bill Laswell tijdens Gent Jazz 2015
David Virelles trad tijdens Gent Jazz meerdere malen op in de Garden Stage met zijn Project Mboko
David Virelles trad tijdens Gent Jazz meerdere malen op in de Garden Stage met zijn Project Mboko
David Virelles trad tijdens Gent Jazz meerdere malen op in de Garden Stage met zijn Project Mboko
Op 26 en 27 juni 2015 vond weer de Nationale Jazzdag plaats in Rotterdam. Op de 26e bezocht ik de showcases. Omdat veel tegelijkertijd geprogrammeerd stond op verschillende locaties, moesten er keuzes gemaakt worden. Hierbij een deel van de beelden als terugblik. All photos copyright mauritsvanhout.
Jazzphotography Holland 