With 3 concerts in the main venue Dom Omladine, the Belgrade Jazz fest 2015 has started. Although the official opening will take place tonight with for example James Brandon Lewis (USA), this pre-opening was a good way to get acquainted with the Serbian Jazz Scene.
All 3 concerts were different. Hashima wasmore free jazz and conceptual with much improvisation while Naked had more Balkan influences and their music brought a small uptempo party to the scene. The last concert of Vladimir Kostadinov and his quartet was more classical jazz with nice compositions and good pianoplay. Entertaining evening of good quality jazzmusic.
Belgrade, 29 oktober 2015. Hashima performing at the Jazz Belgrade festival 2015.
Belgrade, 29 oktober 2015. Hashima performing at the Jazz Belgrade festival 2015.
Belgrade, 29 oktober 2015. Hashima performing at the Jazz Belgrade festival 2015.
The Children of the light, oftewel het Danilo Perez Trio, deden muzikaal het licht aan in Lantaren Venster in Rotterdam. Een bomvolle zaal genot met volle teugen van het virtuoze spel van de heren die inmiddels al bijna groter zijn als de man wiens begeleiding zij jaren verzorgden: Wayne Shorter. Wat krijg je als je 3 absolute topmuzikanten uit de moderne jazz bij elkaar zet? Children of the light… Zelden sloten artiesten zo perfect bij elkaar aan. Vrijwel elke noot was raak en als de een besloot even rechtsaf te gaan, ging de andere net zo makkelijk mee en was het dus uitdagen en pleasen tegelijkertijd. De enorme lol die deze mannen daardoor met elkaar hadden straalde over op de zaal. Muisstil, maar buitengewoon gul met applaus en meer dan terecht. Of het nu een solo was Perez of juist weer Brian Blade op de drums, alles was even goed. Topconcert.
Rotterdam, 22 oktober 2015. Het Children of the Light Trio met John Patitucci, Brian Blade en Danilo Perez trad op in Lantaren Venster in Rotterdam.
Rotterdam, 22 oktober 2015. Het Children of the Light Trio met John Patitucci, Brian Blade en Danilo Perez trad op in Lantaren Venster in Rotterdam.
Rotterdam, 22 oktober 2015. Het Children of the Light Trio met John Patitucci, Brian Blade en Danilo Perez trad op in Lantaren Venster in Rotterdam.
Rotterdam, 22 oktober 2015. Het Children of the Light Trio met John Patitucci, Brian Blade en Danilo Perez trad op in Lantaren Venster in Rotterdam.
Rotterdam, 22 oktober 2015. Het Children of the Light Trio met John Patitucci, Brian Blade en Danilo Perez trad op in Lantaren Venster in Rotterdam.
11.10.2015 Het was even wennen, maar Dakota in Den Haag was gisteren stijf uitverkocht. Dringen voor de ingang en een tot aan de nok gevulde zaal. ProJazz Den Haag had het “Tribute to Rita Reys” binnengehaald. Op dit moment toert Fay Claassen met het Peter Beets Trio (de vaste begeleidingsband van wijlen Rita Reys) door de zalen en die zitten overal vol. Door de jaren heen was Rita Reys natuurlijk zo bekend dat een eerbetoon aan haar gewoon weer even de muziek laten herleven betekent. De zaal zat (wellicht daardoor) vol met een gemiddeld ouder publiek dat absoluut enthousiast was.
Den Haag, 10 oktober 2015. Het Peter Beets Trio brengt samen met Fay Claassen een ode aan Rita Reys.
den haag, 10 oktober 2015. Het Peter Beets Trio brengt samen met Fay Claassen een ode aan Rita Reys.
den haag, 10 oktober 2015. Het Peter Beets Trio brengt samen met Fay Claassen een ode aan Rita Reys. foto: Hilarisch moment als dochtertje Peter Beets podium op loopt..
den haag, 10 oktober 2015. Het Peter Beets Trio brengt samen met Fay Claassen een ode aan Rita Reys. Foto: Ruud Jacobs (l) en Peter Beets
den haag, 10 oktober 2015. Het Peter Beets Trio brengt samen met Fay Claassen een ode aan Rita Reys. Foto: Ruud Jacobs
den haag, 10 oktober 2015. Het Peter Beets Trio brengt samen met Fay Claassen een ode aan Rita Reys. Foto: Martijn van Iterson
den haag, 10 oktober 2015. Het Peter Beets Trio brengt samen met Fay Claassen een ode aan Rita Reys. Foto: Fay Claassen met rechts Martijn van Iterson
Claassen en Co deden het goed. Het was een eerbetoon, maar Fay Claassen gaf wel degelijk een eigen invulling aan het oeuvre van Rita Reys. Mooie uithalen en toch volkomen ontspannen. Niet vreemd dat Rita in haar altijd een gedroomde opvolgster zag. De muziek was natuurlijk bekend, maar de accenten die gelegd werden door het Peter Beets Trio waren perfect. Genieten voor de zaal met soms een ontroerend moment zoals het dochtertje van Beets dat bij papa aan de piano kwam kijken. Waar veel artiesten in de stress zouden raken werd dit uitstekend opgelost door Fay Claassen. Goed en leuk optreden.
Gezien: Tribute to Rita Reys Theater Dakota Den Haag, georganiseerd door ProJazz
9.10.2015. Een week na de cd presentatie in Paradiso, dan nu ook de cd review. Chloe Charles weet wederom te overtuigen met haar tweede cd. Ze lijkt weer een stap verder in haar muzikale ontwikkeling. Sterke punten bij deze cd zijn de muzikale composities. Daarnaast is de muziek grotendeels uit het leven Chloe gegrepen, waardoor je als luisteraar gaat begrijpen wie Chloe is. De meeste teksten schrijft ze zelf en alle thema’s komen voorbij. Het bestaan van de artiest, het verliezen van familie, een onmogelijke liefde, het veranderen van seizoenen, liefde en spijt van dingen die gebeuren en de relatie met haar vader. De muzikale ondersteuning tijdens de nummers lijkt perfect gekozen. Van de subtiele piano en de opbouw met violen in “Gold” tot bijvoorbeeld het nummer “Smiling” waarbij in een soort van jaren 70 soulnummer een perfect achtergrondkoortje aansluit. Alle nummers zijn verhaaltjes op zich en voor de mensen die het iets minder verstaan; de songteksten op de cd zijn een perfect middel.
Zijn dan alle nummers even mooi? Nee, er zit wel degelijk verschil in de nummers. Het eerste nummer “Black and White” is een absolute hitsingle en het verbaast me dat we dit nummer nog niet horen op de radio. In dit nummer zit alles. De violen, de prachtige stem van Chloe en wat een tekst. Het nummer is rauw en raakt je. Maar het aansluitende “Take me naked” kan ondanks de spannende titel minder boeien. “Hold me” kent mooie uithalen, maar is ook minder spannend. “Fans” daarna gaat over een relatie die op leugens is gebaseerd en die beter snel kan stoppen. De dreiging in het nummer wordt mooi vertaald met de dreigende drums en de steeds snellere opbouw naar een climax. “Be still” is een mooi nummer met een lage stem en prachtig pianospel. “Through your eyes (Why)” gaat over de dood van familieleden en is door de violen weer melancholisch en meeslepend. Het nummer “Wool sweater” daarna kent een mooie metafoor (“There’s a hole in your heart like the sweater you gave me”) maar is wat eentonig. “Gold” is inhoudelijk qua tekst mooi en muzikaal meeslepend. “Smiling” doet de souljaren weer even herleven en sleept je mee terug in de tijd. Heerlijk. “Little regret” en “Run your course vallen daarna een beetje tegen. “Clover” is weer veel beter, met een perfecte Chloe en viool. “We grow up” over het kind in ons is boeiend en altijd weer met een meeslepende stem van Chloe. De afsluitende song “Tulip” maakt het album goed af. Ondanks dat we nu juist van de zomer vol de herfst in zijn gerold, gaat dit nummer over de ontluikende lente na een lange donkere periode. Alsof Chloe persoonlijk het licht komt aandoen na de donkere tijden.
Chloe Charles is weer verder gegroeid, als persoon en daardoor zeker ook als artiest. Voor deze vrouw wat mij betreft geen bijzalen meer op Northsea Jazz of bovenzalen in Paradiso, maar volle zalen in theaters waar haar stemgeluid het beste tot zijn recht komt. En geen discussies over pop of jazz… Chloe is Chloe.
30.9.2015. Na 2 jaar komt Chloe Charles opnieuw met een cd “With Blindfolds on”. Vanavond werd deze nieuwe cd gepresenteerd in Paradiso in Amsterdam. In een onterecht matig gevulde bovenzaal wist Chloe Charles te overtuigen. Behalve nummers van de nieuwe cd waren er uiteraard ook nummers van de eerste cd “Break the Balance”. Zoals altijd bespeelde Chloe de zaal met veel humor. Kippenvel moment bij “Black and white”. Het eerste nummer van de nieuwe cd en wat mij betreft een nummer met hitpotentie. Verder overtuigend: “Snowflake” en “Find her way”, waarin Chloe een deel van haar leven deelt met de zaal. Binnenkort een review van de nieuwe cd hier.
Amsterdam, 30-9-2015. “Chloe Charles presents her 2nd cd With Blindfolds on”.
Amsterdam, 30-9-2015. “Chloe Charles presents her 2nd cd With Blindfolds on”.
Amsterdam, 30-9-2015. “Chloe Charles presents her 2nd cd With Blindfolds on”.
Amsterdam, 30-9-2015. “Chloe Charles presents her 2nd cd With Blindfolds on”.
Amsterdam, 30-9-2015. “Chloe Charles presents her 2nd cd With Blindfolds on”.
gezien: Chloe Charles cd presentatie in Paradiso Amsterdam 30-9-2015
11.9.2015. Als een intercity denderde het Tingvall Trio op deze vrijdagavond door het theater Lantaren Venster in Rotterdam. Strak geregisseerd en ook gedirigeerd door de uitermate energieke Martin Tingvall, die ook over humor bleek te beschikken, werd het ene na het andere nummer gespeeld. Weinig ruimte voor improvisatie. Elke solo was onderdeel van het nummer. Achter de schermen worden nummers wel aangepast, zoals “Beat” (het titelnummer van hun nieuwe cd) dat voorheen veel sneller was, maar nu uitermate goed beviel als ballad. Tussen al het geweld en uptempo stukken waren de ballads sowieso een aangenaam onderdeel. Melodieus pianospel, meeslepend en soms zelf melodramatisch alsof het stukken waren geschreven voor een film. En bijna altijd met een meer dan uitstekende bassist Omar Rodriguez Calvo. De snelle stukken kenden wel variatie. Was het soms bijna rockmuziek, het volgende nummer leek dan weer klassiek. En daar waar je bij snelle stukken als “The Hero” zou verwachten dat zeker het pianospel onnauwkeuriger zou worden, kwam je bedrogen uit. Pianist Tingvall gaf geen krimp. De passie en bevlogenheid waarmee hij speelde maakte dat je niet kon ontsnappen aan de muziek. Terecht een staande ovatie aan het einde.
Rotterdam, 11 september 2015. Tingvall Trio treedt op in Lantaren Venster Rotterdam. Foto: Jurgen Spiegel
Rotterdam, 11 september 2015. Tingvall Trio treedt op in Lantaren Venster Rotterdam. Foto: Omar Rodriguez Calvo
Rotterdam, 11 september 2015. Tingvall Trio treedt op in Lantaren Venster Rotterdam. Foto: Martin Tingvall
Rotterdam, 11 september 2015. Tingvall Trio treedt op in Lantaren Venster Rotterdam
Rotterdam, 11 september 2015. Tingvall Trio treedt op in Lantaren Venster Rotterdam. foto:Martin Tingvall
06.09.2015. Een tribute to Frank Sinatra met de uitstekende Dutch Concert Big Band, De Laren Jazz award voor een van de meest talentvolle trompettisten in Nederland, de comeback van Gare du Nord met nieuwe bezetting en nieuwe muziek en jazz op de vierkante meter met het combo Landesbergen en De Rijk in een bomvolle foyer. Wat wil je nog meer als jazzliefhebber?
De avond begon met een sterk optreden van Dutch Concert Big Band met extra solisten: Frank in Person, Mathilde Santing en Johanette Zomer. Het “Tribute to Frank Sinatra” bracht veel mooie songs die herkenbaar waren voor velen, aangevuld met prima jazz stukken aan het einde door de prima Dutch Concert Big Band.
Laren Jazz 2015. Tribute to Frank Sinatra met Dutch concert Big Band, Mathilde Santing, Johanette Zomer en Frank in Person
Laren Jazz 2015. Tribute to Frank Sinatra met Dutch concert Big Band, Mathilde Santing, Johanette Zomer en Frank in Person
Laren Jazz 2015. Tribute to Frank Sinatra met Dutch concert Big Band, Mathilde Santing, Johanette Zomer en Frank in Person
Laren Jazz 2015. Tribute to Frank Sinatra met Dutch concert Big Band, Mathilde Santing, Johanette Zomer en Frank in Person
Daarna even in de foyer geluisterd naar Landesbergen en De Rijk, die onder andere de prima pianiste Francesca Tandoi en Benjamin Herman binnen handbereik brachten. Prima jazz, mainstream maar heel toegankelijk en dus voor veel bezoekers heel plezierig.
Laren Jazz 2015. Benjamin Herman tijdens Laren Jazz 2015 samen met vlnr Frits Landesbergen en Edwin Corzilius
Laren Jazz 2015. Jeroen de Rijk tijdens Laren Jazz 2015
Laren Jazz 2015. Benjamin Herman tijdens Laren Jazz 2015
Laren Jazz 2015. Myriam Gaasbeek (m)
Laren Jazz 2015. foto: Francesca Tando
Meteen daarna stond Teus Nobel alweer klaar om na een prima set met zijn quintet de Laren Jazz Award in ontvangst te nemen van niemand minder dan legende en juryvoorzitter Cees Schrama, die zelf ook nog even in het zonnetje werd gezet. Teus Nobel is één van de allerbeste trompettisten in Nederland en nog steeds een rijzende ster, dus een terechte prijs.
Laren Jazz 2015. foto: Teus Nobel
Laren Jazz 2015.foto:Teus Nobel
Laren Jazz 2015.Teus Nobel live op Laren Jazz
Na een aantal jaren uit het zicht te zijn geweest vanavond weer een hernieuwde kennismaking met het Gare du Nord van Dorona Alberti. Een charismatische zangeres die met veel beleving stukken zingt over liefde en het leven en dat doet ondersteund door een uitstekende band.Na de vele successen een aantal jaren terug is Gare du Nord terug alsof ze nooit weg zijn geweest. Er komt een nieuwe CD aan en een mooie theatertour. Het is anders, maar wel beter. Goed om weer even te zien.
Deze slideshow vereist JavaScript.
Het toetje van de avond was aan Frits Landesbergen & gasten met aan het einde Benjamin Herman. In de foyer was het zo druk dat hij praktisch aan te raken was. Hoe dichtbij kan je jazz hebben?
5.9.2015. De Laren Jazz Award is gewonnen door Teus Nobel. Tijdens zijn optreden kreeg hij de prijs uitgereikt door Cees Schrama, voorzitter van de Jury die zelf een award kreeg voor al zijn verdiensten voor het festival. Later meer over het festival.
16.08.2015. Met een uitstekend optreden van Bill Frisell met zijn trio kwam er vandaag een einde aan Jazz Middelheim editie 2015. Was het in het nabije verleden zo dat er altijd standaard een ” Toots” avond was die steevast stijf uitverkocht was, sinds dit jaar moesten er door het stoppen van Toots Thielemans andere wegen gezocht worden. En daar waar Toots vooral belangrijke jazz geschiedenis uit België vertegenwoordigde werd de blik nu juist naar voren gericht. Het toverwoord daarbij is beleving. Alles is een feestje. De foodstands zijn de moeite waard, een espressootje wordt met liefde geserveerd en de bediening is zelfs stijlvol aangekleed. Ook naar het toilet gaan is tot iets bijzonders gemaakt.
Maar nog veel belangrijker is de beleving bij de muziek. De zaterdag werd zelfs een soort van feestje. Niet alleen door de programmering op het podium, maar ook door muziek die tussen de mensen door ging. Een soort van brassband speelde tussen de concerten door op het terrein en overal was muziek en vrolijkheid te horen. En dat bij een redelijk somber weer. Mensen genoten op Jazz Middelheim.
Er waren nieuwe initiatieven zoals een serie van interviews waarbij een bekende Amerikaanse jazz auteur was ingevlogen om artiesten te interviewen over hun kijk op muziek en de invloed van de geschiedenis op hun muziek. Dit was een mooie plus en hopelijk wordt dit voortgezet. Vooral het interview met Jason Moran was de moeite waard. Deze “Artist in residence” (hij speelde meerdere keren tijdens deze editie) gaf een aardig kijkje in zijn “keuken”.
Muzikaal bood het festival een aantal hoogtepunten. Op Donderdag was vooral het “What’d I say” project van Eric Legnini de moeite waard, niet in het minst door de sterke vocale ondersteuning door Kellylee Evans en de verrassende Sandra Nkaké.
Op vrijdag was er de “battle” tussen de saxofoon giganten Joe Lovano en “upcoming hero” Chris Potter.
Chris Potter and Joe Lovano live at Jazz Middelheim 2015
En nog veel mooier; Archie Shepp en de Attica Blues Big Band. Hierbij nam echt iedereen zijn rol en was een big band niet meer statisch maar vol power en energie. In eerste instantie was het de oude man Archie Shepp die leidend was met zijn saxofoon, maar niet lang daarna bleek Shepp uitstekend te kunnen zingen en werd het een soul/ blues optreden met een schitterende muzikale beleving. Archie Shepp wist een geweldig feestje te bouwen en muzikaal stond het als een huis.
Archie Shepp and the Attica Blues Big Band live at Jazz Middelheim 2015; photo: jean philippe scali
Op de zaterdag vielen Dr John (die Louis Armstrong ging spelen) en De Fats Waller Party van Jason Moran muzikaal ietwat tegen, maar het feestje was er niet minder om.
Jason Moran Fats Waller dance Party live at Jazz Middelheim 2015
Het werd echter meer dan goedgemaakt door Cécile McLorin Savant, die iedereen wist te raken met haar indringende teksten en sterke stem. Eerder stond ze al in de Garden stage in Gent, maar deze vrouw mag vanaf heden uitsluitend nog op een hoofdpodium staan. Zelfs de toegift was erg krachtig. Na een staande ovatie kwam ze terug op het podium met een a capella nummer.
Cecile McLorin Salvant live at Jazz Middelheim 2015
Op de zondag toch weer een uitstekend optreden van Jason Moran met zijn vrouw (een prima sopraan) en Bill Frisell, de gitaarheld die het festival ook zou afsluiten. Mooie gospelnummers en Porgy en Bess kwamen voorbij.
Jason Moran, Alicia Hall & Bill Frisell live at Jazz Middelheim 2015
Ofschoon het Steve Kuhn Trio overtuigend was, kregen Romano, Sclavis en Texier de handen net iets meer op elkaar en wisten ze het publiek te raken door een sfeer neer te zetten.
Romano, Sclavis en Texier live at Jazz Middelheim 2015
Het was Bill Frisell wederom die het festival afsloot met zijn trio. Techisch heel goed, maar ietwat statisch.
Jazzphotography Holland 